Ferda Aycan
@gunay58
3 okur puanı
Kasım 2016 tarihinde katıldı
Bambaşka bir dil, enteresan bir hikaye ve anlatım tarzı. Bazı sayfaalrı birkaç defa okudum. anlamak için değil, üzerinden geçmek iyi geliyor insana.
Reklam
Koray Biber
bazen bir duyguya kapılır insan, öfke, aşk, acı... ama kime karşı olduğunu bilemez. Sadece karnının ortasına oturmuş bir histir. yolunu kaybetmiş, kimsesizdir... durup dururken düşüverir içine ve karşı koyamadan kapılırsın ona, bir şey yapamazsın... Nedenini bilemezsin... Sadece hissedersin... İşte bu duygu, duyguların en saf halidir... sade süttür, şekersiz çaydır, tuzsuz yemektir. sanki başka birileri başka birilerine hissedecekken kopup gelmiştir içine... Diğer duygular gibi, algınıza, yönlendiği kişinin anıları karışmaz... öfke duyduğun kişinin bakışları, aşık olduğun kişinin güzel teni işin dışındadır, sadece aşk, sadece öfke ya da sadece üzüntü vardır. Sokakta savrulan pazar poşeti gibi gelir takılır paçana... Hışırdar, hava dolup şişer, boşalır ve yine senin karar vermediğin bir anda kapılır bir esintiye ve kaybolur gider.
işte böyle, kimsesiz insanlar gibi, kimsesiz duygular vardır... Her gece birimizin karnında sabahlar...
