hizliresim.com/a5z31dl
buraya ilk geldiğimde altıncı sınıftaydılar. çok küçüklerdi…o zaman fark etmiyordum ama şimdi üç sene önceki fotoğraflara geri dönüp baktığımda zamanın hem ne kadar hızlı geçtiğini görüyorum hem de onların ne kadar değiştiğini. birçok huyları değişti hepsinin. bazen tanımakta zorlanıyorum bazen de o ilk hâllerinden bir parçaya denk gelip seviniyorum. karışık duygular içindeyim. ayrılıyor olmak üzüyor. aşinaydık birbirimize. kim bilir seneler sonra nerelerde olacaklar. “Allah’ım ayaklarını sabit tut bu yavruların. dine, vatana hayırlı evlatlar eyle. yüzümüzü ağartacak işler yaptırt” diye dua etmekten başka ne kaldı geriye :)