Annelik duygusuyla çocuğuna seslendiğin gibi bana seslen
Farisî seslen
Kurdî seslen
Senin sesin çocuğuna baharı getiriyor
Sevinme sana şifa vermez
Bana bak
Bakışın bana evlat oluyor
Yuva oluyor
Özgürlük oluyor
Ey can
Gülümse uzun gülümse
Bu gece bir babayı sabaha kavuştursun
Sevdiğin çocukların çölüne yağmur ol gülümse can
Bir babayı gülüşüne kavuştur
Bir akşam vakti
Çocuklar eteğine sığınacak
Bir baba can bulacak sende gülümse can
Yuvası yıkılacak bir babanın
saçlarım darmadağın. Hepsi, darmadağın!
üzülme gülüm! Toparlanacağız, birlikte, ayağa da kalkacağız, yürüyeceğız de gülüm hem de çelikten toprağını dele dele hayatın!
bak! şiirler var, mektuplar var, çocuklar var, sokaklar var, kediler!
inan bana gülüm, ölüm yok bir tek! ölüm yok bize!
ölüm inananlar için sessizce
kara kaplı kitaplardan çıkartılacak.. göreceksin gülüm! Bekle! Göreceksin! artık hiçbir insan, hiçbir kavga ve hiçbirimiz bu dünyada, yapayalnız, umarsız kalmayacak!
…Hiçbiri olmadı
Hiçbiri olmayacak
Düşmanlar çok
Dünyanın yarıdan çoğu
Herkes
Benim saadetime herkes
Her sey
Mani olmakta
Neden biliyorum
Biliyorum, söyliyemiyorum.
Oysa eski zaman içinde yaşasaydım çekip büyücülere giderdim dağ dağ dolanıp ücra köylerin tenhalıklarında bir çare arardım belki bir yaşama umudu yaratırdım kendime ama her şey yitirildi o günden bugüne uzanan boşlukta