Durum bizim için de hayvanlar için olduğundan farklı olmayacaktı, gizlenip tetikte bekleyecek, kaçıp saklanacaktık, insanların egemenliği ve diğer yaratıklara korku saldıkları dönem artık sona ermişti.
Gerçeklerle yüz yüze gelmeye cesaret edebildiğimde, yavaş yavaş, durumumuz ne kadar kötü olursa olsun, henüz tam bir ümitsizliğe kapılmamız için bir neden olmadığının farkına varmaya başlamıştım.
Bedenin gerisi olmadığı zaman, insanlığın duygusallığının temel dayanaklarından yoksun kalan beyin elbette sadece bencil bir akıllı varlığa dönüşmesi muhtemeldir.