Hakan Gürses

Geleceğini merak ederek izledim kendi hayatımı. Mutluluk ve başarı bekledim hep. İkisini de bulduğum zamanlar oldu, ikisini de kaybettiğim zamanlar. Hayatın benle dalga geçtigi ve benim hayatla dalga
Unutuşun ve hatırlayışın atlarını batan güneşlere doğru sürüyor, şarkımızı batan güneşlere söylüyorduk. Atlarımız kendi hapishanemizin duvarları içinde, o duvarlara carpa çarpa, kendilerini ve bizi yaralaya yaralaya koşuyorlardı. Kendimizi bir başkası sanarak yaşıyor ve aslında kim olduğumuzu asla tümden unutamıyorduk, kendimize doğru sürükleniyor, en hayati anda birden kendimiz gibi davranarak varlığımızdan intikam alıyorduk. Bunun nedenini hep merak ediyor ama hiçbir zaman da tam anlayamıyorduk. Bir kiliseyi gezerken felç geçiren ve hayatı gibi ölüme gidişi de sıkıntılı olan "Kötülük Çiçekleri”nin şairiyle birlikte yalvaryorduk o vakit. Hadi şimdi nedenini aramayı bırakın Meraklı, güzel, tatlı sesim, ne olur, sus artık. Sussun diye içimizdeki o ses nasıl hasretle bekliyor, nasıl sığınmaya çalışıyorduk unutuşlara ve hatırlayışlara. Ama susmuyordu. Sandığımızdan başka biri olduğumuzu zehir solur gibi fısıldıyordu kulağımıza.
Bir kadınla bir erkek yaklaştıklarında, birbirlerini sevdiklerinde aralarında yeni bir canlı, "ilişki” dediğimiz yeni bir varlık doğuyordu; birbirini seven her kadınla her erkek kaçınılmaz

Hakan Gürses

, bir kitap okudu
10/10
·420 syf.·
Beğendi
·
25 saatte okudu
·
Okunma: 25 Aralık 2022 00:00
·
2022 22. kitabı
Elif Şafak
8.2/10 · 76,5bin okunma
Tam Kendini Seveceksin...
Sevmenin tanrı soluğuyuz ikimiz de Gövdemiz dünyanin ilk atlası Boynundan dudaklarına dönüyorum mahcup Kışlanın radyosu birden camlarda: Bastığımız kara toprak boyumuzu aşar bir gün.* Gidelim diyorum. Gidelim diyorsun. Sermayemiz hayal. İnsan yaşlanınca bir yere gidemez değil mi Çocuklara başka bir kader, bize bir gelecek masalı Tam su yüzüne gittik, dünya kalbimizin hizasında Sen hak ettin bu mucizeyi, diyorum, ağzım kan ter içinde Gözlerin biliyor her şeyi, gözlerin bir yaşama çığlığı