Kendimden geçtikçe gelirim kendime, Alçalırım çıktıkça yüksek yerlere
Yok olmamış varlık var mı bir tek? Her şey bir gün, dağılıp gidecek. Öyleyse vara yoğa ne bakarsın? En iyisi yoku var, varı yok bilmek
Reklam
Tanınmadan yaşamak en iyisi: Elinde olsa da hiç doğmasan.
Yapma diyorsun; yapmamak elimde mi? Sen al demişsin; nasıl çekerim elimi? Hem yap hem yapma demek seninki bana İnsaf: Kadeh devrilir de dolu kalır mı?
Can gözünü açınca görüyor ki insan En büyük düşmanıymış en çok güvendiği.
Yaşamak elindeyken bugüne bugün, Ne diye bırakır, yarını düşünürsün? Geçmiş, gelecek, kuru sevda bütün bunlar; Kadrini bilmeğe bak avucundaki ömrün.
Reklam
Şu kara toprağın göğsünü bir yarsalar, Ne inciler yatar içinde bilir misin?
Dert içinde sevinci bul da yaşa; Haksız düzende haklı ol da yaşa; Sonu nasıl olsa yokluk dünyanın, Varından yoğundan kurtul da yaşa.
Elimde olsa dünyayı küçümserdim; İyisine de kötüsüne de yuf çekerdim; Daha doğrusu bu aşağılık yere Ne gelirdim, ne yaşardım, ne ölürdüm.
Ey güzel, sen ki bana derdi derman edensin; Şimdi: Çekil önümden, diye ferman edersin; Senin yüzün canımın kıblesi olmuş bir kez; Ne yapsın, kıble mi değiştirsin bu can dersin?
Reklam
Sen görenlerdensin, dünya seyrine dalma
Niceleri geldi, neler istediler; Sonunda dünyayı bırakıp gittiler; Sen hiç gitmeyecek gibisin, değil mi? O gidenler de hep senin gibiydiler.
Öldürmek de, yaşatmak da senin işin; Bu dünyayı gönlünce düzenleyen sensin. Ben kötüyüm diyelim, kimde kabahat? Beni böyle yaratan sen değil misin?
Leylâ isteyen kişi Mecnun olmalı; Kendinden de, dünyasından da geçmeli. Sevenlerin sofrasına çağrılınca Ben körüm, ben dilsizim demeli.
Gönlünü hoş tut, sonu gelmez kaygıların ömer hayyam
Ömer Hayyam
Ömer Hayyam
1.500 öğeden 16 ile 30 arasındakiler gösteriliyor.