o gece sende başka bir şey daha gördüm... Özgür irade. Kaderin zincirlerini kırıp kendi yaşamını seçebileceğin ihtimali... Böylece efendilerime karşı geldim ve yaşamana izin verdim. On yıl sonra Aziz Leonard ormanında kanının döküldüğü yerde zambaklar açtığını gördüm ve doğru şeyi yaptığımı anladım.
Ne olduğuma hiç kafayı takmıyorum. Bu konuya kafamı yormuyorum. Yalnızca işimi yapıyorum. Bana benzeyen yaratıkların ağzından zorla laf alıyorum. Ama bu konuda düşünmüyorum.
Kafam kuma gömülü yaşıyorum ve şikayetim yok. Ama sonra bu Bromhead olayı gibi şeylere bulaşıyorum... Sanki kumun içine çekiliyormuş gibi oluyorum... Ve olan biteni görmek zorunda kalıyorum. Kötü şeyler. Tüm yapabildiğim yine kafamı kuma sokmak...
Ama bunu yapmazsam? Olan biteni izlemeye devam edersem?