"Sessizce köşede durmam, olan biteni anlamadığım anlamına gelmiyor. Daha fazla gözlemliyorum. Bunlarla o kadar meşgulüm ki içimdeki işleri bitirip dışarıya kafamı uzatmam zaman alıyor, bazen de hiç uzatmıyorum. Oysa varım. Andayım. Hem de belki, hepinizin olduğundan çok daha fazla..."
"İnsanın zaman zaman manasızca içi sıkılıyor, her şey tamam ama şu göğüs kafesi sanki hem ağrıyor hem ağlıyor," dedi derviş. "Kolay mı?" diye sordu bilge, "Dağların dayanamadığını yüklenmiş insan. Arada sırada olacak o ruh ağrısı."