Heidi hanım?
@heidihanim
Kendi halinde bir kâtibe𔓘
Lisans
314 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ben bu hikaye kitabını Librum yayınlarından okudum. Çizimli bir kitap çıkarmışlar ve tek kelimeyle bayıldım:) Üsküdar'da mütevazi küçük bir kitapçıdan almıştım. Çizimleri o kadar güzel ki, anlatım da çok yalın, severek okudum. Kitap, köpeğiyle yaşayan kendi halinde yaşlı bir kadının bir anda abisinin ölümünü ve mirası bildiren mektubunu almasıyla başlıyor, sonrasında ise abisinin papağanıyla tanışıyor ve abisinin ona yapmadığı iyiliği bu akıllı ve sadık papağan yapıyor. İleride çocuklarım için de itinayla saklayacağım bir hikaye kitabı oldu. :)
Akıcı, sürükleyici ve çok değerli bir eser. Herkes kendinden bir parçayı bulabilir bu kitapta, özellikle kadınlar. Sadece eleştirim din kavramını ve bazı ahlaksal kavramları çiğnemesi:) Ben okurken bazı yerlerde rahatsız oldum, onun dışında çok eski basım bir kitap olmasına rağmen okurken elimden bırakmak istemedim:) Kıymetli bir eser bir gün denk gelip okumanız dileğiyle...
"Hangi dizge, hangi ideoloji altında doğarsan doğ, her zaman bir başkasının halısını temizleyen bir kadın, çikolata isteğiyle yanıp tutuşan, utanan bir çocuk olacaktır."
Yazarımızın candostu Bedri Rahmi'nin dediği gibi "Canım Sait!". Seni hangi incelemelere sığdırabilirim ki. Kitabın başlangıçtaki hikâyesinde de vurulmuştum derinliğine, güzel kalbine... Denize, adalara, kuşlara, balıklara, İstanbul'a, Türk ülkesinin aşıklarına daha sayamayacağım her şeye hayrandın sen. Aman bu dünyanın, bu insanların dengi değildin... Kitap 19 hikaye ve son kısmında da Bedri Rahmi Eyüpoğlu'nun Sait Faik'in kişiliği ve bu kitabı üzerine olan yazısıyla son buluyor. Benim için kült bir kitap oldu. Öncesinde yazarı sadece lisedeki edebiyat kitaplarından bilirdim açıkçası:) Okumak da bu zamana nasip oldu, iyi ki de olmuş. Denizi bile anlatırken, "Bugün deniz, yüz veren bir anne gibidir." diyor:) gelin buradan anlayın Sait Faik'in derinliğini. Okurken alıntıladığım o kadar çok yer oldu ki, belki okurlar bile bıkmıştır alıntılarımdan, daha buraya aktaramadığım nicesi de kitabımda altı çizili şekilde duruyor:) Sadece bir hikayesinde epey duraksadım, kendimi kaptıramadım, onu da söylemeyeyim, bir önyargı oluşmasın. Okumanıza değecek bir kitap:)
Ya içinde bulunduğum dönem ya da kitabın gidişatı beni okumaya sevk etmiyor. Benim sanırım çok ünlü eserlerle aram iyi değil. Çoğu insanı onlara bağlayan şey, beni onlardan uzaklaştırıyor. Belki başka bir zamana bu fikrim değişmiş olur. :)
Kitap fazlasıyla övülen, sıkça çevremde tavsiye edilen bir eserdi. Yazarın daha öncesinde bir eserini daha okumuştum ve de beğenmiştim. Ama Simyacı kitabı, popüler eserleri sevmediğimden ötürü müdür bilmem beni hayretlere düşüren ya da mükemmel diyebileceğim bir kitap olmadı. Kitapta alıntıladığım bir çok kısım oldu. Ama çoğu bildiğim, idrakında olduğum fikirlerdi. Yazar aslında tüm kitap boyunca şu düşünceyi okura empoze etmeye çalışmış: Aradığın hazine yüreğini bıraktığın yerdedir, içinde bulunduğumuz evrenin dilini anlayabilirsek ancak kendi hayat gayemizi de gerçekleştirmek için yol alabiliriz ve ne olursa olsun korkularımız, kaygılarımız, bizi amacımızdan alıkoyan olumsuz hangi etken varsa ardımızda bırakıp yola çıkmalıyız. Böylelikle tüm ömrümüz boyunca vazgeçişlerimizin pişmanlıkları ile yaşamamış oluruz.
