Ölümü bilen, onun bilincinde olan bir yaşam,
yaşam sürecinin her anında ölümü yaşama katarak, yaşamı bilinçli kılar.
Ölümü yaşamdan koparmadan,
ama ölümün yaşamı kaplamasına izin vermeden, ölümü, her an yaşam kılar.
Yokluk aslında tüm dünya kültürlerinde babaların bir özelliği değil midir? Onlar
ya cephededir ya hapishanede, ya altın postun peşindedir ya da adalarda perilerle eğlenirler, ya ev dönüşü fırtınaya yakalanırlar ya da dünyanın meyhanelerine takılırlar, ya bir yerlerde gurbet ellerde para kazanırlar ya da sadece canları eve gelmek istemez...