Kayıp zamanın izi web üzerinde sürülüyordu. Arşivler ve günün birinde tekrar karşılaşacağımızı hayal bile edemeyeceğimiz eskiye ait her şey anında önümüze geliyordu. Hafıza tükenmeyen bir şeydi artık, ama zamanın derinliği, kağıdın sararması ve kokusuyla, kıvrılmış sayfalar ve tanımadığımız bir el tarafından altı çizilmiş bir paragrafla aktarılan hissi yok olmuştu. Sonsuz bir şimdinin içindeydik.