Hatice Yılmaz
@hatice1325
Sen benim içimdeki bir şeyi öldürdün, hayatımı mahvettin ama hala dostuz.
Çünkü biz farklıydık ama birbirimize bağlıydık, ben senden değişikti ama birbirimizi tamamlıyorduk, müttefikdik, bir bütünlük ve buna hayatta çok nadir rastlanır.
Yalnızlıkta insan her şeyle tanışıyor ve artık hiçbir şeyden korkmaz oluyor.
İnsanlar bana gülümsemesini ve güvenini hediye ederken dünyanın sana kayıtsız ve bazen de düşman gözlerine bakmasıydı.
İnsan katlanmak zorundadır, işin bütün sırrı budur. Kendi karakterine, kendi tabiatına katlanmak zorundadır; çünkü ne tecrübe ne de kendi eksikliklerine, şahsi menfaatlerine ve aç gözlülüğüüne dair iş görü bir şey değiştirir. Arzularımızın dünyada tam bir yankısı olmayışına katlanmak zorundayız. Sevdiklerimizin bizi sevmemesine ya da umduğumuz gibi sevmemesine katlanmak zorundayız. İnsan ihanete, sadakatsizliğe katlanmak zorunda; ve son olarak, ki bu bütün görevlerinin en zoru birisinin karakter ya da zekâ yönünden kendisinden üstün olmasına da katlanmak zorunda.