Kendimi kabullenmekle geçmişime kızmak arasında seçim yapacakken ona baktım. Sadece baktım, baktım ve sevdim. İncir tarlamızın içinde, tek bir incirin çekirdeğini doldurmayanlar dert oldu. Kaybettik sanıyordum, mahvolduk... Esasında görevlerimiz bitmiş, yazgının işi kalmamıştı bizimle. Şimdi tavaf etsen de birlikte yürüdüğün o sokakları, saç teline dahi rastlayamazsın. Çünkü yazgının katı kuralları vardır.