Cenaze gördüm çok mezar taşı saydım Leyla. Çok güldüm, çok ağladım. Korkum Islak topraktır, genzim toprak doludur benim. Beni ağlarken görüyorsan şayet ağladımı düşündüğün şey her ne ise yanlış düşünüyorsundur azizim. Çünkü ben bir gün en sevdiğimi kaybettim. Neye üzüldüysem de ona ağladım. Anlamadılar, elimi tutmadılar, ait olamadım kimseye. Hiç kimseye Leyla. Uyumadım, yemedim, bir sigarayı on çekişten evvel bitirdim. Sen öldün, herkes öldü. Ben ölmedim ama Leyla. Keşke akşam saatlerinde ölsem. Akşam saatlerinde ölsem ve kimsenin haberi olmasa Leyla. Senin bile..