gece biter güneş açardı. yıldızların parlaklığı da, açtığın lambaya kadardı. ne bu kendini hapsetmişlik, ışığı kapattım sanarsın durmadan. beklesen, gün yine çıkar açığa. gece de gündüze kadardı, umudun da.
Reklam
çiçek bahçesine bir çiçek ekmişsin de bir umutla, ikinci gününde solmuş gibi.
biri gelir bir şey söyler, inanırsın hep. inanmasan olmayacaktı bunlar, sen ki kandırıldın hep.
belki küçük bir veda sözü, belki gizliden bir gözyaşıydı. belki sağanak bir yağmurdu şemsiyen yoktu ya da sessiz bir saatte yalnızlık temsiliydi. hiç acınmadan var olmuştun, vedanı ellerinle mi bitireceksin. son noktayı nasıl koyacaksın, biliyor musun.
Reklam