Çabucak alışmıştı okula. Mimarlık öğrencisi olunca, hocalarının tavsiyeleriyle kendine bir gezi rotası çizmişti. Ayasofya’dan başlayacak, ardından Yerebatan Sarnıcı, Topkapı, Dolmabahçe ve Beylerbeyi saraylarını; Fatih, Süleymaniye, Beyazıt camilerini gezecekti. Önünde uzun bir liste vardı ama şanslıydı; yalnız olmayacak, okuldan arkadaşları ona eşlik edecekti. Küçük bir grup kurdular: Zafer, Esin, Sanem ve Fatih. Kural basitti: Her hafta iki mekân önce araştırılacak, ardından ziyaret edilecekti. Yıl sonuna kadar dev İstanbul turu tamamlanmış olacaktı. Ziyaretlerin ardından ise birlikte yemek yerken gördüklerini, hissettiklerini birbirleriyle paylaşacaklardı.