Daha önce de okumuştum bu kitabı. O zamanlar isim karmaşasına takılıp esas hikayeyi kaçırmış ve kitabı sevmemiştim. Muhtemelen Marquez'i anlayabilecek alt yapım da zayıf olunca "Ne diyor bu adam, kitabı sevemedim" deyip geçmiştim. Yazar ya da kitap kötü değilmiş ben kötüymüşüm.
Ağacın dibine yaşlı adamı koyan, karıncaların önüne de yeni doğan bebeği koyup yaşamı sona erdiren yazar muhteşem biridir. Seven sevdiğine, eşine dostuna Marquez okutsun. Edebiyatı doya doya yaşasın. Yalnızlık, mutsuzluk varsa edebiyattan uzak kalmış sındır. Marquez okuyanlar yalnız kalamaz, mümkün değil.