• --- Avrupa resim geleneğinde göz merkez alınır.

    ---Kameranın icadına kadar göz, dünyanın insan için merkeziydi.

    ---Tablolara işlenmiş anlam onu çeken kameranın hareketi veya ses kullanımıyla manipüle edilmeye açıktır.

    ---Film içerisinde kareler doğru sıralanmalı ki hikaye zaman akışı içerisinde doğru anlaşılsın.

    --- Bir resimin anlamı öncesinde ve sonrasında ne gösterildiğine göre de değişir.

    --- Kadınlar sürekli nasıl göründüklerinin hükmünü veren bakışlara maruz kalırlar.

    ---Bir yağlı boya tablo aldığınızda, resmedilen objenin temsil ettiği görüntüyü de almış olursunuz.

    --- Modern araçların, anlamının değişmesine rağmen kopyalayıp çoğalttıkları görsel sanat ürünlerini çoğu insan hala deneyimlenmesi gereken üst bir tecrübe olarak dile getirir.

    --- Avrupa yağlı boya sanatı diğer dönemlerden farklı olarak elle dokunurluk, ağırlık, doku, sağlamlık, resmedilenin anlaşılabilirliği üstüne eşsiz bir vurgu yapmaktadır.

    --- Gerçeğin materyalist bir tavır ile ele alınması bilimsel bir tavrın parçası idi. Ama elle tutulabilir olması ‘sahiplenme duygusu’ ile yakından ilişkili hale geldi.

    ---Diğer kültürler durgun, ritüelimsi, hiyerarşik ve semboliktir. Sosyal ve kutsal bir düzeni temsil eder. Ancak Avrupa resim sanatı durgun bir düzen yerin, bir şeyler alabilmeyi, tedarik edebilmeyi yüceltmiştir.

    --- Bazı tür yağlı boyalarda sanat tarihinde görülmemiş bir şekilde mal mülk methediliyordu. Ve bu objeler resimin ana karakteri oluyordu.

    ---Resmedilmiş yiyecekler iki şeyin göstergesidir; sanatçının el becerisi, sahibinin zenginliği.

    ---Her bir portre “Ben bir zamanlar vardım ve buna benziyordum” diyen bir kanıttır. Aynı zamanda “ Ben saygı ve kıskançlık duyulandım” demektir.

    ---Kadınların kıyafetleri gözkamaştırıcı abartılıkta iken yüzleri sade ve parıl parıldı, daha önce hiç yapılmadığı bir şekilde.

    --- Mitleri anlatan tablolar zamanın insanları için kendi hayalgüçlerindeki hikayelerle tamamlanan sessiz filmlerdi.

    ---Rembrandt gençken ve yaşlıyken yaptığı iki farklı tablosunda iki farklı stil ve metot kullanmıştır. Gençken geleneksel şekilde resimin sahibini prestij ve zengiliğin reklamı olarak resmetmiş ancak yaşlılığında ise maddi her şeyden arındırarak sadece varoluş üzerine bir anlatım gerçekleştirmiş.

    ---Artık resim anlamında geleneksel tablolar kalmadı, onların yerini reklamlar aldı. Reklamlar insanlarda sahip olma arzusu oluşturmayı hedefliyor.

    ---Reklamlar bizi bir bakımdan daha zengin yapacağını iddia eder, bize para harcattırırken.

    --- Eskiden farklı olarak yeni görüntülerde cazibe de vardır. Çünkü eskiden kıskançlık bu kadar kişisel algılanmıyordu. Demokrasinin herkese statü kazanabilme yolu açmasıyla, o statüleri kazanmış sadece bir avuç insan kıskanılmaya başlar.

    ---Eski tablolarda her ne kadar zenginlik sahibi insanların nasıl sömürerek zengin oldukları resmedilmemiş olsa da gösterilen şey en azında gerçek hayat durumu ile alakalıdır. Reklamlar ise özendiğimiz bir yaşam tarzına yalvarıştır.

    -- Reklamlar bize başka bir statü vaat ederken para kazanmak sanki bir sihirmiş gibi lanse edilir.

    ---Reklamlar hem güzeli vaat eder hem de korkutur. İstenilen olmama korkusu gibi.

    ---Reklam, dünyanın farklı yerlerindeki toplumsal mücadeleleri içerik için malzeme yaparak manipüle edilmiş bir şekilde kullanabilir.

    --- Reklamların yarattığı sanal dünya ile hayatın trajedisi arasında çok keskin geçişler yaşanabiliyor, bir dergideki kusursuz bir reklam fotoğrafının arkasından gelen mülteci fotoğrafları gibi. İkisi de güncel kültürün bir parçası ve gerçeklik bozulmuş durumda.
  • 595 syf.
    ·205 günde·Beğendi·Puan vermedi
    Neler öğrendik? 


    İLK ÖNCE: İHLAS VE  NİYETTEN başladık.


    Bu bölümdeki hadisi şeriflerle anladık ki:

    - eğer niyetimiz samimi değilse ve yaptığımız işte İhlas yoksa elimize hiçbir şey geçmeyecek.. 

    Ama  diğer taraftan da anladık ki: niyetimiz hayır olsa ama amel olarak dökülemese bile elimize sevap olarak geçecek. 


    -kalbimizi sürekli kontrol etmemiz gerektiğini ve bir işe başlarken ki niyetlerimi, işe başladıktan sonra bile sürekli sabit tutmak için elimizden geleni yapmamız gerektiğini öğrendik.



    İKİNCİ BÖLÜMTÖVBE idi.

    -Tövbe kısmında öğrendik ki: gerçek bir tövbe için :

    yaptığımız şeyi önce terk edeceğiz.

    Sonra ondan pişman olacağız ve bir daha asla yapmamaya karar vereceğiz. 

    Hatta ve hatta biz de o işi anımsatacak yerlerden, olaylardan, sözlerden bile uzak kalacağız.


    -Ve öğrendik ki Efendimiz bile Günde 70 yahut 100 defa tövbe ediyormuş. 

    Bizde günlük istiğfar saygılarımızı arttıracağız ve ihmal etmeyeceğiz. 

    Ayrıca İhlas da yapılan bir tövbenin bütün geçmişi kapatacağını da öğrendik.


    -Tövbe kısmında beni en çok etkileyen olaylardan biri Kab Bin Malik ve onun hakkında Tevbe suresinin ayetlerinin inmeseydi. 

    Bir de efendimizin dinlemek istememesine rağmen suçlarını inatla itiraf eden bir bayan ve Maiz adlı sahabenin zina suçunu işlediklerini itiraf etmeleri ve recm edilmeleri. Kendilerini gerçekten temizledikleri, sonrasında efendimizin de  "Onların tövbesi öyle bir tövbe idi ki" diye onları övmeleri beni çok etkiledi. 




    ÜÇÜNCÜ BÖLÜM SABIR idi.

    -Sabır bölümünde ne öğrendik? 


    -sabır da yarışmamız gerektiğini. 


    -Başımıza bir sıkıntı geldiğinde namazla ve sabırla Allah'tan yardım etmemiz gerektiğini öğrendik. 


    -en önemlisi de sabrın aslında başımıza belanın, musibetin ilk geldiği anda olduğunu ve sonrasında yaptığımızın aslında sabır olmadığını öğrendik. 


    Bu da özellikle Biz anneler için (şahsen kendi nefsim adına) bana çok büyük bir tokattı..




    DÖRDÜNCÜ BÖLÜMÜ DOĞRU SÖZLÜLÜK idi. 

    -Burada doğru sözlü, sadık olmanın önemini ve ahirette elde edileceği kazançları gördük.


    -Doğru sözlü olmanın ve doğrularla beraber olmanın Takva duygusunu geliştirdiğini öğrendik.


    -Şüphe veren şeylerden, şüphelilerden uzak durmamız gerektiğini yani içimize sinmeyen, içimizin ısınmadığı konulardan da uzak durmamız gerektiğini öğrendik.


    -Ayrıca öyle  doğruluğundan emin olunan kişi olmalıyız ki düşmanlarımız bile bizim bu yönümüzü takdir etmeli bunu öğrendik.


    -Ve belki de en önemlisi: hepimizin arzusu olan şehadeti gerçekten doğru şekilde istiyorsak, yatağımızda ölsek bile Şehit mertebesinde olacağımızı, 

    eğer biz doğru isek Allah'ın da bizi doğrulayacağını öğrendik.


    -Artııı Ben burada 59 hadis-i şerifte artı bir bilgi öğrendim mesela eski ümmetlerde gökten inen bir ateşle kurbanın ya da ganimetin kabul edildiğini göstergesi imiş. 

    Eğer o ateş yakmazsa bu bir ihanetin ya da kusurun bulunduğu hükmüne varılıyormuş. 


    -Son olarak da yaptığımız alışverişlerde malımızın ayıbını açıklamanın Bereket kaynağı olduğunu öğrendik. 



    BEŞİNCİ BÖLÜM  ALLAH'IN KULLARINI  DENETLEMESİ yani MURAKABE idi. 


    -Burada ilk hadisimiz hepimizin bildiği "cibril hadisi" idi.

    Bu hadis-i şerifte Cebrail as'ın İhsan'ın ne olduğunu sorusuna, Peygamberimizin verdiği cevap ile 'Allah'a onu görüyormuş gibi kulluk  etmendir' i öğrendik.  

    Ayrıca bu hadisle:

    meleklerin insan kılığına girebildiğini, konuşabildiğini, imanın şartları ve İslam'ın şartlarını öğrendik. 

    ilim adamlarına ve ilim meclislerine saygı duymamız gerektiğini öğrendik. 

    kıyametin ne zaman kopacağını Allah'tan başkasının bilmediğini de öğrendik. 


    -Daha sonra öğrendik ki insanoğluyuz, Beşer şaşar hesabı şaşabiliriz ama öğrendik ki bir kötülüğün arkasından hemen iyilik yapacağız ve İnşallah o kötülüğümüzü o iyilikle silinecek. 


    -Her yerde ve her şartta Allah'a karşı saygılı olmanın murakabe şuurunun göstergesi olduğunu öğrendik. 


    -Efendimizin o güzel hitabı ile İbni abbas'a yavrucuğum diye seslendiği hadis-i şerifte:

    Allah'ın ilminde hiçbir değişiklik olmayacağını ve ona tevekkülün psikolojik açıdan bizi çok rahatlatacağını ve herhangi bir ihtiyacımız söz konusu olduğunda isteyeceğimiz ilk mercinin kesinlikle Allahu Teala olması gerektiğini öğrendik.


    -Daha sonra Enes Bin Malik'in kendisinden sonra gelen kişilere (o zaman bile) 'sizin Kıl kadar bile önemsemediğiniz birtakım işleri Biz helak edici büyük hatalardan mı sayardık' dediğini öğrendik. 

    Oturduk şöyle bir düşündük sahabe efendilerimize yaptığımız haksızlığı.. 

    şu anda onlarla kendimizi kıyaslayınca nasıl aynı cennete talip oluyoruz diye oturduk, ahladık, vahladık. 


    -Belki de hepimizi şaşırtacak bir hadisi şerif öğrendik:

    Allahu Teala'nın kıskandığını, ama onun kıskanmasını kulun ilahi yasakları çiğnemesi sebebiyle olduğunu öğrendik. 

    Yani bazı yasakların, sınırların bizim için konulduğunu ve Rabbimizin asla onların dışına çıkmamızı istemediğini ve çıktığımız zaman da onun gazabını hak ettiğimizi ve murakabe bilincini iyice oturtarak bu çizgileri sınırları kesinlikle aşmamız gerektiğini öğrendik. 


    -İsrail oğullarından abraş, kel ve kör 3 kişiye gelen meleğin ve bunların istekleri ve sonrasında meleğin tekrar gelmesi ile cimrilikten uzak durmamız gerektiğini, Nimet'in artmasının şükretmekle olduğunu ve ne oldum delisi olmamız, geçmişimizi unutmamamız gerektiğini öğrendik.


    -Akıllı kişinin ileri görüşlü olduğunu yani ahireti için çalışan olduğunu öğrendik. 


    -Bizi doğrudan ilgilendirmeyen her şeyi terk etmemizin güzelliğini ve müslümanlığımızdan olduğunu öğrendik. 


    -Ve Biz bütün hanımlara gerekli olan şeyi öğrendik

    Bazı şeylerin aile içerisinde kalması gerektiğini, aile mahremiyetini sonuna kadar korumamız gerektiğini öğrendik. 



    ALTINCI BÖLÜM TAKVA idi. 


    -Takvanın Allah korkusu veya Allah saygısı olduğunu öğrendik. 


    Burada Allah'tan korktuğumuz için bazı şeyleri yapmak DERKEN yalnız Allah'ın cehenneminden korktuğumuz için değil sevdiğimiz bir kişiyi üzmekten korkarız ya aynı onun gibi korku olduğu için bazı şeylerden sakınmamız gerektiğini öğrendik. 


    -Allah korkusunun her hayrın başı olduğunu, takva sahiplerinin dünyada ve ahirette şereflerin en yüksek olduğunu öğrendik. 


    -Dünya ve dünyadakilerin imtihan sebebi olduğunu,

    göz kamaştırıcı olduğunu ama takva duygusunu ele geçiren kişinin bunların üstünde çok durmayacağını, önemsemeyeceğini öğrendik. 


    -Peygamberimizin bile dualarında sürekli "Allah'ım senden Hidayet Takva İffet ve gönül zenginliği İsterim " diye dua ettiğini öğrendik.


    -Bir şey yapmak ya da yapmamak için yemin etsek bile Eğer yemin ettiğimiz şeyin zıttı takvaya daha uygunsa bunun yeminden dönmeyi gerektiğini ve daha güzel olduğunu (Tabii ki yemin kefaretinde vererek dönmemiz gerektiğini)  öğrendik. 

    Yani Müslümanın Her işinde takva üzere olması gerektiğini öğrendik. 


    -Namaz kılmak, oruç tutmak, zekat vermek, yöneticilere itaat etmek..bunların takvanın gereği olduğunu öğrendik.


    - Dünya'daki doğruluğuna ahirette kurtuluş sebebi olduğunu öğrendik.. 




    YEDİNCİ BÖLÜM TEREDDÜTSÜZ İMAN VE ALLAH'A TAM GÜVEN 

    TEVEKKÜL .. idi


    Bu kısımda neler öğrendik?

    Müminde yani biz de bulunması gereken şey : inançta tereddütsüzlük ve Allah'a Sarsılmaz bir itimat. 

    Bu da bizim en büyük gücümüz ve başarımızın sırrı..


    Tevekkülün aksi tereddüt.. Güvensizlik işareti ve sonucudur.. 

    Tevekkül ehli olmalıyız ama usulüne uygun araştırmayı yapıp, ön aşamayı hallettikten sonra ötesini Allah'a bırakmalı ve tevekkül etmeliyiz. 

    Bu bölümde hadisi şeriflere geçmeden önce beni en etkileyen ayet Enfal suresi ikinci ayeti kerime oldu.

    Rabbimiz bize gerçek müminleri tanıtıyor:

    1. anıldığı zaman yürekleri titreyen,

    2. Allah'ın ayetleri okunduğunda imanları pekişen,

    3. rablerine güvenip dayanan....

    Gerçek mümin? Şu ayet üstüne durup çokkk düşünmeli çookk..  Allah anıldığı vakit mi yürek titriyor yoksa anlatan hocanın ses tonu yada etkisi ile mi :(

    Ayetleri okuyup iman pekiştirmek desen en büyük yaramız dünyaya ve dünya ilmine verdiğimiz hangi değeri kuranı anlamaya verdik :(

    Rablerine güvenip dayanmak desenn laftan öte icraatta belli güven kelimesinden başlayıp nerde hata yapıyoruz bulmanın tam sırası değil mi? 

    Şöyle gelecek kaygılarımızı bi düşününce Allah'a olan güven ve tevekkülümüz de ortaya çıkıyor aslında :(


    Gelelim hadisi şeriflerimize:

    75 hadisi şerif ile ümmetden 70000 kişinin hesapsız azapsız cennete gireceğini öğrendik ve bunların büyü yapmayan, yaptırmayan, uğursuzluğa inanmayan ve Rabbine güvenenler olduğunu öğrendik. 

    Diğer taraftan hadisde dikkatimizi çeken ukkaşe bin mihsan(ra) ın fırsatı değerlendirmede olan çabukluğu ve bizlere örnekliği idi.. 


    Diğer bir hadis-i şerifte hasbünallah ve nimel vekil sözünün ateşe atıldığı zaman İbrahim Aleyhisselam'ın son sözü olduğunu ve Efendimizin de Uhud Savaşı'ndan sonra bir sene sonra Bedir'de buluşalım diyen Ebu Süfyan ve Müslümanların anlaşmaları üzerine Ebu Süfyan'ın birliğinin çok kalabalık olduğunu söylemeleri üzerine efendimizin bu sözü söylemesi.... Bize özellikle sıkışık anlarda Allah'a tevekkülün kıymetini öğretti. 

    Tevekkülün telaş ve paniğe önlediğini, 

    Allah'a güvenin en sağlam güvence olduğunu öğrendik.


    Daha sonraki hadis-i şerifte kuş kalpli benzetmesini öğrendik ve tevekkül konusunda kuşları kendimize örnek almamız gerektiğini öğrendik.


    Efendimizin tehlikeler karşısında nasıl güzel örnek olduğunu, O'nun Allah'a güveninin asla sarsılmadığını öğrendik. 


    Bir önceki hadis-i şerifte kuş kalpli benzetmesi vardı. Burada da eğer Allah'a tam anlamıyla güvenseydik  Rabbimizin kuşları doyurduğu gibi bizi de rızıklandıracağını öğrendik.. 


    Efendimizin yatak yatak duasını öğrendik. 

    Bu dua ile Allah'a olan ahdimizi , güvenimizi, sözümüzü her gece yenilememiz gerektiğini öğrendik..


    Efendimiz ile Hz Ebubekir'in hicret yolculuğunu ve oradaki güvenlerini tevekküllerini öğrendik.


    Evimizden çıkarken yapmamız gereken duayı, evimizin bizleri koruyan bir kale olduğunu değilse bile o kaleyi tuğlalarla sağlamlaştırırarak evimizi birer kaleye çevirmemiz gerektiğini, dışarının tehlikeli olduğunu o yüzden çıkarken de Allah'a tevekkül edip dua ederek O'na sığınmamız öyle çıkmamız gerektiğini öğrendik.


    Allah ve ilim yolunda bulunanların gerçekten rızıklandırıldığını, onların rızkını Allah'ın üstlendiğini ve belki de onlar sayesinde bize zarar dokunmadığını, bakımını üstlendiklerimiz sebebiyle rızıklandırıldığımızı öğrendik.


    Sekizinci bölüm: DOĞRULUK idi.

    Efendimizin beni yaşlandırdı dediği Hud Suresi 112 ayeti okuduk ve doğruluk ve istikametin hayatımızda ki  


    Doruk üzere olanlara ve istikamet üzere devam edenlere meleklerin yardımının geleceğini Sonrasında da Rabbimiz Allah'tır deyip doğru olanlara ne korku ne de Hüzün uğrayacağını ve cennette Temelli kalacaklarını öğrendik.


    Efendimizin yanına gelen sahabenin bana İslam'ı tanıt demesi üzerine efendimizin Allah'a inandım de sonra da dosdoğru ol değişimi ile doğruluğun istikametin dinimizde ne kadar önemli bir yere sahip olduğunu öğrendik. Bu kısımda Ayrıca kalbin beden ülkesindeki tüm organların reisi olduğunu öğrendik ve Allah'a iman edip dürüstlüğü benimseyen bir kalple diğer organların nasıl etkileneceğini ve dilinde kalbin tercümanı olduğunu öğrendik başka bir hadis-i şerifte de her sabah bütün organların dile hitaben bizim hakkımızda Allah'tan kork biz sana bağlıyız Sen doğru olursan biz de doğru oluruz Sen eğri olursan biz de eğleniriz hadis-i Şerifi ile dilimizden çıkan şeylerin Aslında nasıl kalbimizde yer ettiğini Kalbimizin dilimizi söylediğini öğrendik ve konuştuklarınıza daha daha dikkat etmeyi öğrendik..


    87 hadisi şerifin izle işlerimizde bütün hayatımızda dosdoğru olup orta yolu tutmamız gerektiğini ve kurtuluşun Amelya kazanılmayacak ağını öğrendik ve amellerimiz sayesinde kurtuluşa gelemeyeceğim izi Allah'ın rahmet ve keremi ile bağışlaması ndan başka bir yol olmadığını öğrendik ceza Efendimiz de kendisi için aynı şeyi söyledi.



    DOKUZUNCU BÖLÜM TEFEKKÜR İdi. 


    Allah'ımızın yarattıklarının büyüklüğü ile Tefekkür etmeyi dünyanın sonunu düşünerek Tefekkür etmeyi ahiretin dehşetli durumlarını düşünüp Tefekkür etmeyin dünya ve ahiretin öteki hallerini düşünüp Tefekkür etmemiz gerektiğini nefsini kusurlarını Tefekkür etmemiz gerektiğini onu arındırmak ve doğruluğa yönlendirmeye Tefekkür etmemiz gerektiğini öğrendik.


    Tefekkürün dürüstlüğün Fikriye yönü yani temelini teşkil ettiğini öğrendik.


    Gerçek Tefekkür ehlinin etrafındaki her şeyin sonucunu Allah'a bağladığını ve onlarca farklı bir bakış açısı ile baktığını öğrendik.


    Ve yeryüzünde dolaşırken öncekiler sonrakiler şu anda yaşayanlar hepsinin bize birer ibret eseri olduğunu Bildik.



    ONUNCU BÖLÜM 

     HAYIRLI İŞLERE KOŞMAK idi.


    Baştaki ayetlerle Rabbimiz bize hayır işlerle yarışmamız gerektiğini Cennet için koşmamız gerektiğini emretti.


    88 hadisi şerif ile Efendimizin mucizevi hadis-i şeriflerin den birini öğrendik imanımızın ve onu korumamız gerektiğini ne kadar önemli olduğunu Birlik fitne ortamlarından sakınmamız gerektiğini ve kendimizi çok dikkat etmemiz gerektiğini Eğer bazı şeyleri önemsemez sake Allah muhafaza Sabah evden mümin olarak çıkıp kafir olarak dönemlerin olacağını evine mümin olarak gelip sabah kafir olarak çıkanların olacağını öğrendik.

    Şeytan ve adamlarının müminlerin imanını çalmak için gayretlerini öğrendik biz de hayır işlerde kesinlikle durmadan ve ibadetlerimizde yılmadan koşmamız gerektiğini Bildik.

    Dinimizde sıkı sıkı sarılmamız gerektiğini durumlar daha da kötüleşme den güzel işler yapmakla yarışmamız gerektiğini ahir zamanın filtrelerinin olacağını ve Dinimizi dünyevi herhangi bir değere değişmemek gerektiğini bunun kötü sonuçlarını ve iyilikleri iyileri çoğaltmak için birbirimize yarışmamız gerektiğini öğrendik.


    89 hadisi şerifler adam hadis-i Şerifi çok sevdim Neden Çünkü efendimizin namazda Aklına bir şey gelmişti hemen namazı kıldıktan sonra koşup Eve gitmişti O sadaka yerini bulsun diye Yani burada ne ben sevindim çünkü namazda namaz dışı bir şey düşünmek namazın sıhhatine mani değilmiş.

    Daha sonra hadisi şerif ben neler öğrendik Hayır işlemekte çok acele davranmamız gerektiğini Efendimizden öğrendik ve zihnimizi bulandıracak ibadetimize engel olacak şeyleri o anda yapmamız gerektiğini ve sonra devam etmemiz gerektiğini öğrendik ve Daha önemlisi de sade efendilerimizin Peygamberimizi nasıl dikkatle ibretle takip ettiklerini öğrendik.


    Cenneti gerçekten arzulayan ların nasıl Cennet uğruna savaştıklarını öğrendik.


    Bütün işlerimizde olduğu gibi sadaka ve yapılan iyiliğide son anı ölüm Döşeğine bırakmamız gerektiğini Hayır işlerde Acele etmemiz ve yarına bırakma mı mızı öğrendik.


    Bir savaşta sahabe efendilerimiz de bunun hakkını vermek üzere kim alır hadis-i Şerifi ile oradaki sahabe efendilerimizin bile önce bir nefislerini durup kontrol ettiklerini ve sonrasına gerçekten hakkını vermek şartıyla Ebu Dücane nin kalkıp


    Hayra koşmak da Ebu Dücane gibi Ölümü bile göze almak gerektiğini öğrendik.


    Her gelen günün bir öncekinden daha kötü olacağını bununla anın kıymetini bilmemiz gerektiğini tüm Hayır işlerimiz de bu yüzden Acele etmemiz gerektiğini şikayet etmek yerine değerlendirmemiz gerektiğini öğrendik.


    Fakirlik zenginlik hastalık İhtiyarlık ölüm Deccal ve Kıyamet Bunlar gelmeden önce zamanımızı ve bütün fırsatları değerlendirmemiz gerektiğini öğrendik bazı fırsatların selam vermek gibi bir dakikalık olduğunu öğrendik.


    Bu hadisi şerif ile iyi iş ve Salih amel yapma azmi ve kararlılığı mız olması gerektiğini kendimizi sınırsız fırsatların yanında kabul etmeyeceğimizi Çünkü fırsatını Zaten dar bir zaman eşini sunulmuş imkan demek olduğunu bilmemiz gerektiğini ve her Salih işi ilk anda yapma taktiği olması gerektiğini öğrendik.


    Hayber Savaşı'nda sancağı alan Hz Ali'nin efendimizin ile yürü Allah Fethi nasip edene kadar sağa sola bakın mı sözünü hem zahiri hemde batini olarak nasıl iptal leştir dini ve arkasında bile dönmeden sancağa kapıp giderken Ey Allah'ın elçisi onlarla ne yapmaları için savaşayım değişimin bize ne kadar büyük örnekler olduğunu ve emri yerine getirmede Hz Ali gibi sağa sola bakmadan gitmemiz Dost doğru gitmemiz gerektiğini öğrendik.

    aynı hadisi Şerif'ten meselelerin gönülleri ele geçirmek olduğunu öğrendik ve hadis-i Şerif'in devamında Nurettin Hoca eklemişti senin elinle bir kişinin hidayete ermesi tüm kırmızı develerden hayırlıdır.



    11.BÖLÜM 

     MÜCAHEDE idi.

    Nefse şeytana kötü duyguları ve din düşmanlarına bütün gücümüzle dinlenmeniz ve bu şekilde Allahu Teala'nın rızasına cennete ulaşacağımızı Mücahide nin cihat'tan öncede sonrada yürütülmesi gerekli olan bir kulluk vazifesi olduğunu öğrendik.

    Mücahede nin Allah'a kulluğu esas alan bir kavram olduğunu öğrendik.

    96 hadis-i şerifle Allah dostluğunu kazanmış kişilere karşı olan vazifelerimiz öğrendik onlara duymamız gereken saygıyı öğrendik ve Bir insana karşı olan düşmanlığımız nefsimizin mi yoksa dinimizin mi gerekliliği oturup Kendimizi sorgulamamız gerektiğini öğrendik. Allah dostlarını al verdikleri mücahede den dolayı düşman olmanın Allah ile harbe girmek manasında bir cüretkarlık olduğunu öğrendik.

    Ibadetlerimize faydalarını da devam ederek Allah'a olan yakınlığımız ın arttığını nafileleri de bunlara katkı sağladığını öğrendik Rabb'imizin razı olduğu her kuluna Her işinde yardım ettiğini ve Allah dostlarının duasının makbul olduğunu öğrendik.


    97 hadis-i Kutsi ile ya birimizin bizim ona ne kadar gidersek gidelim Onun bize misliyle katı ile geleceğini öğrendik.

    Az amele Allah'a çok sevap verdiğimizde Allah'ın keremini ne kadar büyük olduğunu Allah'ımızın bizim kendisine gösterdiğimiz yakınlıktan çok daha fazlasıyla cevap verdiğini öğrendik.


    98 hadisi şerif film izle sağlık ve boş vaktinizi değerlendirmemiz gerektiğini İnsanların çoğunun burada hataya kapadığını ve bizim bunları değerlendirmek için mücahede ye devam etmemiz gerektiğini öğrendik Çünkü Ömür sermayesi bir defa verilmişti..




    99 hadisi şerifle efendimizin gece ayakları şişene kadar Namaz kılarak şükrün hakkını vermek konusunda bize örnek olduğunu, 

    başarılı bir mücahede için gece ibadetinin önemine, 

    yalnız başına yapılan ibadetlerin istenildiği kadar uzatılabileceğini, 

    toplu ibadetlerde cemaatin durumuna göre davranacağını öğrendik.

    Burada Hz Ali'nin bir sözünü okuduk

    "bir grup İnsan bir şeyler umarak kulluk yapar, bu:Tüccar kulluğudur.

    Bir grup insan da korkudan dolayı kulluk yapar.Buda köle kulluğudur.

    Bir grup insan da vardır ki şükür olsun diye kulluk yapar,işte bu tüm duygulardan yakasını kurtarmış Seçkin kimselerin kulluğudur"


    100 hadis-i şerifle efendimizin Ramazan'ın son on gününde itikafa ayırdığını,bize de bunun büyük bir fırsat olduğunu, kendisinin ibadeti yaptığı gibi mesul oldukları için de bunu istediğini, bu ikazın da bir ibadet türü olduğunu öğrendik.


    101 hadisi şerif (Nurettin Hoca Burada hayat kalitenizi artıracak çok değerli zihinlere oturmamız gereken bir hadis-i Şerif demişti) 

    1-)Müminin kuvvetlisi daha değerlidir(bilgi & beden & siyaseten) 

    2-)zayıf da olsa hasta da olsa o müminde hayır vardır 3-)çalışıp gayret etmek zorundayız

    4-)tevekküle asla unutmamalıyız

    5-)pısırıklaşmamalıyız

    6-)Geçmişle vakit kaybetmemeliyiz. Çünkü geçmişle vakit kaybetmek şeytanı memnun edecek işlerin kapısını açar.


    102 hadis-i şerifte cennete bazı güçlüklere sabredilerek ulaşılacağını, nefsin isteklerine karşı çıkarak azaptan kurtulacağınızı, mücahedenin nefsin haklarına değil hazlarına set çekmek olduğunu öğrendik.


    103 hadis-i şerifle Resulullah'ın sırdaşı Hz huzeyfe'nin efendimizin gece namazına olan şahitliği ile gece namazlarını uzun kıldığını, bunu uzatmamızın müstehap olduğunu ve namazımız da aktiflik olması gerektiğini, azap ayetleri de Allah'a sığınıp, Dilek ayetlerinde isteklerimizi söylememiz gerektiğini, ayetlere cevap vererek aktif bir şekilde namaz kılmamız gerektiğini öğrendik. 


    104 hadis-i şerifle gene efendimizin bir gece namazdayken Abdullah ibni Mesud 'un Efendimize saygısızlık olacağını bilmeseydim onu bırakıp ona oturacaktım dediği kadar uzun bir şekilde namaz kıldığını, ashab-i ikram'ın son derece edepli olduğunu, farz olmayan namazlarda da imama uyulabileceğini, bir özür yokken oturarak imama uyumanın uygun olmadığını öğrendik.

    Ayrıca mücahedenin farzlarla yetinmemek, yaptığına da kalite katmak olduğunu öğrendik.


    105 hadisi şerifler mücahedenin Amel ve ibadeti artırmakla olduğunu, Çoluk çocuk malın  kabre kadar ancak geldiğini, kabirde amellerimiz ile muamele göreceğimizi öğrendik


    106 hadis-i şerifte Cennet-cehennem ile olan yakınlığımızın aynı derecede olduğunu, Burnumuzun dibindeki cenneti kaçırmamak Cehennemi kendimize uzaklaştırmak için mücadeleye devam etmemiz gerektiğini öğrendik.


    107 hadisi şerifle cenneti istemenin ağır bir istek olduğunu O yüzden de efendimizin başka diye sorduğunu, sonra da namazı çoğalt dediği sahabe Efendimizle bize de namazlarımızı, secdelerimizi  çoğaltmamız gerektiğini, nefisle mücahede gayretinde olmamız gerektiğini öğrendik. 


    108 hadis-i şerifle secde etmenin sevap kazandırıp günah sildirdiğini, derece yükselttiği, ibadetin sadece namaz olmadığını, nefisle mücahede de secdenin çoğaltılması önemini öğrendik.


    109 hadis-i şerifte uzun ömür taleb etmenin ve bu Uzun ömrü amellerle ibadetlerle mücahedemizi sürdürerek doldurmamız gerektiğini öğrendik. 

    Mümin olarak hedefimizin cennete girmekten çok Firdevs ve adn cenneti olması gerektiğini öğrendik.

    Uzun yaşam istememiz de ki amacın daha çok ibadet etmek,daha çok zikir, daha çok kulluk için istemek olduğunu ve esas olanın ölüp gitmek değil kalıp salih amel yapmak olduğunu öğrendik.


    110 hadisi şerifler Enes bin nadr ın Uhud Savaşı'ndaki şehadet isteği ve savaşın sonunda vücudunun param parça olarak şehit olduğunu, bizim de bir müslüman olarak bu Himmet ve bu gayret ve bu heyecanla olmamız gerektiğini, dine bir şey geldiği zaman artık hayatın ne anlamı kaldı ki diyerek Enes bin nadr gibi heyecanımızı korumamız gerektiğini, güzel ve meşhur şeyleri vaat etmenin caiz olduğunu, samimi şekilde Şehitlik isteyene  Şehadet'in ulaşacağını öğrendik.


    111 hadisi şerifle yapılan bir iyiliğin ne kadar az olursa olsun küçük görmemiz gerektiğini, herkesin gücünün yettiği sürece çalışması gerektiğini, bu konuda kendilerini kınayanlara aldırış etmemiz gerektiğini, az da olsa sadakayı asla ihmal etmememiz gerektiğini, Maksadın Allah rızası olduktan sonra az çok fark etmeyeceğini, Propagandalardan mücahedemizin etkilenmemesi gerektiğini öğrendik.


    112 Kutsi hadisle Allah'ın adil olduğunu, zulme etmeyeceğini Hidayet'in Allah'tan olduğunu, rızkın Allah'ın takdiri ile geldiğini, kulun kusursuz olmayacağını  Allah'ın İhsan deryası'nın sonsuz ve sınırsız olduğunu, Her birimizin amellerinin kaydedilmekte olduğunu, Nefise mücahedenin ileride amellerimizin karşımızda çıkarılacağı bilinci içinde yapılması gerektiğini öğrendik.




    12. BÖLÜM 

    ÖMRÜNÜN SONLARINDA HAYRI ARTIRMAYA TEŞVİK idi.


    60 yaşın her şeyi yerli yerine koymak için yeterli bir zaman ve imkan olduğunu ,efendimizin ümmetinin ortalama ömrünün 60 70 yaş arasında olduğunu söylediğini ve İhtiyarlık dönemlerinde kulluk gayretlerini hız vermek emeklilik hayalleri kurmamak, geçmişteki eksiklerin bir ölçüde olsa telafi edilmesi gerektiğini öğrendik


    114 hadis-i şerifle Hz Ömer'in ilim mescidi'ne İbn Abbas'ı yanında götürdüğü zaman Nasr suresinde ki artık efendimizin ecelinin kendisine bildirdiğini ve bunun için hamd ve tesbihi, İstiğfari artırması gerektiğini anladığını söylemesi ile Biz de Ömrümün sonuna doğru bunları artırmamız gerektiğini öğrendik.


    115 hadisi şerifler yine Nasr suresi hakkında efendimize Mekke'nin fethinin en büyük zafer olduğunu, bu muhteşem fethin Kur'an ile tescilli olduğunu, asıl gücün Allah olduğunu, Allah'ın yardımı ile fethin geldiğini, efendimizin çok çok istiğfar etmiş buna önem vermiş biri olduğunu, ömrünün sonlarına doğru daha da yoğunlaştırdığını ve nimete şükür gerektiğini öğrendik.



    116. Hadisi şerifle efendimizin vefat etmeden önce vahyin sıkılaşmasını ve bunun bize bir işaret olduğunu öğrendik. Burada Nurettin Hoca Mekke'nin fethinde ve Veda haccında 1,5 aylık dilimde İslam'ın Beşte biri şekillendi demişti.

    Hatta bazı sahabe efendilerimizin efendimize seyahat etsek mi diye demeleri üzerine benim ümmetimin seyahati cihattır dediğini öğrendik yani dinde devretmek-emeklilik yok, artarak amelleri devam ettirmemiz gerektiğini öğrendik.


    117 hadis-i şerifle her kulun öldüğü hal üzere dirileceğini, ölüme uygun pozisyonla yaşamamız gerektiğini, Mahşerde olmak istemediğimiz şekilde yaşamamız gerektiğini öğrendik.




    13. BÖLÜM 

     HAYIR YOLLARININ SAYISIZLIĞI idi


    Cennete girmek için Mümin olmak, sonra da imanın içini dolduracak salih ameller yapmak gerektiğini, bunun içinde:

    1.Buluğdan itibaren yapılması gerektiğini

    2 gitgide artırılması gerektiğini 

    3 yapamadıklarından dolayı burukluk hissetmemiz gerektiğini 

    4 Salih amelin ibadet ile sınırlı olmadığını ya da ibadetin sadece namaz oruç olmadığını öğrendik.


    118 hadisi şerifle efendimize hangi amelin daha üstün olduğu sorulunca ilk sırada iman Cihat ve en kıymetlilerinden köle azad etmek olduğunu, yapamazsan bir işi beceremeyene  yardım etmemesi gerektiğini , onları da yapamazsak kimseye zarar vermememiz gerektiğini öğrendik.

    Allah'a imandan insanlara kötülük yapmamaya kadar olan bütün yolları ve her türlü Amel ve iyiliğin temelinin Allah'a iman olduğunu yardımın insan canlı her şey olacağını öğrendik.


    119 hadisi şerifle Herbir eklemlerimiz ve kemiğimiz için bir sadaka vermemiz gerektiğini, Tabii buna güç yetiremeyeceğimiz için bu sadakaların Sübhanallah Elhamdülillah lâ ilâhe illallah Allahu ekber kelimeleri ile olacağını, iyiliği tavsiye etmenin kötülükten sakındırmanın bir sadaka olduğunu, kuşluk vakti kılınacak 2 rekat namazın bütün bunları karşıladığını toplu Sadaka vermiş gibi olduğumuzu, sadakanın sınırı olmadığını

    Ve tüm bunları içe sindirerek tekrar etmek gerektiğini öğrendik…





    Iman İslam yolunun alternatifi  yok ama yolda yapacak iş çok.. 

    Bunları öğrenmeye devam ediyoruz.


    120 hadis-i şerifle insanlara faydası olan işler yapmanın gerekliliğini, mescidlere saygı gösterilmesini, edebine uyulmasını ve geçtiğimiz yerlerde pislik bırakmayan insanlar olmamız gerektiğini öğrendik.


    121 hadisi şerifle Sübhanallah, Allahu Ekber, Elhamdülillah, la ilahe illallah, emri bil maruf, ailevi ilişkilerimiz bunların hepsinin birer Hayır ve iyilik olduğunu ve bunları yapmanın bize zenginlerin verdiği sadaka gibi sevap kazandırabileceği müjdesini öğrendik. 

    Bu hadis-i şerifle efendimizin kıyas yaptığını ve kıyasın caiz olduğunu da öğrendik.

    Müslümanın camiye gitmesi gibi kiliseden kaçması da bir ibadet olduğunu, evlilikte eşlerin Cihat yaptıklarını, çünkü ümmet yetiştirdiklerini , bu evliliğin Kudüs eteklerinde beklemek gibi olduğunu, eşlerin birbirlerinin kaleleri durumunda olduğunu öğrendik. 

    Mümin olarak Allah rızasını kazanmak gibi derdimiz varsa 24 saat bizim.

    Burada Nurettin Hoca şöyle bir şey söylemişti:

    " Müslümanım, yerimde duymayayım diyen yol kat eder." 


    122 hadis-i şerifle Yeter ki derdimizin Allah rızasını kazanmak olsun alternatifimizin çok olduğunu yoksa Kabe'nin dibinde bile olsak cehenneme gidileceğini bir kez daha gördük ve din kardeşine gülümsemenin küçümsenmesi gereken başlı başına bir iyilik ve sevap kaynağı olduğunu öğrendik. 


    123 hadis-i şerifte Sevabın da sevap ürettiği bir sistemin içinde olduğumuzu öğrendik, adaletle hükmetmek, yardım etmek, güzel söz, mescide giderken atılan adım, eziyet veren şeylerin kaldırılması... Bunların hepsinden Allah için yapılan işin asla küçük görünmeyecek yeni öğrendik. 

    Burada Nurettin Hoca şöyle bir şey söylemişti:

    " Allah bir işe sevap vaad ediyorsa karıncayı yuvasına götürmekle cephede Cihat arasında fark yok ama büyüklük küçüklük derecesini Allah bilir, o verir." 


    124 hadisi şerif tahmid, tehlili, tesbih, istiğfar ile sadaka sevabı kazanabileceğimizi, her Nimet'in bir külfeti ve bir Şükrü olduğunu ve diğer hadis-i şeriflerin benzerini okuduk


    125 hadis-i şerifle camiye cemaate devam etmenin önemini öğrendik. 


    126 hadis-i şerifle bayanlar sadaka konusunda daha duygusal- daha ince eledikleri için Onlara yönelik bir hadis-i şerifle :

    Aslında sizin küçük gördüğünüz ufacık bir şey bile sadakadır, küçük görüp vermemezlik etmeyin komşunuzu elimizde pişenle ikramlandırın'ı öğrendik. 

    Burada Nurettin Hoca şunu eklemilti:

    "iki damla gözyaşı Cehennem ateşini söndürür burada söndüren yaş değil akarken ki haldir." 


    127 hadis-i şerifle utanmanın bir iman eseri olduğunu, Mücahit'in cihadı gibi haya ehlinin de hayasından sevap kazandığını, hayanın sevap kaynağı olduğunu öğrendik. 

    Imanın şubelerinin her birinin başlı başına bir Hayır ve iyilik vesilesi olduğunu, hayanın Hayır ve hayır getirdiğini öğrendik. 

    Ayrıca İman şubeleri olarak 77 özelliğin 30'unun İnançla, 47 sinin dil ve beden ile yapılabilecek ibadetleri ve bunlara ilaveten de aile ve toplum hukuku ile alakalı konuları kapsadığını okuduk öğrendik. 


    128 hadis-i şerifte her ciğer sahibi canlı sayesinde sevap kazanabileceğimizi, bize sevap vesilesi olduğunu, niyetimiz doğrultusunda mutlaka faydasını göreceğimizi, onlara güzel davranmamız gerektiğini öğrendik. 


    129 hadis-i şerifle Yolları temiz tutmamız gerektiğini, zarar veren şeyleri kaldırmamız gerektiğini, samimiyetle yapılan küçük ve basit bir iyiliğin bile cenneti kazandıracağını öğrendik. 


    130 hadis-i şerifle cumaya gitmenin orada hutbeyi Ses çıkarmadan dinlemenin 2 Cuma + 3 gün = 10 gün günahları bağışladığını, Cuma günü yıkanmanın farz değil faziletli olduğunu, abdesti tastamam güzelce almamız gerektiğini, hutbe okunurken hiçbir şeyle meşgul olmamız konuşmamız Can kulağı ile dinlememiz gerektiğini, ibadeti şartlarına uygun biçimde yerine getirmemiz gerektiğini öğrendik. 


    Burada Nurettin Hoca "günahlardan kasıt küçük günahlardır dedi. Yoksa büyük günahları özel tövbe gerekir, İkincisi de kul hakkı dahil değildir. Çünkü kul hakkı helalleşme gerektirir Ayrıca bazı alimler de hutbe zamanında konuşmanın cumayı bile riske sokacağını söylemişlerdir" dedi. 


    131 hadis-i şerifte abdestin faziletini, bize Rabbimizin bir ikramı ve lütfu olduğunu, abdestin günah yıkama makinesi olduğunu öğrendik. 


    132 hadis-i şerifte büyük günahlardan kaçarak namazlarımızın günahlarımıza kefaret olduğunu, Allah'ın rahmetinin gazabını geçtiğini, abdestli gezmenin günahları biriktirmeceğini, küçük günahların bizim af bile dilemeden silineceği müjdesini öğrendik. 


    133. Hadis-i şerifte hatalarımızın bağışlanması ve derecelerimizin yükselmesi için:

    1. kaliteli abdest almanız gereğini, 

    2.camiye yürüyerek gitmemiz gereğini,

    3.diğer Namazı orada zikir üzere beklememiz gerektiğini bunlarla cephede nöbet bekleyenler gibi sevap kazanacağımızı müjdesini öğrendik.


    134 hadis-i şerifle iki serinlik namazı olan sabah ve ikindinin önemini ve meleklerin bu vakitlerde nöbet değiştirdiğini, en sevaplı namazlar olduğunu, bu namazlara dikkat edenin öteki namazlarda kaçırmayacağını öğrendik. 


    135 hadis-i şerifle biz devamla  Nafile ibadeti yaptıysak, yapamayacak hale geldiğimizde yapıyormuş gibi sevap kazanmaya devam edeceğimiz müjdesini öğrendik. 

    Tabi  Önemli olan kulun ciddiyeti. . 


    136 hadis-i şerifle sadakada iyi niyet arandığını, niyet sayesinde adetlerin ibadet niteliği kazandığını, dine uygun olan herşeyin sadaka olacağını öğrendik. 


    137 hadis-i şerifte Müslüman olarak diktiğimiz ağaçtan birinin yemesinden,,almasından Hatta ve hatta çalmasından bile bize sevap sadaka kaynağı olduğunu öğrendik. Ağaç dikmenin, ağaçlandırmanın önemini ısrarla teşvikini okuduk. 


    138 hadis-i şerifle mescide Gelip giderken artı sevap kazanma ihtimali varsa bundan sebeple evi yakına taşımamanın gerektiğini, sevapların bir bir artacağını, bir Sevabın basit görülmemesi gerektiğini öğrendik. 

    ama bizim camiden uzak ev almamız bizi cami ve cemaatten kopartacaksa şu anda uygulamamamız gerektiğinde Nurettin Hoca söylemişti. 


    139 hadis-i şerifte Bir önceki hadis-i şerifle bağlantılı olarak insanın yaptığı işlerden niyetine göre sevap alacağını ve sahabelerin sevap hesabını her şeyin önünde tuttuğunu okuduk. 


    MÜSLÜMAN OLARAK FIRSATLARLA ÇEVRİLİ BİR DÜNYADA YAŞADIĞIMIZI VE BU FIRSATLARI DEĞERLENDİRME KONUSUNDA ÇOK CİDDİ OLMAMIZ GEREKTİĞİNİ ÖĞRENDİK. 



    140 hadisi şerifle: sevabını Allah'tan bekleyerek inanarak yerine getirdiğimiz iyiliklerimizin Cennet kapısını açtığını öğrendik. Burada örnek olarak 40 hayırdan birinin sütlü bir keçiyi ödünç olarak vermekten bahsetmişti şimdiye çevirirsek: arabamızı ödünç vermek 40 işten bir tanesi olabilir. 



    141 hadis-i şerifle yaptığımız iyiliklerin asla küçümsenmeyeceğini, yarım hurmanın burada bir sembol olduğunu ama müminin yapabileceği o ise onu da yapması gerektiğini, teraziyi ağır bastıracağı öğrendik. 

    Çünkü Allah için Allah görsün diye yapılan şey Rabbimizin zengin olsaydı daha çok verecekti demesine sebep olur.

    bu hadis-i şerifle amellerimizi güzelleştirmeye çalışarak sorumluluklarımızı hafifletmeye bakmamız gerektiğini , Salih amellerimiz bize fayda vereceğini ve Allahu Tealanın arada perde ve tercüman olmaksızın ahirette kullarına hitap edeceğini öğrendik.


    142 hadisi şerifle müminin Allah rızası peşinde koşan kişi olduğunu, bunu bir bardak su içerken bile kazanacağını gördük, yemek yerken hamd etmenin başlı başına bir iyilik ve hayır olduğunu, Elhamdülillah demek suretiyle de Hamdi sünnetini yerine getirmiş olduğumuzu öğrendik.


    143 hadis-i şerifle her Müslümanın yapabileceği bir iyilik olduğunu, bunu sırasıyla sadaka, sadaka yoksa amelelik, amelelik yoksa darda kalmışa yardım, o da yoksa iyilik yapmayı tavsiye etmek, Bunu da yapamazsa kötülük yapmaktan uzak durup sevap kazanabileceğimizi öğrendik. Müslümanlığı sadece gözünüze takılan ibadetlerden ibaret olmadığını, İslam'ın bütün hayatımızı fırsatları ile kuşattığını, bunu göremeyenlerin deryada bulunduğu halde kuraklık içerisinde kalan kişi gibi acınacak halde olduğunu öğrendik. 




    14. BÖLÜM 

    ALLAH'IN EMİRLERİNE UYMADA ÖLÇÜLÜ OLMAK idi.


    Taha suresinin bir ve ikinci ayetinde Kur'an'ın güçlük için indirilmediğini, Bakara suresinin 185. Ayetinde Allah'ın bizim için kolaylık istediğini, güçlük istemediğini okuduk.


    144 hadis-i şerifte Hz Ayşe'nin yanına gelen hanımı Efendimiz sorunca Hz Ayşe'nin onu çok namaz kılmasından bahsetmesi üzerine Efendimizin bütün bunları sayıp dökmeye bırak gücünüzün yettiği kadar ibadet etmenin Size yeter, siz bıkıp usanmadıkça Allah da bıkıp usanmaz dediğini okuduk.

    Diğer hadis-i şeriflerde namaz tavsiyesi var peki Bu hadiste fark neydi? 

    1. farz namazların azı çoğu Yok onlar aynı olmalı.

    2 nafilelere gelince farz düzeyindeki diğer görevleri nafile namaz ihmal ediyor olmamalı. 

    Efendimizin buradaki uyarısı budur. 

    Ayrıca sevabı çok olan ibadetler az da olsa devamlı yapılanlardır.


    145 hadis-i şerifte efendimizin uyardığı üç sahabe ile  Allah'ın emirlerini yerine getirmekte ve ibadette ölçülü davranmamız gerektiğini, sahabenin daima faziletli ameller peşinde koştuğunu, dinimizin evlenmeyi teşvik ettiğini, dinimizin sürekli oruçlu olmayı doğru bulmadığını, Aynı şekilde geceyi uykusuz geçirmeyi hoş karşılanmadığını, bunların takvadan sayılmadığını ve takva konusunda Hz Peygamber ile yarışmak söz konusu olmadığını öğrendik.


    146 hadisi şerifle söz ve davranışlarında ileri gidip haddi aşanların helak olduklarını öğrendik. Sadece yaptıklarımız da değil konuştuğumuzda da aşırıya kaçmamız gerektiğini, bunun yasaklandığını, İslam'ın orta yolu takip etmeyi ve ölçülü olmayı tavsiye ettiğini öğrendik.


    147 hadisi şerifle dinde zorluk değil kolaylık olduğunu, korkutucu olmaktan çok müjdeleyici olmak gerektiğini, Nafile ibadetler için rahat zamanlar ve istekli olunan zamanların tercih edilmesi gerektiğini, ibadet hayatının az da olsa devamlı olması gerektiğini öğrendik.


    148 hadis-i şerifle Zeynep Binti Cahş ın bir ip yardımıyla namazlarına devam ettiğini ve efendimizin onu hemen çözünüz diye uyardığını, yorgunluk ve gevşeklik hissettiği zaman kişi yatıp uyusun diye nafileleri kılmada ölçülü olmak gerektiğini öğrendik. 

    Burada  Nurettin Hoca 'hızlı kalkanın kırarak kalkması, erken oturması söz konusu olur' demişti.


    149 hadisi şerifimizle namaz kılarken uyku hali bastırırsa bu hal gidinceye kadar yatıp uykumamız gerektiğini, uyku halinde bilmeden okuyup yanlış şeyler söyleyebileceğimizi öğrendik. Ama burada da gene farz namaz değil nafile namazda olduğunu ve farz namaz için uykularımızı dikkat etmemiz gerektiğini de altını çizdik.


    150 hadisi şerifle efendimizin cemaatle namaz kılarken namazı kısa tuttuğunu, cemaate İmam olanların namazı kısa tutması gerektiğini, tek başına namaz kılanın dilediği kadar uzatabileceğini, cuma ve bayram namazları hutbelerinin insanları bıktıracak şekilde uzun olmaması gerektiğini, bunların hepsinin dinde itidal ve ölçüyü kaçırmamak adına olduğunu öğrendik.


    Evet 151 hadisi şerifle Ebû derdanın ibadete çok düşerek hanımını ve evin ihmal ettiğini Hz Selmanın onu uyardığını okuduk.

    Nureddin hoca burda şöyle demişti :

    İslam'da mala tapınmak da yasak malı etmek ve yasak. 

    Ayrıca hadis-i şerifle

    Allah yolunda Allah rızası için birbiriyle kardeş olmanın caiz olduğunu, İhtiyaç halinde kadının kocasının izin verdiği yabancı bir erkekle konuşmasını caiz olduğunu, Müslümana nasihat bilmeyene öğretmek gerektiğini, habersiz olanı uyarmanın din kardeşliği görevi olduğunu, Teheccüd namazına gecenin sonlarında kılmanın daha faziletli olduğunu, kadının kocası için süslenmesinin caiz olduğunu, erkeğin hanımının geçimini en iyi şekilde temin etmek zorunda olduğunu, gücünün yetmeyeceği derecede ibadet ve taati yüklemenin hoş karşılanmadığını öğrendik.


    152 hadisi şerifle Abdullah Bin Amr ın efendimize gelip yaşadığım sürece gündüzleri oruç tutup geceleri ibadet edeceğim dediğinde efendimizin uyarısını ve azaltmasını dediğini okuduk.

    Bu hadisi şerif ile Peygamberimizin Tavsiyelerine uyarak Dünya ve ahiret saadetini kazandığımızı, ibadette itidal yolunu tercih edip ifrat ve tefritten kaçınmamız gerektiğini, bedenimizi bitkin düşürecek bıkkınlık getirecek Nafile ibadetin hoş görülmediğini, gecenin tamamını uykuyla geçirmenin tavsiye edilmediğini, yapılan iyiliklerin Allah katında 10 kat ecir ve sevap verildiğini öğrendik. 


    153 hadis-i şerifte Hz Ebubekir ile karşılaşan Hanzala nın 'Hanzala münafık oldu' deyişini, Hz Ebu Bekir'in şaşırıp sorunca, Hanzala'nın 'Bizler Resulullah'ın yanında Cennet ve cehennemden bahsediyor, sanki gözlerimize görüyormuş gibi oluyoruz, onun huzurundan ayrılıp çoluk çocuğumuzun yanına ve işlerimizin başına dönünce çok şey unutuyoruz' dediğini, Hz Ebu Bekir'in ona hak verip Resulullah'ın yanına gittiklerini ve efendimizin onlara "benim yanımdaki hal üzere devam edip zikir üzere olabilseydiniz melekler sizinle tokalaşırdı, bir saatinizi ibadete Bir saatiniz de dünyaya ayırınız" sözünü 3 defa tekrarlamasını okuduk. 

    Buhadisi şerifler islam'ın insanın yaratılışına en uygun din olduğunu, dünya ve ahiret dengesi temel prensiplerinden olduğunu, insanın melekler alemi ile şeytanlar aleminin ortasında olduğunu, hangisine yönelirse ona yakın olduğunu, kişinin her an Allah'ın gözetiminde olduğunu düşünmesi gerektiğini, ibadet ederken ve uğraşırken bunu hissetmesi gerektiğini, dengeli olarak değişmez bir hal üzere bulunmak meleklerin özelliği olduğunu, insanın her zaman aynı hal üzere olamayacağını öğrendik


    154 hadisi şerifle efendimizin güneşte duran oturmayı ve gölgelenmeyi konuşmayı sürekli oruç tutmayı kendini adayan bir kişiye Ona söyleyin konuşsun gölgelensin otursun ve orucunu tamamlasın dediğini okuduk. 



    15. BÖLÜM 

     İBADETLERİ VE HAYIRLI İŞLERİ SÜREKLİ YAPMAK idi. 

    155 hadisi şerifle Bir kimsenin geceleri okuduğu zikir ve duasını okumadan veya tamamlamadan uyuduğunda onu Sabah İle öğle namazı arasında okuduğunda gece sanki okumuş gibi sevap kazandığını, adet edinilen Nafile ibadetleri sürekli hale getirmek gerektiğini, herhangi bir özür sebebiyle zamanında yapılmayan ibadet ve tatilleri kaza etme de acele davranmanın tavsiye edildiğini öğrendik


    156 hadisi şerifle efendimizin Abdullah ibni Amr a tavsiyesi olan Abdullah falan kimse gibi olma Çünkü o gece ibadetine devam ederken sonra geceleri ibadet etmeyi terketti hadisini okuduk. 

    Adet edinilen hayırlı işleri terk etmemek ve devamlı sürekli yaparak kararlı olmak gerektiğini, kınanın bir kimsenin ismini anmamanın daha doğru olduğunu öğrendik.


    157 hadisi şerifle Hz Ayşe'den rivayetle efendimizin ağrı sancı ve benzer bir sebeple gece namazı gecikirse bir sonraki günü gündüz 12 rekat namaz kıldığını öğrendik. nafile ibadetlerin sonra kaza edilebileceğini, sünnetleri sürekli yapmanın faziletini öğrendik.



    16, BÖLÜM 

    SÜNNETİ KORUMAK idi.


    Sünnete sarılmak Rasulullah gibi olmak demektir. 

    Kur'an ve sünnete sarılmamız lazımdır. 

    Kur'an'ı bırakan da dengeyi kaybeder, 

    sünneti bırakan, terk eden de... 

    Efendimize ve sahabe efendilerimizin sözlerine sahip çıkmalıyız, korumalıyız. 

    Haşr suresi 7 ayet ile Peygamberimiz size ne verdiyse onu alın Neyi yasaklarsa ondan sakının. 

    Necm Suresi 3 ve 4 ayet ile Rasulullah nefsinin Arzu ve istekleri doğrultusunda konuşmaz onun söyledikleri kendisine vahyedilenlerden başka bir şey değildir i, 

    Ali İmran Suresi 31 ayet ile ulemanın çoğu buna imtihan ayeti demiştir de ki eğer Allah'ı seviyorsanız bana Uyunuz Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasını okuduk. burada Nurettin hoca Allah'ı seviyorsanız bana uyun deniyor. Uyumanın sevmekten öte bir iş olduğunu vurgulamıştı. Çünkü belki kafirler arasında bile onu sevenler çıkacaktır. Mesela Ebu Talip belki sahabeden bile çok seviyordu ama itaat etmemişti duymamıştı.


    Ahzap Suresi 21 ayette sizin için Allah'ı ve ahiret gününü umanlar ve Allah'ı çokça ananlar için Allah'ın peygamberinde en mükemmel örnek vardır.

    Nisa suresi 65 ayette seni hakem yapıp sonra da senin verdiğin hükme karşı içlerinde burukluk duymadan tam anlamıyla teslim olmadıkça iman etmiş olmazsınız. 

    Burada Öncelikle hitap o zaman yaşayanlaraydı ama şimdi bize.. 

    Şimdi nasıl yapacağız? 

    biz sıkıntımız da şeriatı sünnete döneceğiz. 

    âlimlere gideceğiz ve aldığımız cevaba peki diyeceğiz. 

    Hani bir atasözü var ya 'şeriatın kestiği parmak acımaz' işte öyle verilen hükme razı olacağız.

    Daha sonra Nisa Suresi 59 ayet olan eğer herhangi bir şeyde anlaşmazlığa düşerseniz Allah'a ve ahiret gününe Gerçekten inanıyorsanız onu Allah'a ve Resul'üne götürün yani rasulullah'a sormanın gitmenin bir iman konusu olduğunu, bunu yapmayanın Allah'a iman Ahirete iman zaafiyeti yaşadığını öğrendik.

    Nisa Suresi 80 ayet ile kim resule itaat ederse Allah'a itaat etmiş olur. 

    Şura Suresi 52-53 ayet ile Şüphesiz ki sen doğru yola Allah'ın Yoluna götürüyorsun. 

    Nur suresi 63 ayet Allah Resulü'nün emrine aykırı davrananlar kendilerine bir belanın çarpmasından yahut Acı Bir azabın uğramasından sakınsınlar. 

    Nurettin Hoca düşünenlere bu ayet başlı başına yeter demişti.


    Ahzap Suresi 34 ayette evlerinizde okunan Allah'ın ayetlerini ve hikmeti hatırlayın daha sonra Ey peygamber kadınları Siz herhangi bir kadın değilsiniz deyip Ahzap 32 33 okumuştuk bu ayette ki hikmetten maksatın peygamberin sünnetleri olduğunu, peygamberin evinde ayet ve hikmet konuşulduğunu, sıradan bir ev olmadığını öğrendik.


    158 hadisi şerifle Efendimizden Hac konusunda soru gelince size yasaklamadım bir şey konusunda beni kendi halime bırakın, sizden önceki ümmetler gibi çok sual sormayın, peygamberle münakaşaya dalmaları onları helak etmişti, demesini okuduk 

    Buradan öğrendik ki Müslümanın takat planlaması olacak. 

    Soru kısmına gelince:

    1.soru öğrenmek için sorulacak ki bu tavsiye edilendir.

    2.sormuş olmak için sorulmayacak ki bu yasaklanandır. 


    159 hadisi şerifle efendimizin duygusal bir konuşma tarzı ile sahabelere yaptığı hadisi Şerifi öğrendik. çok tesir öğüt demiş ulema buna. 

    Müslümanın bulunduğu toplumun anarşik kesiminde parmağı olmadığını, lidein şartsız kayıtsız itaat edilen Lider değil, Kur'an'daki işleri buyuruyorsa kesinlikle itaat edilen, Şeriati aykırı Emirler veriyorsa Hayır deyip itaat edilmeyen, devletin yasa çıkardığı bir şey şeriatde ne var ne yok durumunda olunca buna da itaat edilmesi gerektiğini öğrendik. 

    şeriata aykırı emirlerde yetkili isek uyanmamız gerektiğini, halktan biri ise ben yokum Yarabbi Allah'a sığınmak gerektiğini öğrendik. Bu dünyanın gerçeğinin imtihan yeri huzursuzluk çöplüğü olduğunu,mazeret olmadığını hazırlık yapmamız gerektiğini, hulefa-i raşidin uygulamalarının da önemle dikkat edilmesi gerektiğini, bir tartışma varsa alimlere götürülmesi gerektiğini, böylelikle Kur'an'a ve sünnete uyulmuş olduğunu öğrendik.


    160 hadisi şerifle istemeyenler dışında ümmetimin tamamı cennete girer hadisini okuduk. Kim istemez sorusunu Efendimiz "Bana itaat edenler cennete girer bana karşı gelenler cennete istememiş demektir" dedi.Burada Peygamberimizin sünnetine karşı gelmek:

    1.Ne alakası var deyip reddetmekle olur, burada iman tehlikeye girer. 

    2.arkadaş toplum ve çevreden utanarak yapılmayan sünnetlerle olur, burada da yol yanlıştır ama iman tehlikeye girmez.

    3. sünnetleri yapmakta zorlanmıştır,unutmuştur.

    Burada ise sıkıntı yoktur.

    Ayrıca  hadisi şeriften Peygamberimizin yolundan gitmeyi Söz ile değil tavırla ortaya koymamız gerektiğini, evimizden giyinmemize kadar müslüman olduğumuzun anlaşılması gerektiğini öğrendik.


    161 hadisi şerifle efendimizin sağ elinle ye diye uyardığı halde kibrinden ve küçümsemesinden dolayı yapamıyorum diyene yapamaz ol deyişini öğrendik. 

    sağ elle güzel işler yapıldığını, sol elle ise temizlik yapıldığını öğrendik. 

    Efendimizin burada hemen beddua etmediğini, karşıdaki kişinin ısrar küçümseme ve kibirle cevap vermesi üzerine öyle olsun dediğini, eğiticinin yanlışa sessiz kalamaz kuralını, efendimize yalan söylediği ve hata yapıp hatasını zift ile kapattığı için böyle cevap aldığını öğrendik.


    162 hadisi şerifle namaz kılarken safları düzeltmezsek toplum olarak başımıza nefret, anlaşmazlık ve kalbimize buğuz geleceğini öğrendik. 

    toplumda kargaşa olmasın diye namazdaki saftan başlamamız gerektiğini öğrendik.

    Burada Nurettin Hoca Ümmet camide saf olmayı beceremezse toplum olmayı da beceremez. 

    namazın ağırlığını bilmeyene Allah bunu fark ettirmez. 

    cami ile düzgün ol ki ümmette düzgün olasın demişti.


    163 hadis-i şerifle uyuyacağımız zaman ateşi söndürmez gerektiğini öğrendik. uyumadan önce ateşi söndürmenin, felaketlere karşı tedbirli olmanın, Peygamberimize uymanın başımıza gelecek zarar ve felaketlerden bizi koruduğunu öğrendik.


    164 hadisi şerifle efendimizin kendini bir yağmura benzediğini, insanların Bu Yağmur karşısında üçe ayrıldığını, bir tanesinin canım peygamberim deyip öğrendiğini, öğrendiğini de yaptığını, 

    ikincisinin canım peygamberim dediğini öğrendiğini ama uygulanmadığını, 

    üçüncüsünün de beton gibi yağmur mu yağdı kar mı yağdı hiçbir fark olmadı benzetmesini okuduk..


      Bu hadis-i şerifle okuduğumuz ve bitirdiğimiz riyazussalihinin ilk cildi üzerinden bir iç muhasebe yapmamız, düşünmemiz gerekiyor. 

    şimdi oturup bir kendinize bakalım! 

    bize okuduğumuz riyazussalihin ile sağanak yağmur geldi. Şimdi biz bu okuduklarımız da hangi toprak cinsine benzedik? 

    öğrendik uyguladık mı? 

    öğrendik uygulamadık mı? 

    yoksa yağmur yağdı aktı gitti mi? 


    165. Hadis-i şerifle efendimiz bizi ateşe düşmek için çırpınan cırcır böcekleri ve Kelebekleri gibi olduğumuzu ve kendinin bunu engellemek için uğraşan adam gibi olduğunu söyledi. 

    sünnete uymamanın, ciddiye almamanın efendimizin bizi kurtarması ile ilgilenmemek olduğunu öğrendik.


    Nurettin Hoca burada Geçen senelerimizde kaybettiklerimizin acısını hissetmeliyiz, gelecek içinde sünnet projelerimiz olmalı mesela 5 yıl içinde 30 sünnet gibi hedefler planlar kurmalıyız demişti.


    166 hadis-i şerifle  efendimiz yere düşen lokmamızı üzerine yapışanları temizleyip yememiz gerektiğini, Parmaklarımızı yalamamadıkça mendille silmememiz gerektiğini, bereketin yemeğin neresinde olduğunu bilemediğimiz de söyleyerek israf Eğitimi ve kibir eğitimini bizlere öğretti. 


    167 hadis-i şerifle kıyamet gününde insanların yalın ayak çıplak ve sünnetsiz olarak Allah'ın huzuruna toplanacağını, ilk giydirilen in Hz İbrahim olduğunu, efendimizin Bunlar Benim asabım dediği bir grubun Hayır bunlar senden sonra bir haltlar ortaya çıkarıp kötülükler yaptı denilecek ve gerçekten Onlar sen kendilerinden ayrıldığından beri topukları üzerine geri dönüp dindarlıktan dinsizliğe yönelmeye devam ettiler hadis-i şerifini okuduk. 

    Burada Hz İbrahim'in ateşe atılırken çıplak olduğu için ilk giydirilen insan olacağını öğrendik, sünnetle amel edip ona sımsıkı sarılmadıkça bir kimsenin sadece peygamberin ümmetinden olduğunu söylemesinin ve ümmetin içinde yaşamasının Kurtuluş sağlamayacağını öğrendik. 


    168 hadisi şerifle Ebu Said Abdullah ibni muhagaffel in Sapan taşı atmak konusunda duyduğu hadisi Şerifi söyleyince karşısındakinin tepkisizliği üzerine ben sana Peygamberimiz yasakladı diyorum sen aynı şeyi yapıyorsun bir daha yaparsan seninle asla konuşmayacağım diye ortaya koyduğu tavrı okuduk.

    Müslümanın Rasulullah dedi ki duyunca başka bir şey yapmaması gerektiğini, sapan bazı alimlerce haram, Bazıları için kerih görüldüğünü, 

    Müslümanın yanlış gördüğünde susmaması gerektiğini, susarsa mesul olduğunu, Müslümanın bananeci olmaması gerektiğini, kendi yakının bile olsa dinin ve peygamberinin onlardan önce gelmesi gerektiğini öğrendik. 

    Müslüman olarak 0 tepkili Müslüman olmamız gerektiğini öğrendik. 

    Burada sadece sapan değil günümüze çevirirsek havai fişek mantar tabancası her yanlışa karşı geçerli olduğunu bu hadisi şerifin öğrendik.


    169 hadisi şerifle Hz Ömer'in hacer-ül Esved taşını öpmenin aklına yatmadığını ama nakli ve vahyi aklının önüne geçirerek şayet rasulullah'ın seni öptüğünü görmeseydim ben de öpmezdim dediğini okuduk. 

    Müslümanın Allah peygamber ve şeriat dışında kutsalı olmadığını anlatan hadisi şerifini okuduk. 

    Müslüman olarak Resulullah'a uymamız gerektiğini, efendimizin neyi neden yaptı neden yapmadı soruşturma içine düşmememiz gerektiğini, Hz Ömer'in o sırla ilgilenmediğini, bunun Müslümanlığın özü ve ruhu olduğunu, Hikmet'in ne olduğu peşine koşmamamız gerektiğini, 

    neden sorusuna cevap gerekirse Efendimiz böyle yaptı dememiz gerektiğini öğrendik. 




    17. BÖLÜM 

    ALLAH'IN HÜKMÜNE BOYUN EĞMEK idi


    Müslümanın mızmızlık etmeden tamam işittim deyip itaat eden kişi olması gerektiğini ayetlerle okuduk. 

    170 hadis-i Şerif'te Bakara suresinin 284 ayeti gelince İçimizden geçirdiklerimizle hesaba çekileceğimizi duyan ashabın buna nasıl güç ettireceğiz demesi üzerine efendimizin ehli kitap gibi işitlik isyan ettik mi diyorsunuz, Siz artık şöyle deyin Ey Rabb'imiz bizi mağfiret eyle bizi bağışla Nihayet dönüş sadece Sanadır deyin tavsiyesini ve bunu yapmaları üzerine Amenerrasulü diye bildiğimiz Bakara 285 ve 286'nın indiğini okuduk. 

    Bunu yatmadan önce okumanın rahmet olarak bize yettiğini Efendimizden de öğrendik.

    Bu hadis-i şerifle Müslümanın içini dışını geciktirmeden Allah'a teslim etsen kişi olduğunu, asabi ikramın 40 kulaklıkla dinliyor gibi Efendimizi ve kur'an-ı Kerim'i dinlediklerini, anında peki ya rabbi deyip yerine getirdiklerini, hemen praktiğe döktüklerini, kulun elinden geldiği kadar yaparsa Allah'ın da Rahmetini hemen indireceğini, kul geciktirirse Allah'ın da Rahmetini geciktirdiğini, içlerinden geçenin hesabını veremeyeceklerini ama içimizde kökleştirdiğimiz şeylerin hesap konusu olduğunu öğrendik. Mesela içinden melek ve kader konusunda sıkıntı olan kişi tövbe etmeden ölürse azabı hak etmiştir. 

    Daha  sonra hadis-i şerifle Efendimiz ashabının, ümmetinin ehli kitaba benzemesi korkusu taşıdığını öğrendik. 

    Bu yüzden asla giyiminden kuşamına ehli kitaba benzeme! 

    Ayrıca bu hadisi şerifle Arapça bildikleri halde Kur'an'dan bir ayeti ashabın anlayıp sorduğunu ve efendimizin açıkladığını öğrendik. 

    Yani üç beş kelime ile kendinizi bir şey sanmamamız gerektiğini, Arapça +diğer ayetler + hadisler + müçtehitlerin görüşleri +icma ile ayetleri tefsir edecek kıvama gelmemiz gerektiğini öğrendik. 

    Peygamber bile olsa Allah'ın Kimseye kaldıramayacağı yükü yüklemediğini, 

    Allah'ın kimseye sınırının üstünde yüklenmediğini( burada sınır kaldıramayacağı yük derken keyifleriniz ve zevklerimiz ölçüsünde değil bünyelerimizin ölçüsünde yüklenmediğini) öğrendik. 

    Son olarak Kur'an ve hadis bir arada olunca ve önemli kalbi rahat ediyor bunu öğrendik. 


    Rabbim okuduklarını hayatına geçiren amel eden, sünnetlerle dünya ve ahireti aydınlanan, kurtulan, kurtulduğu için de kurtarmak için çırpınanlardan eylesin, amin... 
  • Geçmişten günümüze her evre ve her toplumda kadın tartışma konusu olmuştur. Kadın, toplumda köleliğe mi mahkûm ediliyor? Kadın ikinci sınıf mı görülüyor? Kadın erkeklerin kölesi, daha hafifletilmiş bir dille hizmetçisi midir? Erkeğe bağımlı mıdır ya da bağımlı olmak durumunda mıdır? Ekonomik eşitlik, siyasi eşitlik, toplumsal eşitlik neden olamıyor? Din ve tabiat gereği kadın bu durumda kalmak zorunda mı bırakılıyor? Gibi bir sürü soru, farklı çevrelerce cevaplanma gayreti içinde.

    Her fikir ve ideoloji kadını kendi prensiplerine göre bir yerlere oturtup, hakkını müdafaa gayretine girişir.. kapitalizm, kominizim, sosyalizm ya da feminizm.. Her izim kendi bakış açısıyla müdafaasına kalkıştığı kadını ve onun haklarını acaba tam anlamıyla müdafaa edebilmiş midir?
    Ya da gerçekten bu söylemlerinde samimi ve doğru bir politika izleyebilmiş midirler? Sorunun kaynağından mı yoksa üstün körü bir çözüm önerisiyle rant kazanma yolunu mu seçmişlerdir?

    1789-1799 (XVII) Fransız ihtilaliyle monarşinin yıkılması ve egemenliğin kralın mutlak otoritesi ve boyunduruğundan alınıp, halka verilmesi süreciyle başlayan ardından tüm Avrupa’yı etkisi altına alan bu devrim, peşinden İngiltere’de 18. yy. da sanayi devrimiyle birlikte Avrupa’nın yüzünü tamamen değiştirdi.

    Özellikle bu devrimler arasında sanayi devrimi kadını en çok etkileyen ve onun yüzünü tamamen değiştiren devrimdir. Nitekim sanayinin gelişmesi, insan ve hayvan gücünden buhar ve makineleşme ve seri üretime geçilmesi, bununla birlikte gelişen ve artan sömürgecilik hareketleri, ucuz iş gücü bulma telaşı… Ve işte tüm bunların kaçınılmaz sonucu olarak kapitalizmin doğumu…

    Oscar ödüllü Michael Moore’nin yazıp yönettiği “Capitalism: A Love Story” yani kaptalizm: bir aşk hikâyesi, adlı belgesel filminde Moree, kapitalizm’in geldiği son noktayı gözler önüne seriyor. Ve film’de kapitalizmin tanımını yaparken usta yönetmen şöyle diyor;

    Kapitalizm, alma-vermeye dayalı sistem ama daha çok almaya. Bilmediğimiz tek şey isyanın ne zaman başlayacağıydı. Her şeyi denedik, banka soymak dışında. Ama şimdi bunu da düşünmeye başladık. Bu da birilerinin paralarını geri alabilmelerinin bir başka yolu. Bunu bana yapabiliyorlarsa neden aynısını bende onlara yapmayayım…
    …Eğer bir şeylere sahipseniz, kolaylıkla başka şeylere de sahip olabilirsiniz. Çok hızlıca adamın biri diğerlerinden beş kat daha fazlasına sahip olabilir.
    Kapitalizm; propaganda denen şeyin ürünüdür.
    Kapitalizm; bir kötülüktür ve kötü bir şeye ayar çekemezsiniz.
    Artık ortası yok, ya zenginsiniz ya da fakir!

    Kapitalizmin yıkıcı ve sömürücü gücünü gösteren film bu yüzyılda Amerikan kapitalizmine ağır eleştirisel bir yaklaşımdır. Bu belgesel Amerikan kapitalizm bugün geldiği son noktayı gözler önüne seriyor.


    Zira kapitalizm bir kölelik sistemidir. Kadın-erkek hatta çocuk demeden herkesin iş gücünden ucuza faydalanabilme çeşididir. Kapitalizm, acımasız bir ekonomik politikaya sahip bir sistemdir. Zengin her zaman zengin kalırken, fakir her zaman fakirdir. Zengin sermayenin esas sahibiyken, fakir o sermayenin elde edilişinde emek harcayan işçidir. Zengin yöneticiyken, fakir her zaman yönetilendir. Ve ülkelerin ekonomik kaderlerini tayin eden, ülkedeki bir avuç sermayedardır.

    Kapitalizm, kendine ucuz iş gücü bulmak zorundadır. Yoksa varlığını sürdüremez, sürdürse bile ona %200 kar sağlamayacak her durum onu zarara uğratır.

    Sanayi devrimiyle köylerden şehre göçler artmaya başlar. Erkeklerin ziraati terk edip fabrikalarda çalışmayı seçmeleri elbette ki onlara daha çok kazanç sağladığından ötürü değildir. Şehir hayatının cazibesi onları etkileyen en önemli faktördür. Sadece erkeklerin çalışması kapitalizmin sömürü çarkına aykırıdır. Çünkü kapitalizmin sınıfsal çizgilerini sadece zenginler ve fakirler oluşturur. Kadın ve erkek diye bir ayrım gözetmez. Onlara göre insanlar iki gruptan müteşekkildir. Zenginler ve fakirler!

    Emperyalist batı, sanayi devriminden sonra, ucuz iş gücü olması hasebiyle kadınları fabrikalarda, üstelik erkeklerin aldıkları ücretin neredeyse yarısını vererek çalışmaya itti.

    Yıllarca evinde kocasının getirdikleri ile yetinmeye çalışan kadınlar, çalışıp, ekonomik özgürlüğün! (safsata) ellerine geçmesini bir nimet sandılar.. Hatta o kadar ki, bunun müdafaasını “kadın-erkek eşitliği” adı altında savunmaya giriştirler. Her alan da eşitlik isteyen bu kadınlar, fabrikalarda, üç kuruş maaşla köleliğe bile eşitlik ister oldular.. “kadın-erkek eşitliği” o kadar gözlerini kararttı ki, olayın “kölelik” boyutunu göremez oldular.

    Çünkü kapitalist sistem onlara, bu işi “kölelik” diye değil, “ekonomik özgürlük” diye yutturdu. Ve bu tüm dünyaya sanayi devrimin yayılmasıyla, yaygınlığını sürdürdü. Kadın asli vazifesini unutup, iş hayatında yer edinmeye başlayınca, tabi ki, kapitalist sistem boş durmadı. Kadının kazandığı parayı ellerinden almak için yeni sektörler piyasaya çıktı.

    Her yerde “moda evleri” kurulup, kadınlar buralara çekildi. E tabi ki, bütün gün dışarıda, kadınlı erkekli ortamlarda bulunan kadının, elbette ki, güzel görünmesi icab etmekteydi. “moda sektörü” yeterli miydi? Hayır, bunun yanında kadınların kazançlarını sömürmek için yan kuruluşlar olmalıydı. Kıyafeti tamamlatıcı unsurlar başka bir deyimle, sömürüyü tam anlamıyla gerçekleştirici mekanizma kurulmalıydı.
    Ve “kozmetik sektörü” baş gösterdi. Bu da yetmedi “bijuteri” sektörleriyle bu kozmik yapılanma tamamlandı. Artık kadın her haliyle, dışarıda çalışmaya mecbur edildi. Zira çalışmayan kadının sırf kocasının geliriyle tüm bunlardan gönlünce istifade etmesi olanaksızdı.

    Her zaman sınıflaşmaların var olduğu batı toplumlarında, sanayi devriminden önce; asiller, rahipler, burjuvalar, köylüler diye sınıflara ayrılan Avrupa yeni bir sınıfla tanıştı. işçiler!

    Friedrich Engels toplumdaki sınıflaşmalar için şöyle der;

    Toplum şimdiye dek sınıf uzlaşmazlıkları içinde hareket ettiği için AHLAK daima bir sınıf ahlakı oldu; ya hakim sınıfın baskınlığını ve çıkarlarını doğrulamış yada ezilen sınıf yeterince güçlendiğinde, bu baskınlığa karşı isyanı ve ezilenlerin gelecek çıkarlarını temsil etmiştir.


    Kapitalizm sömürüsünü hızla gerçekleştirirken ona tepki olarak bir başka fikir ortaya çıktı. Sosyalizm..
    Sosyalizm ilk ortaya çıktığında sanki işçilerin ve ezilenlerin haklarını müdafaa ediyormuş ve adaleti tesis etmeyi ilke ediniyormuş gibi gözükse de durum göründüğü gibi değildi.

    “İşçi hakları” sloganıyla ortaya çıkan bu akım, içinde var olduğu durumu kullanmaya çalışmış ancak ne yazık ki girdiği hiçbir ülkede varlığını uzun süre koruyamamıştır.
    Çünkü girdiği ülkelere söylemlerini götürememiş, zaten bozuk olan söylemleriyle de hareket edemediği için kısa zamanda çökmeye mahkûm olmuştur.

    Sosyalizm, kapitalizmin sömürü düzenine dayalı sistemini her ne kadar kullanmaya çalışıp, kapitalizm üzerinden varlığını sürdürmek istemişse de bunda muvaffak olamamıştır.
    Çünkü sosyalizmin kurtuluş reçetesi kapitalizminkinden pek de farklı değildir.

    Nasıl ki kapitalizm kadını fabrikada “köleliğe” itmiş ise, aynı şekilde sosyalizm de onu fabrikada “makine” haline getirmiştir. Sosyalizm ve kapitalizm arasında ki fark; kapitalizm de belli bir kesimin sömürüsü ve baskın gücü varken, sosyalizmde bu sömürü kişilerden alınıp devlete verilmek suretiyle sadece el değiştirir. İşçi yine işçidir! Kazanan ya bir avuç hissedar ya da devlettir, ezilen ve sömürülen her zaman halktır.

    Sosyalizm, kapitalizmde ezilen ve erkekten daha düşük ücretle çalışan kadınlar içinde elbette ki sonsuz merhamet kucağını açmayı ihmal etmeyecektir.

    ‘Kadının ekonomik ve sosyal ezilmişliği’ kavramı tam olarak burada gündeme gelir. Birkaç sosyalist grubun kadının kurtuluş reçetelerini yazdıkları makalelere bakacak olursak ve olayı böyle örneklersek daha iyi olur ve aradaki farksızlık daha iyi görülebilir.
    Dine karşı son derece ukala ve terbiyesizce tavırlar takınan sosyalist hareketler, kadının ezilmişliğini ve geri planda kalmışlığını her fırsatta dine yaftalamaya çalışmalarını, bağlı bulundukları kominizm akidesine borçludurlar. Bu nokta da birkaç şey söylemek gerekirse, nasıl ki, inanan insanların ilahı Allah (c.c.) ise, bunların da muhakkak bir ilahı vardır. O da makinedir! Makine ilahlarından aldıkları emir doğrultusunda, sosyalistler bakın nasıl da şeyler söylüyorlar:

    Bu bugünkü burjuva toplumda çok açık ve kaba bir biçimde ifade edilmese de, sonuçta toplumsal değer yargılarının, geleneklerin, örf ve adetlerin, ve nihayet, bütün bunlara manevi bir koruma zırhı oluşturan dinin, kadını hep aşağıladığını, hep geride gördüğünü, onu aile ve toplum içinde ikinci sınıf saydığını, dahası bunun genellikle de sorun edilmediğini, tersine egemen kültür ve değer yargıları içinde olağan karşılandığını biliyoruz.

    Öte yandan kadın insanoğlunun doğurgan cinsidir, insan neslinin çoğalması kadın sayesinde olanaklı olabilmektedir. Kadın anadır, çocuk doğuruyor, toplumun kendini sürdürebilmesinin çok temel bir koşulu böylece gerçekleşiyor. Çocuk doğurmak toplumun kendini sürdürebilmesinin olmazsa olmaz koşulu olduğu halde, çocuğun bakımı ve yetiştirilmesi tümüyle kadına, daha doğrusu aileye ve aile üzerinden kadına ait bir sorun olarak kabul edilir. Tüm sınıflı toplumlara özgü bu kabulün kapitalist toplumda da esası yönünden değişmediğini görüyoruz. Toplumun analığı toplumsal bir işlev kabul etmesine ve çocuk bakımını toplumsal bir sorumluluk haline getirmesine yönelik adımlar kapitalizm koşullarında çocuk yuvaları, kreşler vb. olarak karşımıza çıkıyor.

    Bu noktaya kadar sosyalizm, dini ve kapitalizmi eleştiriyor. Ve son bölümde kadının işlevselliğini kaybettirdiği veya düşürdüğü için, çocuk bakımının anneye yüklenmesini ve kapitalizm koşullarında ortaya çıkan çocuk yuvalarını ve kreşleri eleştiriyor. Ne komiktir ki, yine aynı makalenin devamında sosyalist fikir bakın ne diyor;

    Çocuk bakımı son derece önemli bir temel toplumsal sorun. İnsan nesli çoğalmadan toplum varolamıyor, bunu ise ana olarak kadın gerçekleştiriyor. Bundan çıkan sonuç, analığın toplumsal bir işlev olduğudur. Bu nedenle çocuk bakımı ve yetiştirilmesi konusunda toplumun tam bir sorumluluk üstlenmesi gerekir. Buna yönelik olarak çok yönlü sosyal-kültürel kurumlaşmaların gerçekleştirmesi ve bunun tüm giderlerinin toplum tarafından karşılanması gerekir. Böylece çocuk bakımının kadının sosyal, kültürel, siyasal ve iktisadi yaşama özgürce katılmasını engelleyecek bir faktör olmaktan kesin olarak çıkartılması gerekir.


    Yani çocukların anne ve babalarının gözetimi dışında ve onların sevgi ve merhametlerinden mahrum olarak yetişmeleri sosyalist düşünceye göre mühim değildir. Onun için mühim olan şey, bunun devlet eliyle yapılıp yapılmamasıdır. Var olan yozlaşma, çocukları aileden ve aile kavramından kopartan kreşler… Çocuk yuvalarının giderleri halk tarafından karşılanınca tüm bu sorunlar aşılmış olacak elbette. Çünkü onların derdi de zaten bu, aile mefhumlarını yıkmak.
    Bakın devamında “halkın bekasını sağlamanın,” çocuk yetiştirmekten, “kadınların çalışıp, sosyal hayata katılmaları,” geleceklerini şekillendirmekten daha önemliymişçesine neler deniyor;
    Burada sorun, gerici ve anti-komünist burjuva propagandasının en bayağı bir biçimde iddia ettiği gibi, çocuk ile anne, ya da ebeveynleri arasına mesafe koymak değil, fakat anne ve babalara iktisadi, sosyal, siyasal ve kültürel yaşama katılmalarına yeterli olanağı sağlamak, çocuk bakımından dolayı bütün bunların aksamasına olanak vermemektir. Dinlenmek, okumak, eğlenmek, her türden insani etkinliğe dilediğince katılabilmek için gerekli zaman ve olanakları sağlamaktır. Bunun için yeterli sosyal kurumlaşmaların örgütlenebilmesi ve bunun bütün giderlerinin de toplumsal fonlardan karşılanabilmesidir. Kapitalizmin böyle bir sorunu olmadığını görüyoruz. Kadına bu sorun üzerinden binen o müthiş ezici ve bunaltıcı yük, kadın sorunu ile kapitalizm arasındaki derin organik bağı ortaya koymaktadır.
    Toplumun geleceğini oluşturan ve şekillendiren şey hiç kuşkusuz gelecek nesildir. Toplumda çalışan kadın, elbette ki, çocuğuyla ilgilenecek vakti bulamayacaktır. Çocukla annesi ilgilenemeyince, hemen kapitalist ve sosyalist sistem, sömürüsünü ve makineleştirmesini gerçekleştirmek için, “çocuk yuvaları, kreşler, ana okulları” açarak, var olan bu boşluğu hemen telafi etme çabalarını giriyor.

    Kadın sorunu üzerine konferanslar, dizinde sosyalist grupların öne sürdükleri sözde çözüm önerilerinden sonra asıl niyetlerinin bakın ne olduğunu nasılda itiraf ediyorlar;

    Kadın sadece mutfağın kölesi değil, aynı zamanda çocuk bakımının da esiridir. Bu onu çoğu durumda üretimi katılmaktan alıkoyar.

    Yani dertlerinin ne olduğunu sadece bu cümleyle bile anlamak mümkün. İstedikleri şey kadını özgürleştirmek değil, kendilerinin de dediği gibi kadını üretim yapabilen bir makine haline getirmektir.

    Böylelikle toplumun temel taşı olan aileyi; evvela kadını evinden çıkartıp, çalışmaya iterek bozuyor. Bu da yetmiyor, gelecek nesli şekillendirmek adına, onlardan çocuklarını da arsızca çalmayı, bakın kadına “sosyal hayata katılabilme olanağı” diye yutturuyor.

    Kreşlerde, anaokullarında, yuvalarda yetişen bu çocuklar, tamamen sistemin müfredatlarıyla eğitilir hale geliyor. Üstelik annesinden uzakta kalan bu çocuklarda, aile kavramı, anne-baba kavramı, şefkat, sıla-ı rahim ve ahlak gibi bir takım mefhumların yerini, okul arkadaşları ve boyama kitapları alıyor. Kısaca makineleşmiş bir toplum, kendine buralarda makine üretiyor..

    Kadına şunu aşılamayı ihmal etmeyerek tabi; “çocuk, sizin özgürlüğünüzü ve sosyal hayata katılımınızı engelleyen, her daim sırtınızda bir yük, ayağınızda bir bağdır. O yükten ve bağdan ancak çocuklarınızı kreşlere ve yuvalara vererek kurtulursunuz,” derken aslında şunu demek istiyor, “çocuklarınızı sosyalist düşüncenin kollarına teslim edin ki, ileride iyi yetişmiş bir komünist olsun!” Tabi kadınlarda evde oturup çocuk bakacağına, fabrikalarda makinelik rollerine daha rahat devam edebilsinler.

    Çocuğun bir yük olduğunu ben değil, bilakis sosyalist zihniyet söylüyor;

    “Örneğin ancak zorlu mücadelelerle kazanılabilen kreşler, çocuk yuvaları, ana okulları kadın üzerindeki çocuk yükünün azaltılması anlamına gelir.”

    Kadının evinde oturup, çocuğuyla ilgilenmesini bir yük, kocasına hizmet etmesini kölelik olarak adlandıran sosyalist zihniyet, aynı kadının fabrikalarda sabahtan akşama kadar, ustanın, yöneticinin emri altında aralıksız onca saat çalışmasına ne diyor? Ekonomik ve sosyal özgürlük!!
    Kapitalizm de kadın tüketici bir köle, sosyalizm de ise üretici bir makine. Kadının bunun dışında bir işlevselliği mevcut değil. Sosyalizm, kapitalist sistemde kadının metalaştırıldığını, sadece cinsel obje ve reklam malzemesi olarak kullanılıp, aşağılandığını söylerken, kominizmin kadına nasıl baktığından hiç bahsetmiyorlar. Kominizm de her şey ortaktır. Hatta kadınlar bile!! Böyle iğrenç, böyle nesli bozuk bir anlayışın sahipleri bir de kadın haklarından ve kapitalizm de kadının metalaştırıldığından bahsederse, gülmemek elde değil.
    Aile ya da namus ya da temiz nesil gibi kavramların mühimsenmediği ve tüm bunların kadının dahası insanın özgürlüğünü kısıtlayıcı etken olarak görüldüğü bir ideoloji lütfen hak ve hukuktan bahsetmesin! Bunlar bu iki ideolojinin ortak noktalarıdır, diğer pek çok ortak noktaları gibi. Ama asıl birleştikleri en geniş payda, insan nasıl mutlu olur? Sorusuna verdikleri yanıttır.
    Onlara göre insan, bütün uzvi ihtiyaçlarını ve içgüdülerini sınırsız bir doyuma kavuşturmakla ancak mutlu olabilir. İnsanın aklından fışkıran bir nizamdan bundan ötesi beklenemezdi zaten.

    Kapitalizm de köle, sosyalizmde makine olarak kullanılan kadının acaba, kurtuluşu gerçekten bu düzenlerde midir?

    Gelelim bir başka konuya. Böyle acımasız ve sömürücü düzenlerin etkisi altındaki toplumlarda, kadın her zaman ezilmeye, kullanılmaya ve sömürülmeye mahkûmdur. Zira bu sistem sadece kadını değil, kadın-erkek her insanı sömürmenin hukuksal yoludur. Tüm bunlar olurken, başka gruplar ve fikirlerde kendini göstermeye başladı elbette.. feminizm denen ve erkeğin egemenliğini reddeden bir akım.. Feminizme, sözde kadın haklarını müdafaa etme adına ortaya çıkan kadınlar birliği de denebilir. Kadının bu derece bu iki sistemin kölesi ve makinesi olmasını körükleyen en büyük faktörlerden biri aslında feminizmdir. Çünkü feminizm her ne kadar ortaya çıkışında kadının eğitim, çalışma ve siyasi haklarını müdafaa ediyormuş gibi gözükse de aslında yaptığı tek şey, köleleştirilen ve makineleştiren kadının, daha iyi şartlarda kölelik ve makinelik yapmasını sağlamak oldu… Sanırım bugün kadını en çok etkileyen feminizm anlayışıdır. Bu anlayış o kadar aldı başını gitti ki, Müslüman hanımlar bile, açıktan ya da gizliden bu görüşün savunuculuğuna soyundular.

    “Kadın kendi ayakları üstünde durmalı. Her kadının bir altın bileziği olmalı, yani mutlaka bir zanaat sahibi olmalı. Kadın kocasının eline bakmamalı, çalışıp, kendi kazancını elde etmeli” gibi söylemleri feminist hareketlerden ve kimselerden sıkça duyabilirsiniz..

    Hatta kadınları erkeklere düşman belleten, evliliği kölelik olarak gördüğünden evlenmeye karşı olan bu akımın asıl niyeti bizatihi, bu iki sisteme hizmet etmekti.
    Bunun neticesinde, çağımızda sanırım evlilik kelimesinin karşılığına en iyi oturtulacak kelime, esaret oldu. Zira evlilik ve esaret günümüz insanlarına göre eş değer kelimeler.
    Kadınları yuvalarından dışarı çıkarmak önce onlara yuvalarının bir hapis, onlarınsa bir mahkûm olduğu fikrini vermekle olurdu tabi. Nitekim en lüks şartlarda yaşanan mahkûmiyet bile insana cezp edici gelmez. Bu konuda özgürlük! Sloganı her zaman işe yaramıştır. Daha çok özgürlük, daha çok eşitlik, daha çok…
    Bunun neticesinde kadınların hak ve hukuklarını temsil edecek, onları harekete geçirecek, içlerindeki dinamizmi ortaya çıkartacak ve onları hukuksal ve toplumsal açıdan savunup, destekleyecek örgütlerin olması muhakkak ki kaçınılmazdır. Ve işte! Feminizm hareketi kaliteli bir kölelik ve daha parlak bir makine olması için kadını kışkırtan örgütlenme aslında.

    Dediğimiz gibi bunların işe yarar en etkili sloganı özgürlük! Ve bu slogan hangi alanda kullanılırsa kullanılsın cezp edici etkisini hemen göstermeye başlar. Nitekim Özgürlük! Her zaman etkileyici özelliğini korumuştur. İnsanları kandırmanın en etkili yönüdür onlara özgürlük vaad etmek.

    Durum o kadar ileri boyuta gitti ki, kadınların bu hallerinden erkekler bile hoşnut olur oldu. Mesela, bir erkek evleneceği kadında aradığı özelliklerini sayarken “çalışan kadın istiyorum” diyebiliyorsa, gerçekten tehlikenin boyutu, yalnız kadınları değil, erkekleri de etkisi altına almış demektir. Hayat müşterektir! Anlayışı ile hareket eden bu erkeklerin, bu isteği tabii görmeleri, bozulan zihniyetimizin, ahlakımızın ve değer yargılarımızın tezahürleridir.

    Bu aralar sık sık medyada olan “kadına şiddet ve kürtaj” tartışmalarında önde yürüyen gruplar yine feminist gruplardır.

    Cinsel özgürlüklerini ve doyumlarını daha rahat ve sınırsız gerçekleştirmek adına, bir cana kıymayı önemli görmemekle birlikte, bunun bilakis kadınların en doğal hakkı olduğu mücadelesine girişiyorlar. Hangi vicdan sahibi kimse çıkıp, kendi özgürlüğü adına, başkalarının hayatını, hem de ölümü ve yaşamı kendi takdir edemediği halde, kayıtsız görebilme hakkına sahip olabilir? Kürtajın hakları olduğunu, bunun içinde birçok yerde küçük çapta gösterilere kalkışan bu kadınlar, cinayet işlemenin hakları olduğunu mu söylemeye çalışıyorlar? Başkalarının hayatlarında karar verme hakkına sahip olduklarını mı söylüyorlar? Hayatı kendileri vermedikleri gibi, vermedikleri şeyi alabileceklerini mi iddia ediyorlar?

    Kadına şiddet vakıası da tam anlamıyla keşmekeştir. Neden acaba insanlar özgürleştikçe, hak ve hukuksal alanda yeni özgürlüklere kavuştukça, şiddet de bir o kadar artıyor?
    Bunun neden olduğunu hiç düşündünüz mü acaba? Çünkü insan özgürleştikçe, mutsuzlaşıyor.. Mutsuzlaştıkça saldırganlaşıyor, ona verilen özgürlükler onun refahını değil, bilakis sonunu hazırlıyor. Sokak ortasında artan kadın cinayetlerinin asıl sebebi, acaba sistemin bu özgürleştirmelerinin sonucu olabilir mi? Bundan 200-300 yıl öncesine gittiğimizde, sokak ortasında gerçekleşen bir kadın cinayetine rastlayabilir miyiz? Nadir…
    Çünkü bundan bir asır evvel her iki cins kendi hak ve sorumluluklarının bilinciyle yaşarken, birbirlerine bir yük değil de birbirlerini tamamlayan bir bütün olarak baktıkları ve iki cinsin birbirlerinin hayatlarını kolaylaştırmak için yaratılmış olduklarını düşündüklerinden ötürü bu durumların yaşanabilmesi çok zordu. Kadının kendi evinin işini yapmayı, kendi kocası ve çocuklarına hizmet etmesini kölelik olarak addeden bu düşünceler, kadının dışarıda bir sürü yabancı insana hizmet etmesini, onların emri altında çalışmasını ve ezilmesini nasıl da özgürlük olarak yutturmaya çalışıyorlar?

    Gerçekten buradan bakıldığında çelişkilerinin toplamı insanı ikna etmeyi bırakın, ancak güldürebilir.

    Ve gerçekten bu düzenler kadına kurtuluş sağlar mı diye sormak istiyorum?


    Öncelikle her fırsatta dillerine doladıkları ve her platformda bas bas bağırıp, üzerinden rant kazanmaya çalıştıkları bir kelimenin üzerinde durmak istiyorum. Eşitlik!!!

    Öncelikle kadın ve erkeğin eşit olup olmadıklarını tartışalım.. Gerçekten böyle bir eşitlik mümkün müdür? Yoksa sadece onların ağızlarıyla geveledikleri bir hayal midir?

    Elma=Armut, dersek, her ne kadar elmayı armutta eşit saymış olsak da bu iki cins birbirine eşit midir? Tabi ki hayır! Çünkü her ikisinin dış görünüşünden tutun da, içeriğine, vitaminlerine varıncaya kadar her şeyi farklıdır. Onları ortak başlık altına koyan tek şey, her ikisinin de meyve cinsinden olmalarıdır. Yoksa başka bir eşitlikleri söz konusu değildir. Her ikisi de kendi ölçüsünde ayrı ayrı faydaları olan meyve çeşitleridir.

    Kadın=erkek dediğimizde de aynı sonucu ortaya çıkartabiliriz. Gerek dış görüntüsü, gerek iç dünyası, duyguları, ruhuyla ikisi birbirinden farklıdırlar. Ve asla birbirine eşit olamazlar. Nasıl eşit olsunlar ki, kadının bedeni zayıftır, naiftir; erkeğinki ise daha güçlü ve daha serttir. Kadın daha duygusal ve yumuşak iken, erkek daha akılcıdır. Kadın annelik hissiyle döşenmiştir, erkek babalık hissiyle. Hormonlar farklı, bedenler farklı, duygular farklı ama bu iki farklı cins eşit!!
    Kadın ve erkeği ortak başlık altında tutan şey onların insan cinsinden olmalarıdır. Bunun dışında bir eşitlik ve benzerlik söz konusu değildir.

    Kadını evden alıp, dışarıda köle haline getirmek sadece yer değiştirmesinden başka bir şey değildir. (tabi kadının ev hizmetlerine kölelik olarak bakanlar için) kadın bu nazariyelerin gözünde ve gözetiminde hep köle olarak kalmaya mahkûmdur. Sadece yer değiştiren bir köle! Yani köleliğin bir başka çeşidi.
    Kadını evinden başka her yerde köleliğe sürükleyen bu akımların kadın için kurtuluş olduğuna inanmak aklı selim her insan için imkânsızdır. Zira kadın için ev yaşantısının kölelik olduğunu öne sürerlerken, kadının köleliğine çözüm bulmak yerine, kölelikte ufak bir mekân değişimi yapmışlardır. Yani, -onların gözünden söylersek,- evde köle olmakla, fabrikada köle olmak arasındaki fark nedir? Ekonomik özgürlük mü? Peki, gerçekten kadın harcamalarında özgür müdür? Onu çepeçevre kuşatan çevrede bırakın kadının özgür olmasını, hiçbir insan tercihlerinde özgür olamıyor.

    İzlediğim bir filmde “istemediğimiz işlerde çalışıp, gereksiz bir sürü şey alıyoruz.” Diyen oyuncu gerçekten son derece haklıdır. Çünkü kimse harcamalarında özgür değildir, herkes harcama yaparken o veya bu şekilde yönlendirilip, birilerinin istediği şeyleri almaya mecbur ediliyor. Burada fiziki bir müdahaleden bahsetmiyorum. Psikolojik bir müdahale söz konusu. Birileri sizin bilinç altınıza 24 saat boyunca kendi ürettiklerini tüketmeniz için telkinde bulunurken, insan nasıl harcamaların da özgür olabilir? Hele ki kadınlar…

    Hiç kuşkusuz ki, tüketim denilince akla, dolup taşan alışveriş merkezleri, trafiğe kapalı tüketim caddeleri, rengarenk göz alıcı vitrinleri ile mağazalar ve bu mağazalardan kollarına astıkları alışveriş poşetleriyle bin bir ahenkle çıkan kadınlar gelir.. Hafta içi işyerlerinde çalışarak bin bir zahmetle üç kuruş kazanan kadınlar, hafta sonları soluğu alışveriş merkezlerinde alırlar. Ve bütün alın terlerini bu merkezlerde, yani kapitalizmin beşiklerinde bırakıp çıkarlar. Ve bu çark böylece devam eder..

    Kadının evinde çalışması, eşine evde kolaylık sağlaması, çocuklarının bakımıyla ilgilenmesi nasıl olur da kölelikle denk tutulabilir? O halde durumu erkeklerin tarafından değerlendirirsek, erkekte eve, kadına ve çocuklarına harcama yaparken neden köle olarak görülmüyor da, kölelik söz konusu olduğunda hep kadın cinsi öne sürülüyor? Erkek bin bir eziyetle tüm gün, türlü şartlar altında kazandığı parayı ailesine harcayınca “fedakâr erkek, adam gibi adam” olurken, kadın kendi evinin işlerini ve kendi çocuklarının bakımını yüklendiği için köle sıfatının sahibi oluyor.
    Bu hiç adil bir sıfatlama olmadı bence..


    Kadın ve erkeğin öncelikle farklı türler olduklarını görebilmemiz gerekiyor. Siz süpürgeyle çamaşır yıkamaya kalkarsanız, yıkayamazsınız. Çünkü her ikisi farklıdır ve farklı şeyler için üretilmişlerdir. Aynı şekilde kadın ve erkekte farklı türlerdir ve farklı şeyler için yaratılmışlardır.
    Kadını ve erkeği yaratan Allah azze ve celle, yarattığı kulu herkesten ve her şeyden iyi bildiği için kadın ve erkeğin görevlerini de taksim etme yetkisini kimseye bırakmamıştır. Bu konuda islam’ın kadına ve kadınlara tanıdığı haklar, onu değil köle, evinin efendisi kılmıştır. Ona zor görevler yüklememiş, ağır yükler omzuna koymamış, onu zora koşmamıştır. Ona en ulvi görev olarak anneliği vermiş ve onun üzerinde harcama yaptığı, onu koruyup kolladığı için erkeğe karşı hürmetkâr olmasını istemiştir. Hürmet edilen erkeğe de, kadını zora koşmamasını, ona ikramda bulunmasını ve kadına karşı iyi davranmasını emretmiştir. Allah Resulü (s.a.v.); “Sizin en hayırlılarınız, kadınlarına karşı iyi davrananınızdır.”
    Ve yine aynı Resul (s.a.v.) ümmetini kadınlar konusunda uyarmış, “size kadınlar konusunda Allah’tan korkmanızı tavsiye ederim” buyurmuş ve kadını haksız yere döven kişiden “kıyamet günü davacı olacağını” söylemiştir.

    İnanan müminler çok iyi bilirler ki, kadın kendi vazifelerini, erkek ise kendi vazifelerini yerine getirdiği sürece ancak, mutlu ve huzurlu bir yuva kurulabilir. Yoksa birinden biri görevlerinde ihmalkârlık ya da yer değiştirme yaparsa, tek kanatla bir kuş ne kadar uçabilirse, işte o evlilikte o kadar yürüyebilir.

    Simone de Beauvoir ; “Yasalarını erkeklerin koyduğu toplum, kadının erkekten daha aşağıda olduğuna karar vermiştir. Kadın da bu aşağılığı ancak erkeğin üstünlüğünü yok ederek ortadan kaldırabilir.” Diyor.
    Evet, eğer bir toplumda yasaları erkekler koyuyorsa, onda adalet aramak mümkün değildir. Eğer o yasaları kadınlar koysa idi, emin olun onlar da o kadar adil olmayacaklardır. Ancak bir toplumda yasaları yaratılan her iki cins değil de, onları yaratan Allah azze ve celle koyuyorsa, işte gerçek adalet budur! Bundan gayrisi, sözde adalet söylemleridir. İnanmış bir mümin ne kapitalizmin kan emiciliğine, ne sosyalizmin tasmalığına ne de feminizmin kısır anlayışına inanır. Zira bunların tümü erkek ya da kadınların ortaya koyduğu bozuk fikirlerdir. Ve her iki cinste ortaya fikir koyarken, karşı cinse hakkını tam olarak veremez. Bu yüzden adaleti kadın ya da erkekte aramıyor, bilakis onu esas sahibi Allah azze ve celle’de olduğunu söylüyoruz.

    Çözüm, kadını evinden dışarı çıkarmak değildir. Kadını hak ettiği yere oturtturmaktır asıl çözüm. Ancak o zaman kadın gerçekten özgürlüğü ve gerçek huzuru bulabilir. Bunun dışında öne sürülen her çözüm, çözümsüzlük ve karmaşadan başka bir şeye sebep olmayacaktır.

    وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ

    Onda 'sükun bulup durulmanız' için, size kendi nefislerinizden eşler yaratması ve aranızda bir sevgi ve merhamet kılması da, O'nun ayetlerindendir. Şüphesiz bunda, düşünebilen bir kavim için gerçekten ayetler vardır.
    (RÛM /21)
  • 280 syf.
    ·Beğendi·Puan vermedi
    *Bir kitabın daha sonuna geldik, okundu bitti. Oscar Wilde'ın tek romanı Dorian Gray'in Portresi. Oscar Wilde’ın bu romanı ilk kez bir edebiyat dergisi olan Lippincott’da tefrika edilmiş ve yayınlandığı günden itibaren edebiyat eleştirmenleri tarafından yerden yere vurulmuştu. Döneminin kült eseri olmuş. 1891'de yayımlandığında, ahlaksızlığı yücelttiği gerekçesiyle büyük tepkiyle karşılanmış. (Ben biraz bir şeyler hissettim eş cinsellikle ilgili ama o kadar tepki çekecek bir şey göremedim ya o dönem için geçerli idi ya da ben de bir durum var?) Tabii aradan geçen 127 sene ahlak anlayışını çok değiştirse de değişmeyen temel kurallar var. (Desek de Milenyumdayız alıştık, evliliğe izin veren ülkeler her geçen gün artıyor.)
    *Türkçe çeviride ve akışta problem yok, çok keyifle okunuyor; konu ilerledikçe sizi sarıp, meraklandırıyor. Bir solukta okumak istiyorsunuz. Okurken bazı şeyler hatırlar gibi oldum, çok da yabancı gelmedi. Kız kardeşime sordum: “Biz bunu okuduk mu?" diye. O da lise döneminde okuduğumuzu, film uyarlaması yapıldığını söyledi (çok bilmiş ). Bu durumda Oliver Parker'ın 2009'da çektiği uyarlamayı da seyredeceğiz. Konu bir ucundan Benjamin Button'u çağrıştırıyor. (Ben de her şeyi birbirine bağdaştırma hastalığı mı var acaba? Ya da bu bir hastalık mı? )
    *Kitaba başlarken Oscar Wilde'ın biyografisi var (Sevdiğim tarz benim için kitaba + kazandırıyor.) Sonra Oscar Wilde'ın kitap için yazdığı ön söz var. Hep kitap okunup, yorum yapılıyor. Peki ön söz okunmuyor mu? Benim için tabii ki okunuyor, mutlaka okurum. O zaman ön söze de yorum yapılır. Bu durumda ben de önce ön söze yorum yapacağım. Siz nasıl uçuk kaçık yorumları bende gördüyseniz; ön söze yorum yapmayı da ilk defa bende görün. Çünkü bende ilk defa yazar tarafından yazılmış böyle uçuk ön söz gördüm (???) Yalnız bu ön sözü çok dikkatli okumanız lazım! Bazı cümleleri 2 kere okudum. Aynı cümle tekrarlanmış gibi; acaba baskı hatası olabilir mi? dedim. (Tabii ki yoktu.) 2. defa okuyunca farklı olduklarını (olumlu- olumsuz) gördüm. Sanat ve sanatçı içinde ilginç yorumlar var.
    *Kahramanlardan Lord Henry, bir gözlemci olarak yansıtılmış. Fikirlerini savunurken, felsefesini aktarırken, iç hesaplaşma yaparken, düşünürken iyi bir gözlemci olduğu belli oluyor ve bir bilim insanı gibi kişileri ve toplumu inceleyerek; toplum, kadınlar, aşk, felsefe, sanat dalları gibi konularda sonuçlara varıyor. (İyi gözlemci olması hayat felsefesinin doğru olduğu anlamına gelmiyor.)
    *O dönemdeki sosyal yaşam ile ilgili fikir veriyor (Belli bir kesim için olsa bile.). Av partileri, balo ritüelleri, akşam yemeği toplantıları, sohbet konuları hakkında yaşam bilgileri veriyor. Bunlar arasında yeni bir bilgi; O dönemde tablo yapan ressamlar çerçeve de tasarlayıp, yaptırıyor ve tabloyu sahibine öyle gönderiyor. (Keşke şimdi de böyle olsa)
    *173. sayfada Catherine De Medicis'den ve ona yaptırılan yas yastığından (???) bahsediyor. Michelangelo'nun hayatını araştırırken Medici ailesi onu da desteklemiş. Medici ailesi ilginç bir aile araştırmak lazım. İtalya'nın her köşesinde izleri var.
    *173. sayfadan bir cümle: “Polonya Kralı Sobieski'nin krallık karyolası, üzerine firuzelerle Kuran'dan ayetler işlenmiş İzmir gümüşünden yapılmaydı."
    *205. sayfadan bir cümle: “İzmir'deki küçük kahveyi anlatan satırları okudu: pencerelerden girip çıkan kırlangıçları, oturmuş kehribar tespihlerini çeken hacıları, o uzun, püsküllü çubuklarını tüttürerek birbirleriyle ağırbaşlı konuşmalar yürüten sarıklı tüccarları.”
    *Doğu'ya gelmemiş biri olarak İzmir ve kahvehanelerini, müdavimlerini bu kadar ayrıntılı anlatması ilginç; hele o günkü şartlar düşünülürse (google görselleri yok ki resme baksın yazsın ).
    *Bu arada gurur verici bir ayrıntı, son okuduğum 2 kitapta Sefiller ( Victor Hugo ) ve Dorian Gray'in Portresinde Türk halıları, gümüşleri, şehirlerinden bahsetmesi hoş. O dönem şartlarına göre memleketimizin ünü oralara kadar gitmiş.
    *Ben çok keyifle okudum. Hem klasik hem kült bir eser; farklı bir konu, değişik bir yazar tanımak için okunması gereken eserlerden.
    Yeterince gözünüz yoruldu, şimdilik vedalaşalım. Kitapla, filmle yani sanatla kalın...
  • "Beni kıranları eskisi gibi olmayarak cezalandırırdım, dedi bulut bakışlarından süzülen iki yağmur damlası eşliğinde. Damlaların ağırlığından olacak başını toprağa doğru usulca eğdi ve bir sessizlik çepeçevre sardı etrafımızı. Ardından sükûtu bölen sözlerini uğurladı kurumuş dudaklarının arasından: "Ben" dedi ve virgül kadar duraksayıp tekrar "Evet, ben geçmişim dediklerimi o kadar ağır cezalandırmışım ki şimdi o, yine, ben en beklediğimin yokluğuyla, eskisi gibi olmayışıyla hani, sınanıyorum." diyerek cümlesini tamamladı."
  • Mayıs Ayı Hikaye Etkinliği

    (Kaç nolu resim olduğunu ön yargıya kapılmadan okumanız için en sona bıraktım.)

    (Mümkünse şu müzik eşliğinde okuyun.

    https://youtu.be/A3CK21RhynY )

    Peter:
    Anne baba nerdesiniz?

    Wilma:
    Burdayım Peter.

    Peter:
    Bir an sizi görmeyince çok korktum.

    Wilma:
    Endişelenecek bir şey yok oğlum. Daha saat sabahın beşi. Hadi yat uyu bakalım şimdi. Sabah olunca konuşuruz tamam mı?

    Peter:
    Peki anne.

    Wilma:
    Hadi uyu bakalım tatlım.

    Peter:
    Anne

    Wilma:
    Efendim tatlım

    Peter:
    Anne beni hiç bırakmayın olur mu?

    Wilma:
    Nerden çıkarıyorsun böyle şeyleri, biz seni hiç yalnız bırakır mıyız? Sen hep bizimle olacaksın güzel evladım benim.

    Peter:
    Peki anne.


    Frank:
    Aşkım, Wilma, kravatım nerde gördün mü?

    Wilma:
    Ah be Frank, ah canım kocacım orada komidinin üzerinde. Az önce kendin koydun ya oraya.

    Frank:
    Evet gördüm aşkım.

    Wilma:
    Hadi kahvaltıya, sofra hazır.

    Frank:
    Ben geç kalıyorum işe, hemen çıkmam lazım.

    Wilma:
    Hayır olmaz Frank. Hemen kahvaltını yap öyle çık. İş yerinde halsiz ve yorgun düşmeni istemem.

    Frank:
    Bayılıyorum senin bu ince düşüncelerine Wilmacım.

    Wilma:
    Ben de senin bu sözlerine bayılıyorum tatlım.

    Peter:
    Anne-baba neden bayılıyorsunuz?

    (Gülüşmeler)

    Wilma:
    Benim güzel oğlum. Yani çok hoşuma gidiyor anlamında kullanıyoruz biz o kelimeyi.

    Peter:
    Peki o zaman neden öyle söylemiyorsunuz? Yoksa benden bir şeyler mi gizliyorsunuz?

    Frank:
    Benim biricik oğlum. Bizim senden hiçbir gizli saklımız olmadı, olmaz da. Yani biz o sözcüğü daha iyi hislerimizi anlattığını düşündüğümüz için kullanıyoruz.

    Wilma:
    Frank bırak şimdi sen Peter’ı. Hani sen işe geç kalıyordun.

    Frank:
    Tamam başladım bile. Biliyor musun aşkım?

    Wilma:
    Neyi?

    Frank:
    Hindenburg öldüğünden beri ülkede anormal şeyler oluyor.

    Wilma:
    Evet çok sevdiğimiz bi cumhurbaşkanı idi.

    Frank:
    Bugün gazetede ona dair yazılar yazacağım tabii izin verirlerse.

    Wilma:
    Yani gazetelerin, mecmuaların sesini kısmak hiç olacak şey değil tabii ki.

    Frank:
    Pek tabii değil ama..

    Wilma:
    Zaten hiç sevemedim o bücür bacaklıyı.

    Frank:
    Neyse bunları sonra konuşuruz. Hadi ben kaçtım.

    Wilma:
    Yine sefer tasını giderken bisikletten düşürme.

    Frank:
    Sen ikaz ettin ya yine düşürürüm.

    Wilma:
    Yaaa ama...

    Frank:
    Yok Wilmam. (dudağına öpücük kondurur.) Tabii düşürmem. Yani umarım.

    Wilma:
    Tamam tamam. Hadi kolay gelsin. Müdürle aranı bozma sakın.

    Frank:
    (Bisikletiyle giderken el sallayarak) Bozmam merak etme.

    Wilma:
    Hadi bakalım oğlum. Büyük çocuğu gönderdik sıra küçük çocukta. Hadi ama ne diye mızmızlanıyorsun. Yesene kahvaltını.

    Peter:
    Yiyorum anne.

    Wilma:
    Ben neden göremiyorum acaba? Benim oğlum yemeklerini yiyecek büyük adam olacak. Şansölye olacak. Başkan olacak. (Yanına gider ve kovalamaca başlar.) Sen yemeğini yemezsen o zaman ben seni yerim. Ham Ham Ham

    (Gülüşmeler)

    Peter:
    Anne yemeğimi bitirdikten sonra dışarıda Eric ile oynayabilir miyim?

    Wilma:
    Tabii ki oğlum. Ben de bu arada evi temizlerim. (Fısıltı şeklinde konuşarak) Şimdi ne olacak, eğer dedikleri gibi yaparlarsa, e o zaman bizler napıcaz? Aman Tanrım düşünmek bile istemiyorum.

    Peter:
    Ne konuşuyorsun anne?

    Wilma:
    Yok bişi oğlum. Sen bitirdin mi kahvaltını?

    Peter:
    Bitirdim anne.

    Wilma:
    Hadi seni bahçeye çıkartayım o zaman. Eric’i de çağıralım.

    Peter:
    Anne oyuncaklarımı da alabilir miyim?

    Wilma:
    Tabii ki yavrum alabilirsin. İstediğini al. Hadi çıkalım.


    ......
    O gün hava mayıs ayının tüm güzelliklerini sunuyor, güneşin parlaklığı çimenlerini yeşilin daha canlı kılıyor, havanın hafif esintisi insanları dışarıya bir an önce kendilerini atma konusunda sabırsızlandırıyordu.
    .....

    Wilma:
    Rebeka, Rebeka!

    Rebeca:
    Ah Wilma sen miydin?

    Wilma:
    Evet benim. Bizim yumurcak Eric ile oynamak istiyormuş.

    Rebeca:
    Dur ben Eric’i çağırayım. Eric oğlum.

    Eric:
    Efendim anne.

    Rebeca:
    Hadi kuzum hava güzel, dışarı çıkın da bahçede oyun oynayın.

    Wilma:
    Rebeka napıyorsun, nasılsın.

    Rebeca:
    Bildiğin gibi bizimkini okula gönderdim. Ben de oğlana atkı örüyordum. Sen nasılsın?

    Wilma:
    İyiyim ben de iş güç bildiğin gibi. Bizim sakarı gönderdim ben de. Yine işe giderken dün sefer tasını düşürmüş. Yani düşürmesi bişey değil de yaptığım yemeklere acıyorum.

    Rebeca:
    Ay öyle canım sorma, bizimki de sanki ağzı delikmiş gibi her çorba içişinde üzerine döker.

    Wilma:
    İzak Bey tarih öğretmeniydi değil mi?

    Rebeca:
    Evet canım tarih öğretmeni.

    Wilma:
    Ya bu böyle olmayacak. Benim biraz işim var. Temizlik yapıcam. Bana gel da kahve yapayım. Şöyle bi güzel laflarız veranda da.

    Rebeca:
    Tamam Wilmacım ortalığı toparlayım ben de gelirim.

    Wilma:
    Hadi o zaman görüşürüz.


    ......
    Biesdorf Berlin’in sanata ve tarihe düşkün mimari yapısı ve doğanın kusursuz güzelliği ve içinden geçen Wuhle nehri ile yaşanılası şirin bir kasabaydı. Müller ailesi ile Schütze ailesi biri katolik biri yahudi olmasına rağmen birbirleriyle çok iyi geçinen iki komşu aileydi. Kasabada cereyan eden ufak tefek birkaç hadiseyi saymazsak yahudi kökenli aileler o ana kadar hiçbir sorun yaşamamışlardı. Ayrıca bu iki aile civarda başka aileler olmasına rağmen birbirleriyle çok iyi anlaşıyor. Birbirlerinin dini günlerini kutluyor ve hediyeleşiyorlardı.
    ......


    Peter:
    Eric gördün mü topaçımı? Dün babam aldı bana.

    Eric:
    A nasıl bişey bu.

    Peter:
    Böyle ipi sarıyorsun sonra fırlatıyorsun ve dönüyor.

    Eric:
    Hadi yapsana bi

    Peter:
    Önce topaçı bi sarayım. Bak izle şimdi. Yani babam gibi yapamadım ama babam çok güzel döndürüyor. Eric al bide sen dene.

    Eric:
    Peter bizi buradan kovacaklarmış.

    Peter:
    Kim kovuyor sizi? Hem neden kovacaklarmış ki?

    Eric:
    Biz yahudi olduğumuz için bizi sevmiyorlarmış.

    Peter:
    Ama biz seviyoruz. Kim söyledi sana bunu?

    Eric:
    Annemle babam konuşurlarken duydum.

    Peter:
    Yok öyle bişey. Hiç olur mu? Sen benim en iyi arkadaşımsın. Gel bisiklet sürelim biz.

    Eric:
    Tamam


    .....
    Wilma ev temizliğini bitirmiş, Rebeka’da işlerine düzene koyar koymaz Wilma’nın bahçeye bakan geniş verandasında kahvelerini içmeye başlamılardı bile.
    .....


    Rebeca:
    Wilma nolucak bizim bu halimiz?

    Wilma:
    Ne olmuş ki halinize?

    Rebeca:
    Görmüyor musun etrafta bizlere yapılanları, söylenenleri. Her geçen gün daha da sıkmaya başlıyor bu durum beni.

    Wilma:
    Yani aslında görüyorum ama düzeleceğini ümit ediyorum.

    Rebeca:
    Savaş çıkartacakmış bu Hitler. Bizi de buralardan sürgüne göndereceklerini söylüyorlar. Sence yaparlar mı böyle şeyler?

    Wilma:
    Yok canım benim. Sen benim 30 yıllık arkadaşımsın. Biz birlikte doğduk burada. Beraber büyüdük. Sen benim kardeşim gibisin. Sizi götüremezler. İzin vermem ben.

    Rebeca:
    Ay inşallah öyle olur. Biz naparız buradan gidersek. Hem Eric daha çok küçük.

    Wilma:
    Biliyorum, biliyorum. Göreceksin bak, her şey yoluna girecek. Yine biz senle tarlamıza ekin ekeceğiz, beraber bağda üzüm toplayacağız, birlikte seninle reçel yapacağız. Merak etme o Hitler denen adamı başımızdan defedeceğiz. Üzme sen kendini.


    ....
    Hayat böyledir işte. Sen hayal kurarsın ama hayat kendi rolünü oynar ve hep sürpriz yapar. Hiç beklemediğin bir anda kapının önünde istemediğin olaylar seni hazırlıksız yakalayıverir. Sen, kaderin sana biçtiği hayat tiyatrosunda kendi rolünü başarılı bir şekilde oynamaya çaba gösterirsin. Dostoyevski’nin dediği gibi “Kendi planlarımızı yapıyorduk ama kaderin de planları olduğunu unutmuştuk.” O istenmeyen kara bulutlar yavaş yavaş Biesdorf kasabasına yaklaşmıştı bile. Bunun ipuçları Frank’in dilinden dökülmekteydi.
    ....


    Frank:
    Aşkım ben geldim.

    Wilma:
    Hoşgeldin bitanem. Nasıl geçti bu gün işin?

    Frank:
    Yorucu ve üzücüydü. Bu günkü haberler hiç iç açıcı değil.

    Wilma:
    Hayırdır ne oldu? Seni üzen nedir? Neymiş o kötü haberler?

    Frank:
    Şu SS Partisi. Hitler Şansölye ilan edildikten sonra ülke hızla bir değişime girdi. Herkes tuhaflaşmaya başladı. Aşırı milliyetçi söylemler, yahudilere yapılan kötü muameleler, kin, nefret ve öfkenin tüm her yere yayılması, insanların birbirine olan güven duygusunun kaybolması, sevgisiz bi toplum olduk Wilma. Bizim gazetede sadece Hitleri öven yayınlar yapmamız bekleniyor. Biz böyle değildik. Bize neler oluyor canım?

    Wilma:
    Evet çok haklısın. Ben de olan biteni görebiliyorum. Tüm bunlar İtalya’nın faşist uygulamaları yüzünden başladı. O adam bizimki ile çok yakınlık kurdu. E nolacak üzüm üzüme baka baka kararıyor işte.

    Frank:
    Yani aşkım bu gidişat bizi nerelere götürür bilemiyorum. Ama baskıcı sistem, bu sistematik baskılar, bu aşırılık söylemleri hiç doğru değil. Bu söylemler bizi felakete sürükler. Ben bunca yıllık komşum Schütze ailesi ile düşman mı olacak mışım? Onlar sırf yahudi olduğu için onlardan nefret etmemi bekliyorlar.

    Wilma:
    Daha bugün konuştuk Rebeca ile bu konuları bizde. Açıkçası çok tedirgin ve çok korkmuş durumda. Ne yapacağını bilemez bi halde. Sanki her an evlerini yerle bir edeceklermiş gibi korku ile bekliyor. Onları teskin etmemiz gerek Frank. Bu bizim onlara karşı görevimiz. O benim en yakın arkadaşım ve dostum.


    .....
    Beklendiği gibi de oldu. Kara haberler çok hızlı bir şekilde yayıldı. Anlaşılan o ki propaganda bakanı Goebbels (Göbels) işini çok iyi yapıyordu. Alman halkına nefreti aşılamış, her türlü kötülüğün sorumlusu olarak yahudileri işaret etmiş ve onlar da üzerine düşeni yapmıştı. Önceleri yahudiler sarı bant takma zorunluluğu getirilmiş, memuriyet görevleri yapmaları yasaklanmış, mal varlıklarını kayıt ettirmeleri mecbur tutulmuştu. Tarihler 9 Kasım 1938’i gösterdiğinde ise, ileride her yerde kırılan yağmalanan yahudi dükkanlarının cam kırıklarının sokaklara saçılması nedeniyle “Kristal Gece” olarak adlandırılan o gün de, yahudilere karşı şiddet hareketi başlamıştı. Polislerin durup seyrettiği bugünde yahudilerin dükkanları yağmalanmıştı. Artık fitil ateşlenmiş ve planlı nefret tohumları meyvelerini vermeye başlamış, yahudilere karşı uygulanan kötülük hareketi başlamıştı.
    ......


    Nazi askerleri (hep bir ağızdan bağırarak):
    Tüm yahudiler dışarı, evde hiçbir yahudi kalmayacak, buradan gidiyorsunuz. Hadi çabuk, çabuk, terk edin evlerinizi. Bu size devletimiz ve partimiz tarafından verilen bir emirdir.

    Rebeca:
    Napıcaz İzak? Nolucak şimdi?

    İzak:
    Bilemiyorum Rebeca. Bende bilmiyorum. Ama sende yaşananları görüyorsun işte. Adamlar delirmiş gibi bizlere saldırıyorlar. Bu işin şakası yok. Hemen çantayı hazırlada çıkalım. Bu pislik heriflerden her şey beklenir. Sağı solu yok bunların.

    Rebeca:
    Nasıl yani? Geri gelemeyecek miyiz?

    İzak:
    Yahova (Allah) bilir. Umarım tekrar geliriz. Sen şimdi oyalanmadan hemen önemli eşyaları bi çantaya koy da çıkalım. Yoksa çanta bile almadan gitmek zorunda kalırız.

    Eric:
    Anne-Baba neler oluyor? Bi yere mi gidiyoruz? Tatile mi çıkıyoruz baba?

    İzak:
    Yok oğlum, yok evladım. Tatile gitmiyoruz. Bi süre bizi başka yerde misafir edecekler. Orada zaman geçirdikten sonra çok güzel bi yere götüreceğim seni. Ama bi müddet buradan ayrı kalacağız. Güzel günler göreceğiz sen merak etme.

    Hadi çabuk, çabuk, adamlar çıldırmış gibi bağırıyor. Şu fotoğrafları da koymayı unutma. Onların ele geçmesini istemem.

    Eric:
    Baba ya peki benim oyuncaklarım?

    İzak:
    Onları alamayız yavrum. Onlara Peter çok güzel bakar. Ben sana gideceğimiz yerde daha güzel oyuncaklar alacağım söz veriyorum.

    Nazi askeri (kapıya ayağıyla vurarak):

    Kime söylüyorum ben. Daha ne bekliyorsunuz? Çıkın dışarı. Yoksa Parti kurallarına aykırı hareket etmekten sizi burada vururum.

    İzak:
    Tamam, tamam, çıktık.

    Wilma:
    Rebeca, İzak nereye?

    -Alman askerlerine karşı.-

    Onların bi suçu yok. Götürmeyin onları. Onlar hiçbir zaman kurallara aykırı hareket etmediler. Acıyın onlara.


    Nazi Askeri:
    Defol git başımdan kadın. Bi kelime daha edecek olursan seni parti yasalarına aykırı hareket etmek suçundan tutuklatırım.

    İzak:
    Frank burası sana emanet. Değerli gördüğün eşyaları alabilirsin. Eric’in oyuncaklarıyla da Peter oynasın artık.


    .....
    Almanya’da her şey çok hızlı bir şekilde kılıf değiştirmeye başlamıştı. Acı ve gözyaşı dolu günler artık yahudiler için sıradan olmaya başlamıştı. Ülkede milyonlar çok hızlı bir şekilde örgütlenmişti. Göbels’in taktikleri çok başarılı bir şekilde icra ediliyordu. Artık Almanlar yahudi veya çingene etraflarında görmek istemiyordu. Gettolar hemen kurulmuş. Yahudiler buralara sevk edilmiş, kadın, erkek, çocuk ve yaşlılar ayrı bir şekilde gruplara ayrılarak getto odalarına alınmıştı. Her gün testler yapılıyor sağlıklı olan işgücü olarak ayrılıyor ağır işlerde ve fabrikalarda gün boyu çalıştırılıyor, hasta ve yaşlılar ise adeta ölümlerini bekler durumdaydılar. İlk olarak Krakow’da Getto kurulmuş ve Schütze ailesi buraya alınmıştı. Tabii aile fertleri birbirinden ayrılarak. Frank ise o da ailesinden ayrılmış, İşçi Partisi tarafından kendisine zorla muhabereci görevi verilmişti. O artık bi kurye gibi çalışıyor. Haber getirip götürüyor, gazetecilik birikiminden ötürü bazen yazı işlerinde görevlendiriliyor, bazen de telefonlara bakarak iletişimi sağlıyordu.
    ......


    Wilma:
    Aa mektup gelmiş Peter. Frank’den olmalı.

    Peter:
    Babam mektup mu yazmış anne?

    Wilma:
    Evet oğlum bakalım ne diyor?


    “Sevgili karıcım Wilma. Seninle uzun uzun konuşmuştuk. Hatırlarsın bu partinin bizi nasıl bir felakete sürükleyeceğini az çok biliyorduk ama ben bu denli ileri gideceklerini, yahudilere karşı bu kadar acımasız olacaklarını hiç beklemiyordum. Artık savaş tüm vahşetiyle ve çılgınlığı ile devam ediyor. Burada yaşananları duymak bile istemezsin eminim. Yahudileri köle gibi çalıştırıyorlar eğer oturacak, dinlenecek olurlarsa kim olduğunu bakılmaksızın bir kurşunla oracıkta öldürülüyor. Ben İzak’ı görebiliyorum görevim icabı. O da çok bitkin ve zayıflamış durumda. Onu ve ailesini kurtarmanın bir yolunu bulmaya çalışıyorum. Bir yandan da burada Getto’da tutulan diğer insanlara da acıyor onlar için hiçbir şey yapamadığım için de kendimle kavga ediyorum. Ama ben inanıyorum bir gün gelecek, insanlar gülecek. Ve bizler yine birlikte oyunlar oynamaya, gülmeye devam edeceğiz. Bu günlerde geçecek. Şu savaş ne zaman biter bilmiyorum ama çok insan ölüyor, geceleri insanların haykırış ve çığlık sesleriyle kabuslar içerisinde uyanıyorum. Umarım sen ve biricik oğlum Peter iyisinizdir. Güzel günlerde buluşmak üzere.

    Seni çok seven ve hep sevecek olan kocan

    Frank Müller”


    Peter:
    Anne babam niye gelmiyor.

    Wilma:
    Canım oğlum şu an da yaşadığımız dünya çok zor zamanlardan geçiyor. Bazı insanlar kendi hırsları uğruna başkalarının canını acıtıyor. Babanda o adamlara karşı savaşıyor.

    Peter:
    Yani burada kötü adamlar mı var anne?

    Wilma:
    Evet oğlum. Hem de çok kötü adamlar var. Ama merak etme. Kötülük her zaman yenilmiştir, yenilmeye mahkumdur, iyiler kötüleri yendiği zaman baban da yine bizimle olacak ve gülüp, eğlenip eskisi gibi oynamaya devam edeceğiz.

    ......
    Ama kötüler bi türlü yenilmiyor, kötülüğün dozu gittikçe artıyordu. Göbels; “Propagandada kullanılan yalanlar ne kadar büyük olursa insanların onlara inanması kolaylaşır, yalanın etkisi artar." diyordu. Günler, haftalar, aylar birbirini kovalıyor ve savaş tüm ürkütücülüğü ve soğukluğu ile devam ediyordu. Gettolarda çalışabilecek durumda olanlar ayrılıp kalanlar gaz odalarına öldürülüp cesetleri fırınlarda yakılıyordu.

    Almanya sınırlarını genişletiyordu, önce çok sayıda Alman vatandaşın yaşadığı Avusturya silah sıkmadan yenilgiyi kabul etmiş sonrasında ise Çekoslavakya ve Polonya işgal edilerek Alman topraklarına katılmıştı. Hitler her askeri başarısından sonra daha büyük hedefler için gözünü karartıyordu. Hep daha fazlasını istiyordu. Birinci Dünya Savaşı’nın yenilgisinin intikamını alıyordu adeta. Frank bu arada sık sık mektup göndererek durumu hakkında bilgiler veriyor ve iyi hissetmelerini sağlamaya çalışıyor, ailesine moral veriyordu.
    ......


    Wilma:
    Postacı geldi oğlum, yine babandan mektup var.

    “Sevgili eşim Wilma. Burası adeta cehennem yeri gibi oldu. Tüm bunların bizlerin birlikte yaşadığı, beraber gezip durduğumuz insanlar tarafından yapılıyor olmasını aklım almıyor. Getto’nun koşulları insanlık dışı. Ara sıra görevlendirmelerde gördüğüm manzarada adeta kanım donuyor. Burada yaşlı ve hasta olanları ayırıp gaz odalarında öldürüp cesetlerini yakıyorlar. İskeletlerine bile tahammül edemiyorlar. Bir insan nasıl bu kadar zalim olur? Neden zalim olur anlayamıyorum. Aynı kaptan yemek yediğimiz insanlara karşı bu öfkenin sebebi nedir anlamak mümkün değil? Burada savaştan ötürü şartlar zorlaştı bazen yemek konusunda sıkıntılar çekiyoruz ama beni merak etmeyin. Ben gayet iyiyim. Birlikte olacağımız günlerin hayalini kuruyor ve kendimi mutlu hissediyorum. Seni de oğlumuz Peter’ı da çok özledim. Burnum da tütüyorsunuz. Şu savaş en kısa zamanda biter umarım ve birbirimize kavuşuruz. Sizden ayrı kaldığım zamanlarda duyduğum hasret size olan aşkımı perçinledi artık daha büyük bir iştiyak duyuyorum sizlere karşı. Sakın üzülmeyin, kendinize dikkat edin ve iyi bakın.

    Sonsuz sevgimin kaynağı Wilma

    Frank Müller”


    ......
    Getto’da her gün bir öncekinin aynısı gibiydi. Yine gruplara ayrılıyorlar kimisi angarya işlere kimisi de fabrikada çalışmak üzere çalışma yerlerine gönderiliyordu. Frank ise sürekli komşularını kurtarma planları yapıyordu.
    .......


    Frank:
    Hay Hitler. Bayım ben 19. Muhabere bölüğünden Frank Müller. İçeride benim tanıdığım ve kefil olabileceğim bir aile var. Onlar vatansever yahudilerdir. Hem o kişi, yani İzak Schütze aynı zamanda iyi bir maliyecidir. Sizlere çok yardımı dokunabilir. Onları yanımıza alabilir miyiz?

    Nazi komutanı:
    Sen kim oluyorsun da böyle konuşuyorsun. Bu ne cüret! Sen partinin yasaklarından haberdar değil misin? Onlar bizim geri kalışımızın tek sorumlusu. Yahudiler bizim ayak bağımız. Onların kanı bu ülkede artık akmayacak. Onların hepsinden kurtulacağız. Seni bu şekilde konuştuğun için parti yasalarına aykırı davranmaktan hakkında işlem başlatacağım. Yıkıl git şimdi başımdan.


    ........
    Artık hızlı ve yargısız tutuklamalarla Almanya bir polis devleti olmuştu. Propaganda bakanı Göbels “Propaganda esnasında yalan söyleyin, inananlar olacaktır. Şayet başarısız olduysanız devam edin." diye telkinlerde bulunuyor bunun sonucunda da adete uyuşturulmuş gibi her söylenilene inanan milyonlar hep Hitlerin konuşmalarını pür dikkat dinliyorlardı.
    ........


    Getto’da İzak 100 kişinin sıkış tepiş yaşadığı odada arkadaşı Jacob ile sohbet ediyordu.

    İzak:
    Jacob sen ne iş yapıyrdun buraya gelmeden önce?

    Jacob:
    Ben elektrikçiydim.

    İzak:
    O yüzden mi seni fabrikada görevlendirdiler.

    Jacob:
    Sanırım öyle.

    İzak:
    Ne düşünüyorsun? Sence bu insanlık dışı zulüm biter mi?

    Jacob:
    Tamamen Naziler’in iki dudağının arasında yaşantımız. Onlar ne isterse ona göre hareket ediyorlar. Senin, benim yaşıyor olmam, onların gözünde, sadece Alman ordusuna karşı hazır ve masrafsız işçi olmamızdan kaynaklanıyor. Burada yaşam ve ölüm birbirine makasın iki ucu gibi çok yakın iki kavram. Tek umudum şu kahrolası savaşın sona ermesi yoksa bizim durumumuz belirsizlikler yumağı.

    İzak:
    Evet haklısın. Ben de tarih öğretmeniydim ama bunun hiçbir önemi yok. O yüzden her geçen gün güçten düştüğüm şu berbat hapishanede vücudum bu ağır işlere daha ne kadar dayanır bilemiyorum. Her gün uykularıma ölüm giriyor. Tam Nazi askerleri tarafından öldürüleceğim sırada uyanıyorum. Tüm bu yaşananlar bir rüya ve sanki bu rüyadan uyandığımızda gerçekleri göreceğiz gibi geliyor bana.


    .......
    Artık işler hiç de Hitler’in istediği gibi gitmiyordu. Polonya’yı da ele geçirdikten sonra büyük bir kumara kalkışmış Sovyetler Birliği’ni işgal etmeye karar vermişti. Hırs, kibir, açgözlülük, intikam duygusu ile yürüttüğü bu savaşta artık yenilgi kaçınılmazdı. Berlin yanıyordu. Her taraf yıkık binalarla doluydu. Berlin’de her yer Sovyet bombardımanı sonucu harebeye dönüşmüştü. Artık Frank’den mektup gelmiyor. Evlerini terk etmek zorunda kalan Wilma ve oğlu Peter çaresizce bombardıman altında koşuşturuyorlardı. Birden büyük bir patlama ve ardından derin bir sessizlik oldu.
    ......

    20 yıl sonra

    Yer: Amerika Birleşik Devletleri Birleşmiş Milletler Barış Konferans Salonu

    Çocukların Gözüyle Savaş adlı Fotoğraf Yarışması Ödül Töreni ve İnsanlık Suçuna Karşı Birlikteyiz konulu panel.

    Sunucu Keanu Reeves:

    Burada çok anlamlı bir konu için hep bir araya gelmiş bulunmaktayız. Maalesef dünyamızda savaşlar bitmiyor. Her gün dünyanın farklı yerlerinde farklı insanlar, insanlık dışı muameleye maruz kalıyor ve yaşamlarını kaybediyorlar. Bizler artık bu felaketlere, bu insanlık dışı durumlara dur demeli ve harekete geçmeliyiz. Dünyanın bir çok coğrafyasında insanlar içilebilir temiz suya ve yaşamlarını idare edebilecek gıdaya muhtaç durumda iken bizler lüks arabalarımızdan, lüks evlerimizden ve şatafatlı yaşantımızdan artık feragat etmek ve fedakârlık yapmak mecburiyetindeyiz. Artık dünya yaşanılır bir yer olmaktan çıkıyor. Ben sözü fazla uzatmadan bu anlamlı fotoğraf yarışmasında birinci seçilen, ödülün almak ve konuşmasını yapmak üzere savaş fotoğrafçısı Zekeriyya Alimov’u sahneye davet ediyorum.


    Zekeriyya Alimov:

    Öncelikle hayatımın en kıymetli ödüllerinden birisi olan bu ödülle beni onurlandırdığınız için hepinize en içten şükranlarımı sunuyorum. Ben bir savaş muhabiri ve fotoğrafçısıyım ama işimden olma pahasına savaşların bitmesini ve dünyada barışın egemen olmasını canı gönülden arzu ediyorum. Hayat tecrübelerim bana öğretmişti ki, ben iyi bir fotoğrafın önce kokusunu alırım, adete ilham gelir gibi hissederim. O anı yakaladığımı düşündüğümde de deklanşöre basarım. İkinci Dünya Savaşı’nın sonlarına doğru, savaşın en çetin yaşandığı yerlerden birisi olan Berlin’de, Sovyet işgali esnasında her yer, yerle bir olmuşken, adeta bataklıta biten gül gibi bir çocuk ilişti gözüme. Hemen yanına yaklaştım ve elinde bi oyuncak tutan ve yıkıntıya dönmüş şehirde elinde k oyuncakla oturan o pırıl pırıl gözleri parlayan çocuğun o anını ölümsüzleştirdim. Fotoğrafı çektikten sonra yanına yaklaştım ve sordum. Sen burda neyi bekliyorsun, neden oturuyorsun dedim. O da bana “annemi bekliyorum, bana söz vermişti. Beni hiç yalnız bırakmayacağına dair söz vermişti” dedi. Ama etrafında kimsecikler yoktu. Elindeki oyuncak da yahudi olduğu için Gettolara götürülen Eric adlı bir çocuğun ona hediye ettiği bir oyuncakmış. Ona sımsıkı sarılıyor ve saatlerdir annesinin gelmesini bekliyormuş. İsterseniz hikayenin geri kalan kısmını fotoğrafın kahramanı olan Peter Müller’e bırakalım. O da şu anda aramızda. Muhakkak onun da söyleyeceği bişeyler vardır. Ben sözü alkışlarla kendisine bırakıyorum.

    Alkışlar içerisinde Peter Müller sahneye çıktı ve konuşmasına başladı.

    Peter Müller:

    Tüm katılımcıları en içten sevgi ve saygılarımla selamlıyorum. Ben Peter Müller. İkinci Dünya Savaşı patlak verdiğinde daha küçücük bir çocuktum. Ve o acılarla birlikte büyüdüm. Babam gazeteciydi ve işini çok severek yapan dürüst bir gazeteciydi. Her zaman doğrunun, adaletin ve iyiliğin peşinden koştu. Hiç yapmacık değildi. Doğru sözlü olması ona pahalıya patlayacaktı ama o insanlığını satmamıştı. Ben savaş esnasında babamın yokluğunda annemden hep onun erdemli ve onurlu davranışlarını dinleyerek büyüdüm. Biz annemle Berlin’de iken savaşın tam ortasında kaldık. Atılan bombalar yüzünden enkaz altında kalan annemi kaybettim. Sonra büyüyünce babamın akibetini araştırdım. Onun arkadaşlarından öğrendiğim şekliyle, -çünkü Naziler savaşı kaybedeceklerini anladığı anda tüm resmi evrakları yakmışlardı-, onun yahudi olan komşumuzu kurtarmaya çaba sarfederken yasalara aykırı geldiği için hainlikle suçlanıp, kurşuna dizilerek öldürüldüğünü öğrendim. (Göz yaşlarını tutamaz ve boğazı düğümlenir.) Evet gerçekten çok acı bir durum. Kimse annesini babasını bir hiç uğruna, saçma bir ihtiras uğruna kaybetmemeli. Ne yazık ki Getto’da bay ve bayan Schütze’de öldürülmüş. Onlar da hayatlarını kaybetti ama oğulları Eric burada aramızda. Onunla arkadaştan öte iki kardeş gibiyiz. Ama ben şimdi çok şükür dimdik ayaktayım. Ben babamın oğluyum ve onun yolundan gidiyorum. İnsanın şu hayata değer katacak ulvi amaçları olmalı bence. Ve bende İnsanlığa Karşı İşlenen Suçlara karşı kurulan örgüte gönüllü olarak katıldım ve hayatımı bu yola adadım. Dünyanın her yerinde savaş suçlarına karşı mücadele ediyorum, etnik kimliğine ve mensup olduğu dine bakılmaksızın, insanlığa karşı işlenen suçlara karşı sonuna kadar mücadele edeceğim. Bizlerin çektiği sıkıntıları başka çocukların çekmemesi için elimden geldiğince çalışacağım. Kimseden korkum yok. Ben kitapları, ağaçları ve insanlığını yitirmemiş olanları seviyorum. Hepinizi selamlıyorum. Sağolun var olun.


    (11 nolu resim)


    https://hizliresim.com/0jnEne


    Önemli Not: Ben adına tarihi hikaye dediğim bu eserimi yazarken üç gün çalıştım.

    Dönemin ruhunu doğru bir şekilde yansıtabilmek için, İkinci Dünya Savaşı’nı konu edinen bir film (Schindler'in Listesi), çok sayıda belgesel izledim ve çok sayıda makale okudum. Amacım tarihi olayları anlatırken tarihsel bilgilerin dışına çıkmadan okuyucuyu doğru bilgilendirmek. Umarım başarılı olmuşumdur. Tarihten her zaman ders çıkarmamız gerekiyor o yüzden tarihi okumalı ve araştırmalıyız diye düşünüyorum.

    İlave Tarihsel Bilgiler: 30 Nisan 1945’de, İtalya’da Mussolinin baş aşağı asılarak öldürülmesi üzerine aynı utanç verici sonun kendisine da yapılabileceği düşüncesiyle Hitler ve bir gün önce evlendiği karısı odalarına çekilip intihar ettiler. Karısı siyanür hapı içerek, Hitler ise kendini başından vurarak intihar etti.

    Cesedinin sovyetlerin eline geçmesinden korktuğu için generalleri yakmıştır.

    Hiçbir zaman Hitler’in yanından ayrılmayan, propoganda makinası gibi çalışan Göbels’in karısı ise kan donduracak tarzda altı çocuğuna siyanür verdi sonra kendisi siyanür içerek öldüler. Göbels önce karısını sonra kendisini başından vurdu.

    Hitler bir inat uğruna, bir intikam uğruna ve sapkın ideolojisi nedeniyle başlatmış olduğu 1939-1945 yılları arasında süren İkinci Dünya Savaşı sebebiyle dünya üzerinde, 60 ila 80 milyon arasında insanın yaşamını yitirmesine sebebiyet vermiştir.

    Son bir bilgi; Hitler’in kavuşamadığı ilk aşkı Stefi İsak’da bir yahudiydi :/
  • Sen aya çık da istersen sol ayağınla çık

    Tweet resmi için bkn:https://1.bp.blogspot.com/...0/Ads%25C4%25B1z.png

    Kenan Demirtaş Hoca'nın kavramlar üzerine yürüttüğü o kıymetli çalışma sırasında farkedip anlattığı birşey vardı: "İnayet kısaca 'nizam' demektir." Tabii kendisi bu keşfini nurculara bile anlatmakta zorlandı. Çünkü alışıldık manası şu idi: "İkram, yardım, ihsan, lütuf, iyilik, bağış..." Halbuki alıntı da yapıyordu: "Sâniin vücut ve vahdetine işaret eden delillerinden biri de inayet delilidir. Bu delil, kâinatı ve kâinatın eczasını ve envâını ihtilâlden, ihtilâftan, dağılmaktan kurtarıp bütün hususatını intizam altına almakla kâinata hayat veren nizamdan ibarettir." Yazının içinde tekrar bu konuya dönemeyeceğim, ama bu yazıyı okuyanlar, belki nizamın neden 'inayet' olduğuna da bir işaret bulacaklar. Uyarmadan yazıya girmeyeyim dedim. Uyardık. O zaman başlıyoruz. Bismillah.

    Başrollerini Kelly Macdonald ve İrfan Han'ın paylaştığı Puzzle filmi hakkında daha evvel bir yazı karalamıştım. (Şimdi arşivime baktım. 9 Mayıs 2019'da yazmışım. Yani neredeyse tam bir yıl önce. Başlığı da şu: Gidecek bir yerin kaldıkça bir yere gitmezsin.) İkincisini de yazacağımı vaadetmiş fakat yapamamıştım. Macdonald'ın, satışa çıkardıkları gölevinin önünde, "Eskiden burası var diye her tatilde buraya geliyorduk. Başka hiçbir yere gitmedik. Şimdi ne olacak?" gibilerinden konuşan oğluna verdiği cevap üzerine söyleşiyorduk: "Gidecek bir yerimiz varken hiçbir yere gitmiyorduk. Şimdi gidecek bir yerimiz yok. Bir yere gitmek zorunda kalacağız. Birşey yapacağız. Birşey ya da birisi olacağız."

    Yeri gelmişken yazının ahirine bıraktığım 'not'u da tırnaklayayım: "Bu filme dair şu yazdığım yazı 'ibret alınması gereken' kısmına dairdi. Bir tane de 'dikkat edilmesi gereken'e dair yazmayı düşünüyorum. Çünkü film aynı zamanda 'belirsizliğin bereketi' üzerinden bir parça ateizm-hedonizm propagandası yapıyor. Onu ikinci yazıda konuşalım inşaallah. Tevfik ise Allah'tan."

    Zaman geçti. Havam dağıldı. Yazamadım. Ve İrfan Han öldü. Filmi/yazıyı yeniden hatırladım. Sonra twitter'da dolaşırken Âdem Hanbaba (@AdemHanbaba) isminde birisinin yazdığı şu twiti görüp yeniden gayrete geldim: "Tuvalete hangi ayakla girileceğini bile dini konu yapan bu ümmet, Kur’an’ı nasıl anlasın? Nasıl teknoloji üretsin?" Bu süper ilmî(!) tesbit beni önce Ebubekir Sifil Hoca'nın bir hadis dersine götürdü. Mişkatü'l-Mesabih'in Kitabu't-Tahare bahsinin 3. Bâb'ındaki 367 numaralı hadisle başlayan ders, aslında Asr-ı Saadet'ten bugüne 'bâtıl psikolojisi'nin çok da değişmediğini gösteriyordu. Özetleyeyim: Bir müşrik, Selman radyallahu anha, alaycı bir üslûpla soruyordu ki: "Arkadaşınız (Aleyhissalatuvesselamı kastediyor) tuvalette dahi ne yapacağınızı öğretiyormuş ha?"

    Tam bu noktada Ebubekir Hoca'nın dikkatimizi çektiği şey şu idi: Selman radyallahu anh bu alaycılık karşısında hiçbir 'acaba' yaşamadan diyordu ki: "Evet. O bize def-i hacette şöyle şöyle yapmamızı öğretti." Zaten hadisin Kitabu't-Tahare bahsinde yeralması 'temizlik adabı'na dair içerdiği bilgilerden ötürüydü. Hakikaten de Asr-ı Saadet'ten bize ulaşan bütün nakiller, sahabenin, Aleyhissalatuvesselamın konumunu sırf bir 'postacı' olarak değil, hayatın her alanında rehberliğinden istifade edilmesi gereken bir 'muallim' olarak gördüklerini gösteriyordu. Bu rivayetlerin içerisinde tuvalet âdâbı da vardı. Hangi kapıdan hangi ayakla girileceği de. Sahabeye göre bunlardan hiçbirisi 'absürt' değildi. Müşriklere göre durumun aynı olmadığını ise baştaki sorudan anlıyoruz.

    Şimdi bu Hanbaba kardeşimiz de, yazık, orijinal birşey söylediğini sanıyor işte. Okumadığından bilmiyor. Halbuki tekrardan ibarettir. Yani söylemi esasında bir 'sapkınlık klişesi'dir. Selman radyallahu anh ondört asır önce gereken cevabı vermiştir. Ama yanak dediğin kolay kolay eskimez. Hak aşkına bir tane biz yapıştıralım. Yapıştırmaya da mürşidimin şu metniyle başlayalım: "Sünnet-i Seniyyenin meseleleri, hattâ küçük âdâbları, gemilerde hatt-ı hareketi gösteren kıblenâmeli birer pusula gibi, hadsiz zararlı, zulümatlı yollar içinde birer düğme hükmünde görüyordum. (...) Ne vakit elimi çektiysem, bakıyordum, tazyikat çok. Nereye gittikleri anlaşılmayan çok yollar var. Yük ağır. Ben de gayet âcizim. Nazarım da kısa. Yol da zulümatlı. Ne vakit sünnete yapışsam yol aydınlaşıyor, selâmetli yol görünüyor, yük hafifleşiyor, tazyikat kalkıyor gibi bir hâlet hissediyordum."

    Dâhilerin hayatlarına dair okuma yapanlarınız varsa bilirler. 'Neredeyse ortak' diyebileceğiniz şöyle bir özelliklerine sıkça rastlarsınız: Hayatlarında ayrı ayrı dikkat edilecek detayları azaltmaya çalışırlar. Mesela: Einstein'ın 'her sabah ne giyeceğini tekrar tekrar düşünmemek için' giysi dolabını aynı takım elbiseden birçok adetle doldurduğu söylenir. (İlgili bir makelede yirmi takım olduğu söyleniyor.) Yakın tarihe gelirsek: Oracle'ın kurucusu Larry Ellison, Google'ın kurucusu Sergey Brin, Segway'in mucidi Dean Kamen, Microsoft'un ceolarından Satya Nadella, Facebook'un kurucusu Mark Zuckerberg, Apple'ın kurucusu Steve Jobs ta benzer kaygılarla aynı tür kıyafetlere dadananlardan. Uzatmayayım. İnternette şöyle bir aratınca konuyla ilgili epey bir done bulabiliyorsunuz zaten.

    Benimse bununla varmak istediğim hakikat şu: Tuvalete hangi ayakla gireceğini 'belirli kılma'nın Kur'an'ı tefekkür etmeyi veya teknoloji üzerine çalışmayı zorlaştırdığını kim söylüyor? Sandalyesinin sırtlığından başka neye dayanarak? Hatta, aksine, hayatın geri kalanında 'izlerinin sıhhati konusunda hiçbir acaba olmayana tâbi olma'nın, yoğunlaşılmak istenen başka alanlara zaman/dikkat kazandırdığı söylenemez mi? Zihnî gayretin dağılmasını engellediği savunulamaz mı? Bana gayet savunabililiriz gibi geliyor. Çünkü esasında gündelik yaşamın her alanında biz zaten birilerinin sünnetini 'kolaylaştıcılar' olarak kullanıyoruz. Sözgelimi: Başımız ağrıdığında gidip eczaneden ağrıkesici alıyoruz. Yeni baştan oturup ağrıkesici keşfetmiyoruz. Olanı tüketiyoruz. Tıbbın sünnetine uymuş oluyoruz. Yine trafikte ilerlerken tâbi olduğumuz yasaları tekrar tekrar baştan ele almıyoruz. Otoritenin belirleyiciliği işimizi kolaylaştırıyor. Herkesin norm kabul ettiği sistem içinde daha rahat hareket edebiliyoruz.

    Yani Hanbaba efendinin tamba da tumba salladığı mezkûr Kur'an Müslümanı klişesinin özünde bilimsel hiçbir karşılığı yok. Çünkü bilim hep öncesinin sünnetinden faydalanarak ilerliyor. "Atomun proton-nötron-elektron değerlerinin nasıl yazılacağını bile bilimin konusu yapan bir ümmet nasıl gelişsin?" falan denmiyor. Aksine, yazım sistemini 'norm' kabul edilerek, üzerine yoğunlaşılacak şeyler azaltılıyor. Dikkatini hususi meşgale alanına kaydırıyor. Yani her defasında yeni sistem kurmuyor. Sistemin kendisini yolculadığı yerden seyahate devam ediyor. Aferin bilimselliğin sünnetselliğine.

    Yalnız bilim mi böyle? Yok. Hayır. Edebiyat da öyle. Hangimiz yeni metin telif edeceğinde yeni dil inşa ediyor? Hayır. Anlamıyla, alfabesiyle, imlasıyla ve noktalamasıyla bir dilin sünnetini takip ediyoruz. "Tuvalete sol ayakla girilmelidir!" deniyor sol ayakla giriyoruz. Pardon. "Yazmaya soldan başlanmalıdır!" diyor öyle yazıyoruz. Virgülün, noktanın, soru işaretinin vs... Hepsinin konulacağı yerleri bizden evvel norma bağlıyor. Biz de arkasından yürüyoruz. Böyle yapmak işimize geliyor. Çünkü öncemizde kurulmuş bir sistemin içinde hareket ediyoruz. En başa dönmemiz gerekmiyor. 'Acaba'lar azalıyor. Hem muhataplarımız da bu sistemin içinde oldukları için mesajlarımızı kolay anlıyorlar.

    Her yerde geçerli olan (hem de hoşumuza da giden) bu yolu, mevzu Aleyhissalatuvesselamın sünnet-i seniyyesi olunca, neden kaldıramıyoruz? Neden aklımız almıyor? Neden işimize gelmiyor? Cevabını yine ben vereyim: Çünkü yolumuz yol değil. Birşey üretmek peşinde değiliz. Varmak niyetinde değiliz. Okun yaydan çıktığı gibi dinden çıkmak derdindeyiz. Normlar işimize gelmiyor. Yoksa İslam medeniyeti dediğimiz, turistlere gösterirken göğsümüzü kabarttığımız, övündüğümüz, şişindiğimiz neyimiz varsa ümmetin 'taklid dönemi'nde inşa ettiğini gayet iyi biliyoruz. Demek: Taklid 'durmak' anlamına gelmiyor. 'Belirgin usûller-uygulamalar-bilgiler sahibi olma' anlamına geliyor. Zaten taklidin bozulmasından değil mi ki şimdilerde ancak çenemiz çalışıyor da hiçbirşey üretemiyoruz. Sabah en erken kalkan sözde ilahiyatçı, darbe dönemlerinde erken kalkan generalin darbe yapması gibi, dinden birşeyi inkâr ediyor. Öteki peşinden daha ileriye gidiyor. Beriki daha da gaza geliyor. Sonuç? Sonuçta hiçbirşey yok. Demagoji var. Yıkım var. Toz var. Duman var. Gelişme yok. Samimiyet yok. Yok, yok, yok.

    Hasılı bu 'Hanbaba'ların Dembaba kadar imanı olmadığı için kendi işlerine baktıkları yok. Habire ihtisasları olmayan mevzuları karıştırıyorlar. Öncekinin belirginliği yıktıkları için de ileriye bir adım yürüyemiyorlar. Öyle ya: Önüne, yüz sorudan doksanının doğru cevaplandığı bir kağıt gelse, sen kalanları rahat rahat cevaplamaya çalışmak yerine tutup önceki doksan soruyu yeniden çözmeye çalışsan, üstelik işaretli cevapları da beğenmesen, o öğrenciliğin nasıl bir şekle girer? Sünnete ittibaı midesi kaldırmayan şaşkınlar verdiğim bu misalde imanlarını görsünler. Baksınlar: Ne şekle girmiş? Hasılı: Hanbaba kardeş, sen aya çık da, istersen sol ayağınla çık. Sıkıntı yok.

    Mayıs 22, 2020

    https://cemaatsiznurcu.blogspot.com/...YJH-U90XaRrk&m=1