H E M E R A
@hemeraokuyor
Çoğunluk aynı fikirde diye yanlış bir şey, yanlış olmaktan kurtulmaz.”
L.Tolstoy
23 Ocak 2001
13 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Seriye bu kitap için başladığımı söylesem yanlış olmaz herhalde. En başından beri merak ettiğim karakter Ronan’dı ama yazarın ilk sayfalarda karakteri feci şekilde harcadığını düşünüyorum. Belki de ilk zamanlarda hoşuma gitmeyen şey Mila’nın uğradığı psikolojik şiddete karşı verdiği tepkilerdi. Tamam, Ronan’dan herhangi bir duygusallık bekleyemeyiz ama son sayfalardaki büründüğü kişilik gerçek mi? Sanırsam bu kitap uzun olduğu için yazar başdaki ve sondaki karakter çatışmasını dikkate alamamış.
Sonuçta bir mafya adamı aniden nahif kişiliğe nasıl bürünebilir?
Aşk mı bunun nedeni? Çok klişe!
Bir de hoşuma gitmeyen bir diğer şey de sahnelerin çok hızlı ilerlemesi. Tüm seri için bu yorumum geçerli. Her şey yarım kalıyor sürekli. Bunun nedeni sanırım kız karakterlerin “tamam ya bir şey olmaz, hadi öpüşelim” kafasında olması. Trip atan kız karakterleri mumla aradım, o derece!
Yine de tüm bu düşüncelerime rağmen seriyi okurken hiç sıkılmadım ve klişe olduğunu bile bile meraklandım.
4.kitap lütfen İvan’ın olsun. Allahım amin!
Reklam
Ağğğ kitabı bitirene kadar delirdim, tansiyonum düştü resmen. Serinin birinci kitabında Elena’ya gurursuz dediğim için özürler dilemek istiyorum, çünkü Gianna okuduğum en en en gururdan yoksun kız karakter. Bana feministliğimi sorgulattı, o derece! Yani zaten bu adam senin için deli oluyor. Bir iki tripten bir şey olmaz ki ya. Keyfimiz yerine gelirdi, kavga ederdiniz mis gibi ama yok. Erkek ne diyorsa o oluyor! Her şeye trip atan Watty kızlarından ders almak zorundasınız, ey Made serisi kadınları!
İlk kitaptan daha çok beğendim ikinciyi. Christian’ı okumak çok iyiydi. Geçmişinin de çok iyi işlendiğini düşünüyorum ve küçük erkek kardeşini merak ettiğim için hemen üçüncü kitaba geçiyorum.
Kitabı bitirdikten sonraki tepkim tam olarak böyleydi: Çok güzeldi! Elimde nasıl aktı gitti, ne ara bitti hiç anlamadım. Tabii ki bize bir şey vadeden ve yüksek beklentilerle okumamız gereken bir kitap olduğunu düşünmüyorum ama okurken keyifli vakit geçirmek de önemlidir ayrıca. Her kitap bize bir şey katmak zorunda değil, kaldı ki böyle bir zorunluluk yok.
Kitapta yer alan karakterlerle çok bağlantı yakalayamadım. Elena’nın eskiden yaşadığı olayı ondan daha çok umursadım sanki. Yine de, bunun nedeni vicdan rahatlatmak da olsa, yaptığı davranış çok hoştu. Bir de daha fazla kıskanç Nico okumak isterdim sanırım. Aynı zamanda biraz gururlu Elena da.
Kitabı okumadan önce “Nasıl yani dialoglardan oluşan kitap mı okuyacağım şimdi?” diye düşünüyordum ama o dialogları görünce böyle bir kitaba ne kadar ihtiyacım olduğunu anladım. Okuyucu da bazen betimlemelerden sıkıla biliyormuş. Ayrıca kitabı okuyanların “insan içinde ve özellikle otobüslerde okumayın” uyarısını ciddiye alınız. Yoksa yüksek çaplı gülme krizinden bayılabilirsiniz ya da insanlar psikolojik sorunlarınız olduğunu düşünür.
Serce’nin hazırcevaplığı ve Ceyhun’un çapkın hallerine aşık oldum.
Yazarın devirik cümle kurma hevesi bana sinir krizi geçirtti. Çoğu zaman bir iki kelimeden ibaret cümleler kuruyor ve bu cümleler de devirik olunca sinirim bozuluyordu. Bunun dışında Ezel’in öyle bir statüde olmasına rağmen kendi hastasına aşık olması da aşırı hızlı gelişti. Doktor yardımcısı çalıştığım zamanlarda doktorların hastalarının hastalıkları dışında hiçbir şeyiyle ilgilenmediklerini bizzat görmüştüm. Ezel yelkenleri çok hızlı suya indirdi. Karmen’in masum tavırlarına bile aniden tutku dolu duygularla yaklaşması sadece komik gözüküyordu. Bir de yazarın tıbbi şeyleri hiç araştırmadan yazması da garipti bence. Mesel anjiyo olmak tedavi değil, sadece kalp damarlarına bakıyorlar o şekilde. Bunların dışında Hisar’a resmen aşık oldum. Umarım 2.kitapta bir şekilde kurtulabilir. Tüm kitabı sırtında taşıdı resmen canımın içi.
Reklam