Kış Güneşi
@gunes29
31 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Cevdet Turan Sistemden nefret eden ama mecburen parçası olmuş, eğitimli ama mutsuz, aşık olmuş ama ihanete uğramış, hayal kırıklıklarından örülmüş bir adam. Kendi deyimiyle “her şeye kızgın”. Romanda onun çöküşüne tanıklık ediyoruz.
PTT’de postacı olarak çalışan Cevdet, işini, ilişkisini ve hatta Tanrı’yı bile sorguluyor. İçindeki öfke gittikçe büyüyor. Psikoloğa gitmeye karar veriyor ve tam burada roman fantastik bir kırılma yaşıyor: Sihirli bir kağıt ile tanışıyor. Bu kağıtla istemediği nesneleri ya da insanları “yok edebiliyor.” Gerçekten yok ediyor. Gözünün önünden siliniyorlar.
Peki sonra ne oluyor?
Kontrolsüz güç, Cevdet’i deliliğe sürüklüyor. Sevgilisinden, sevgilisinin sevgilisinden, sinir olduğu garsondan, banka güvenliğinden, hatta arabasını almak isteyen bir çocuktan bile intikam alıyor. Kitap boyunca Cevdet'in giderek Tanrı rolüne soyunduğunu görüyorsun. “Beni kimse görmesin, yakalanmayayım” gibi düşüncelerle başlayan yolculuk, sonunda “Ben zaten adaleti sağlıyorum” noktasına evriliyor. Bana Suç ve Ceza'yı fazlasıyla çağrıştırdı.
Özellikle iç monologlar çok güçlü yazılmış. Cevdet’in ağzından sistemi sorgulayan bölümler, toplumun bilinçaltına yapılmış bir neşter gibi. “Ayın elemanı” ironisi ya da kariyer yalanları öyle güzel deşilmiş ki, okurken çoğu yerde “evet ya, ben de böyle düşünüyorum” diyorsun.
Eğer Chuck Palahniuk, Dostoyevski ya da Bukowski tarzı sert, toplum dışı, içsel buhran hikâyelerini seviyorsanız; bu kitap sizi çekecektir.
Ama “iyi insanlar iyilikle kazanır” tarzı klasik romanlar beklentiniz varsa hiç ilişmeyin.
Reklam
Gerçekten tek solukta okuduğum akıcı bir novellaydı. Yazarın kendine has o sert üslubu bu kitapta da göze çarpıyor. Bence yeni parlayan yerli yazarlara biraz daha fazla önem verilmesi gerekiyor. Hakkını teslim etmeliyim diğer okuduğum kitapları da film tadındaydı. Bir yolculukta okuyabileceğiniz ve iki saat gibi bir sürede bitirebileceğiniz sürükleyici bir kitap tavsiye ediyorum.
Filmini de izlemiş ve çok beğenmiştim. Nihayet orijinal çizgi romanı da bitirdim. Bence bu çizgi roman film değil dizi olsaymış ve orijinaline tamamen bağlı kalınsa daha hoş olabilirmiş. Özellikle ortaya çıktığı dönem yani seksenlere göre bir değerlendirme yaparsam hakikaten çok özgün ve üst düzey bir iş. Alan Moore gerçekten Holywood'a beş beden büyük. Çizgi roman sevenlerin mutlaka okuması gereken kült bir eser.
Günlük tarzında başladığını görünce bir an hiç okumasam mı diye düşündüm. Nedense sevmiyorum o tarz kitapları ama sadece birkaç sayfa okuduktan sonra beni çekti içine. Bence bu kitap hak ettiği değeri görmemiş yabancı tabirle "underrated" bir eser. Karakterin içsel çatışmaları ve toplumla uyumsuz olduğu konular hepimizin hayatında tecrübe ettiği benzer duygular. Bu kitabı önemli yapan unsur da bu bence, illa ki kendinden bir şeyler buluyor olman. Kısacası çok beğendim, tavsiye ederim.
Kitap çok güzel. Karakter derinlikleri yeterli ve tatmin edici, gereksizce uzatılmamış, her türlü duygu gayet iyi yansıtılmış. Kitap boyunca gerilim hiç eksik olmuyor ve olay örgüsü okuru sürekli diken üstünde tutuyor. Film tadında bir kitap ama üzerinde çalışılsa netflix dizisi bile olabilir. Tabi öyle bir şey olursa oyuncular ve yapım umarım yabancı olur. Çünkü okurken ve karakterleri kafamda düşünürken hep yabancı oyuncular geldi aklıma açıkcası.
Reklam