Ahlak kavramını reddeden Nietzsche, olayların iyi ve kötü gibi basit bir şekilde yorumlanmasına karşıdır. Bu durumu eserinde, daha doğrusu eserlerinde detaylıca irdeleyerek çok ustaca açıklıyor. Kitabı dokuz bölümden oluşturan Nietzsche, hemen her bölümde filozoflar, insanlar, hristiyanlık, ahlak ve tanrı kavramlarını kendi tarzınca ele alıp özgürce eleştiriyor.
Eserin büyük kısmı ahlâk denilen felsefe alanına bir hiciv niteliğindedir. En çok kullandığı terimler "özgür tin” ve “istem" vurgusuyla "İnsan, aşılması gereken bir varlıktır." tezini güçlü biçimde vurguluyor.
Tüm bunların ötesinde Nietzsche bu eserinde, iyilik ve kötülük kavramlarının derin bir tahlilini yapmış, bu terimlerin özüne inmiştir…