aslında bende ki eksikliğinin nereden başladığını biliyorum. cesaretim yıllar önce kırıldı senin ellerinde. ve ondan sonra daha fazla çarpa çarpa ilerledim sana. tozlu bi' raf, tozlu bi' hatıra oldun bana kalan. her aklıma gelişinde, ki çıkman da pek imkan yoktu. üfledim tozlarını. sadece üflemekle yetindim. seslenemedim adını. işte o kör olası hayal kırıklığı on yerimden bıçakladı beni. o yüzden sessizliğimle imtihan oldum. sensizliğimle barış sağladım. isterdim neler hissettiğimi anlamanı. sana bu kadar hasretlik duyarken gıkımın çıkmamasının ne olduğunu bilmeni. isterdim içimde sana verdiğim bunca savaşı görmeni. isterdim kalkansız, kılıçsız seninle savaşmanın ne demek olduğunu. isterdim seninle ne kadar eksikliğimi bi' o kadar da çoğaldığımı görmeni. ben çok şey isterdim de sen hâlâ isteksiz karşımdasın. bi' gün senin savaşına kılıcımı, kalkanımı kuşanıp gideceğim. işte o gün sen savunmasız hâlinle beni karşılayacaksın.
#e.