Yer yer açıldı hâne-i tende çerâğ-ı ye's
Etti kazâ derûn-ı dili dağ dağ-ı ye's*
*Ten evinde yer yer yeis çıraları açıldı.
Talih kalbin en derinini yaralar içinde bıraktı.
Yaşamım yazarların acısını aramak oldu. Çocukluğumda
Dostoyevski’nin nihilist acısını buldum. Otuzumda Pavese'nin intihar acısını. Bugün Berlin'de Peter Weiss’in antifaşizm acısını.
Acıyla bağlantılı mutluluğumdan çok memnunum.
Ama sessiz gecelerin sonu var mı sanıyorsun?
Hayır?Hayır mı? O zaman bir Anadolu bozkırında özlediğin o adsız ve sıfatsız. (Zarif? Snob? Dalgacı?) beni, nasıl oluyor da bir Orta-Avrupa kentinin bu kalabalık, trafiği yoğun caddesinin orta yerindeki, bu kahverengi hal döşeli odasında buluyorsun?
Çünkü, herkesi, her yerde bulmak mümkün.
Yazmayı kesecegim. Yeter. Gece ilerledi. Neredeyse bir çocuk doğurabilirim.