Tolgonay ana derdini tasasini tum icindekilerini toprak anayla paylasan ana basina gelenler oyle aci oyle zorlu oyle katlanilamazdi ki ama o katlandi. Cunku o bir es , bir anaydi. Esi icin evlatlari icin yapmak zorundaydi .... Bir kadin isterse her zorlugun altindan kalkarmis , her yükü kaldirirmis . Bir kez daha gosterdi bize.
Ve SAVAŞ.. adı bile soguk olan savaş. Nice analarin yureklerine ates dusuren , nice evleri ersiz evlatsiz birakan savas.
Tolgonay ana , Suvankul , Kasim ,Maysalbek, Caynak ve Aliman. Kendi yaglarinda kavrulan , topraklarini ekip bicip musmutlu yasamaya calisan , elinde olanlara her daim sukredip tadini cikartan bir aile ... ve ansizin baslayan bir savas. Sonrasi aci , sonrasi yasam mucadelesi
Mutlaka okuyun , ders cikarilacak oyle cok satirlar var ki...
Alintilar️ **Yeri gelmisken benim anladigim gercek mutlulugun da bir raslanti sonucu olmadigini , yaz yagmuru gibi birden bire basimiza dusmedigini soylemeliyim. Gercek mutluluk , yavas yavas azar azar gekir ve bu bizim hayata bakis acimizla , cevremizle , cevremizdekilere karsi davranisimizla dogrudan dogruya ilgili ve orantilidir. Mutluluk birbirini tamanlayan ufak tefek seylerin birikmesinden doguyor.
**Analik ! Kutsal analik ! Boyle bir mutlulugun bir damlasi , acilardan olusan okyanusa deger.
**iyilik , yola dusen , yoldan toplanan bir sey degildir. Tesadufen ele gecen bir sey degildir. Insan iyiligi ancak baska bir insandan ogrenir.