Sevgi eksikliği, yetişkin sevgisinin şu beş öğesini almamış olmak anlamına gelir: Dikkate alınma, kabul görme, takdir edilme, şefkat görme ve olduğumuz gibi olmamıza izin verilmesi.
Dayandığımızı düşündüğümüz en yakınlarımızın muhtemel bencilliği, aslında dünyadaki varoluşsal yalnızlığımızla yüzleştirir bizi. Sevgini sonsuz özveri üstüne kurulmuş olduğunu varsayarken, bunun bir yanılgı olduğunu görmek, en yakınlarımızın bencilliğiyle yüzleşmek, büyümenin sarsıcı gerçeklerinden biridir.
Benzer şekilde, duygular da ruhumuzun sinir uçlarıdır, ruhumuza kötü gelen durumları bize bildirerek oradan uzaklaşmamız veya bir müdahalede bulunmamız sinyalini verirler.