Halil Uludağ
@haliluludag
İzmir
82 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Arazim ancak yirmi dönüm, diye yanıtladı Türk, çocuklarımla birlikte eker biçerim, çalışma üç büyük kötülüğü uzak tutar: can sıkıntısını, kötü huyları ve yoksulluğu.
Reklam
Ünlü bir şairin yazdığı her şeye ancak aptallar hayran olurlar. Ben sadece kendim için okurum. Yalnızca yararlanabileceğim şeyleri severim. Candide öğrendiklerini kendi aklıyla tartmak üzere yetiştirilmediğinden duydukları karşısında çok şaşırdı. Martin ise Pococurante'nin düşünce tarzını oldukça makul buldu.
Hep bir şeyler fısıldayıp durdu kulağıma. Çoğu zaman dinledim iç sesimi, özellikle savaşlarda hep doğru yönlendirdi beni.
Bazen de dinlemedim, yaramaz çocukların annelerinin öğütlerinden bıkmaları gibi, sussun, beni kendi halime bıraksın istedim.
Şimdi düşünüyorum da belki ben kafamın içindeki sesleri duymamak için sevmedim yalnız kalmayı. Etrafımı hep dostlarımla doldurdum, onları konuşturdum, hatta bazen zorla konuşturdum.
Küçüğe acıyıp acımadığımı sordun, değil mi? Cevabım, artık acımıyorum, olacak. Çünkü bu zor gelse de, cezalandırıldığı andan itibaren içi rahatlamıştır. Asıl dün mutsuzdu, zavallı atı kırıp ocağa attıktan sonra evdeki herkes onu ararken, her an, her dakika bulunacağı korkusuyla yaşıyordu. Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir. Kızımız da cezası kesinleşir kesinleşmez hafifledi. Ağlaması seni şaşırtmamalı, bu sadece bir boşalmaydı, önceden baskı altında içinde duruyordu. İçte tutulan gözyaşları akıtılanlardan daha acıtıcıdır. O eğer çocuk olmasaydı veya içini en gizli noktasına kadar görme olanağımız olsaydı, inanıyorum ki aldığı cezaya ve döktüğü gözyaşlarına rağmen, dün olduğundan çok daha hoşnut olduğunu görürdük. Oysa dün, görünürde kaygısızca ortalıkta dolaşıyordu ve kimse onu suçlamıyordu.
Belki de, dedi Irene ve hem kocası kendisine bakmakta olduğundan, hem de sesinin titrediğini fark ettiği için, başını çevirmek zorunda kaldı, "belki de insan... en büyük utancı... kendine en yakın hissettiklerine karşı duyar.
Orhan veli
Handan hamamından geçtik
Gün ışığındaki hissemize razıydık
Saadetinden geçtik
Umuduna razıydık
Hiçbirini bulamadık
Kendimize hüzünler icadettik
Avunamadık
Yoksa biz
Biz bu dünyadan değil miydik?
Reklam