rabia

rabia
@harabehis
bi' kaçışı büyütüp birkaç dal söndürüyorum.
çünkü kırılan dökülen ne varsa bel bağlarmış, canına. parçana. def etmemezlik değil ama bir yerden kucaklamak belki. dağıldığın yerden öpebilmek kendini, kinini. az uzak ettin mi bağışlamak hürriyet olabilir, bağışla beni.
Reklam
yılların bitiremediği önüme dört duvar.
tası tarağı toplarsam unutulur sandım gidersem eğer yeniliklerin bana kucak açacağını ve var olan yaranın kapanacağını sandım, öyle olmadı.
doğruya yanaşacağım diye kabahatim nasıl da dallanıp budaklandı ama. bunun icabına bakmaya çalışayım, her yerden çuvallayıp dönerim. böyledir.
korkunç eşiklerden onlardan olmak için geçmemişken şimdi ağır yığıntılarla iki çift lafın belini kırıyoruz. ara ara belim bükülüyor doğrulmaya hasret duyuyorum. kendimi kendim yormak yok mu, öyle bir var ki.