Yeniden bir sükût hâkim geceye
Gündüzün gürültüsü sinesine çekilmiş
Yıldızlarıyla bir yol buluyor kendine
Saatler daha ıssız ve yavaş akarken
Geceye hâkim olanlar kıvrılmış rüzgâra
Her esinti farklı bir fısıltı
Her parıltı farklı bir silüet
Bezendiği satırlarca dalga dalga yayılıyor etrafa
Yüreğin esrarengiz çorak toprakları
Sallanan yaprakları
Bir bir süzülüyor mehtaba
Gece kendini bulurken
İnsan, önce geceye sonra kendine kavuşuyor belkide...