Yağmur çiseliyor, yüreğimin uçsuz bucaksız bozkırında
Uzaklar çayır çimen şimdi.
Haykırışlarım bir gökgürültüsü eşliğinde
Yüreğimin kıyısından, düzlüklere doluyor.
Nefesim rüzgara teslim olurken, bedenim ruhunu arıyor.
Ölü bir yaşayanım ben ya da yaşayan bir ölü.
Ölümün kıyısında bozkırda dört nala koşan ruhumu arıyorum.
Ben-yaşam-ölüm…
Arasında duran şu ufak çizgide gidip geliyorum..
Yaşamın ölümle harmanlandığı bu topraklar benim.
Mesudum