Beni aldı aldı duvarlara çarptı bu kitap... Hüzünlü bir karakterim var,gözyaşım ucunda gezerim ama bir yerden sonra hiç ağlamadım adı üstünde Yaşamak bu. Hayatta insanın başına gelebilecek en kötü olayın bile kabul edilebilirliğinin sebebini hayatta kalma mücadelesi olarak görüyorum. Birileri bu hayatları yaşadılar malesef. Bu hayatların normal oluşu çarptı yüzüme. 2026 yılında bana kurgu gelen bu kitap birçok savaş mağdurunun hatta şu an savaş içerisinde olan milletlerin gerceği. 1 kuzu nasıl 20kg pirinç eder hala anlamıyorum. Sonsuz şükürler olsun.