• Kuyu diyorum Yusuf çıkıyor, elma deyince sen
    İdeolojiler kaybederken yüksek sesle bekliyoruz, farkındayız dünya hali, ey ahali!
    Akşamüstlerine çökmüş kederlere siperlenirken binlerce kez yenilmiş çocuklar
    Evinize dönün çağrısı kadar, yoksulluk da modadır bundan böyle her mevsim
    Bir filmde görmüştüm; çocuktur en yakını Allah’ın ve tüm köşe başları tutulmuştur
    Mecazdan başka her şey susuyor, burda şiir söylenmiştir, kafiyelerde çokça Filistin!

    Kuyu diyorum Yusuf çıkıyor, elma deyince sen
    Sağ çıkılmaz dublörün öldürüldüğü hiçbir filmden
    Susmayı öğrenemedik, konuşmak yüzyıldır en modern ayin
    Makaslanan kırmızı kurdeleler kadar umursanmaz rüyaya hayretim
    Ne çok efkârlardan geçiyoruz, ne de çok söylüyor şairleri dünya
    Yol mürşid’tir yürüyene, dünyanın diline pranga vurmak da öyle!

    Kuyu diyorum Yusuf çıkıyor, elma deyince sen
    Görgü şahitlerini hiç sevmedik ve piyango biletlerini
    Bir ‘ah’ kadar acemiydi bu törenler yağmurların hatrına suskun
    Ellerimize gökyüzünü doldurup beklesek de, kalbimiz kuyu.
    Rüyalara söz geçmiyor, gitmiyor başımızdan gömleğimizde kasten süslü dünya
    -Müsait bir ölümde inememek gibiyiz-

    Uyu diyorum aklım çıkıyor, elma deyince sen
    İnsan’ın dehşetine nasıl da yeniliyor merhamet!
    Kısmet her zaman en güzel ihtimal ve mürşid’tir düşene kuyu
    Ölmek de bir ipucudur, sızlayıp dururken içimizde Kenan
    Bu gömlek neresinden yırtılırsa orası zindandır artık!
    Kimsesiziz nasılsa o kuşların kalbinde,

    İkimiz de Yusuf