Yaşıyoruz nefes alıp veriyoruz,planlar yapıyoruz ve sonra birden yok oluyoruz.Hayat iskambil kağıdından yapılmış bir şato gibi.Inşa etmek için sonsuz zaman harcıyoruz,sağlam temeller atmaya çalışıyoruz, katlarını tek tek çıkıyoruz ve birgün yıkılıveriyor,sonra kağıtlar kutuya kaldırılıyor.Bunca çaba neye yarıyor,bana söyler misiniz? diyor kitapta .Bende ekleyeyim hayat siz plan yaparken kenarda gülermiş başına birazdan ne geleceğini bilemezsin..