Renkler daha belirgin oluyordu yalnızken. Söz gelimi gökkuşağıyla
konuşmak ancak yalnızken mümkündü. Gözlerim daha iyi görüyor
ve kulaklarım daha iyi duyuyordu. Dinlediğim şarkıların sözleri
vardı yalnızken. Aksi uğultuydu. Yalnızlık daha belirgin kılıyordu
yaşamı, ağaçlara sarılmak, kedilere selam vermek ve fesleğenlerle
konuşmak hep yalnızlığın eseriydi.
Bu yaptığım insanın tek başına olduğu bir dünyada cinayet işlemesi gibi bir şeydi. Hunharca ve bilgece bir cesaretle yalnızlık işledim kendime. Y A L N I Z L I K İ Ş L E D İ M .