2. Bölüm

1
40
8
"Nasıl olur Amerika'da olması gerekiyordu""İşinide yarım bırakmaya niyeti yok esirlerini de yanında getirmiş" Herkes kendi arasında konuşurken Defne, Doruk'u arıyordu. "Doruk, dediğin gibi adam kaçmış ve bizim eve yakın biryer de saklanıyor.Bizim örgütte bu adamla ilgileniyor.ABD polisinden önce bizim bulup örgüte yollamamız lazım." "Zaten herif nerde biliyoruz.Polisten önce yakalamamız zor olmaz da yanında kileri ne yapacağız " "Yanında kaç kişi var tespit ettim mi?" "Beş kişi" "İyi birilerini hazırla kimseye yakalanmadan buraya getirin"Sezin araya girdi "Çok tehlikeli buraya getiremeyiz" Defne " Bakın, ani bir plan olabilir ama burda yatmayacaklar. İşlek bir yer burası, şüpheli bir binadan polislerden önce yakalamamız lazım. Yoldadırlar bile, şimdi laf yetiştireceğimize operasyona başlayalım." bir süre sonra... Operasyon Noktası Doruk’un sesi kulaklıktan yankılandı. “Dikkatli olun, polis bölgeye yaklaşmak üzere. Hedefin kaçış yönü doğu tarafı. Rehineleri güvene alın, bölgeyi izliyorum.” Gamze, elindeki silahı kontrol ederken Burak’a baktı, “Beş kişi dediydi, değil mi?” Burak başını salladı, gözleri karanlık binanın camlarında gezindi. “Evet. Isı tarayıcıda hepsi bodrum katında. Ama içeride tuzak olabilir.” Yiğit telsizini sıktı. “Ne olursa olsun içeri giriyoruz. Zaman kaybedersek adam yine kaybolur.” Derin bir nefes alıp kapıyı tekmeyle açtı. İçeriden metalin sürtünme sesi, sonra da korkuyla yankılanan fısıltılar duyuldu.Gamze hızla öne geçti, tetiğe hazırdı.“Temiz!” diye bağırdı. Burak el fenerini bodruma tuttuğunda beş kişi birbirine zincirlenmiş haldeydi.Hepsi yorgun, korkmuş ama yaşıyordu. “Polis gelmeden buradan çıkarmamız gerek.” dedi Burak. Yiğit hemen dizini yere koydu, kelepçeleri kesmeye başladı.O anda Doruk’un sesi tekrar duyuldu, paniklemişti: “Çabuk olun! Termal iz kayboldu! Adam binanın arka duvarından tünele girdi!” Gamze dişlerini sıktı. “Yine mi kaçıyor bu adam!” Burak yerden kalktı. “Bırak onu şimdi, rehineler öncelik.” Dakikalar içinde hepsini dışarı çıkardılar. Yağmur hâlâ dinmemişti. Araç motoru çalıştığında, uzakta bir gölge koşuyordu — hedefin silueti.Gamze’nin kalbi hızla atmaya başladı. “Görüş alanımda!” dedi kulaklığa. Doruk’un sesi geldi, bu kez daha sakin ama sertti: “Gamze, peşine düşme. Şimdi değil. Onu zaten durduramayız ama izini süreriz. Plan bu kadardı.”Yiğit direksiyona geçti, Burak rehineleri kontrol etti. Gamze camdan dışarı baktı, uzaklaşan karanlık figürü hâlâ görebiliyordu.“Kendini çok akıllı sanıyor.” diye fısıldadı. Doruk cevap verdi:“Bırak sanmaya devam etsin. Onunla daha işimiz bitmedi.” Araç uzaklaşırken Defne’nin sesi diğer hattan geldi.“İyi iş çıkardınız. Esirler güvende, ama bu sadece ilk görev. Artık o adamı kim koruyorsa, köşeye sıkışacak.” Sezin onun yanındaydı, monitörde ekibi izliyordu.“Doruk’un verilerini incelerim. Belki o tünelin nereye çıktığını buluruz. Kaçtığını sanıyor ama aslında kendini ele verdi.” Defne, gözlerini haritadan ayırmadan, soğukkanlı bir gülümsemeyle fısıldadı:“Güzel. Şimdi av başlıyor.” bölüm sonu..