inanmazdım ölümün kudretli varlığına. ansızın seni de yanına alabileceğine. günler, aylar, seneler geçerdi ben yinede idrak edemezdim bazı şeyleri. ne zaman ki kabullendim senin bu dünya da olmadığını o zaman şûh etti kalbim. ne zaman ki ayaklarım mezarına zorla gitti, ne zaman ki mermerin soğukluğunu hissedebildim öperken adının yazısını. o zaman idrak ettim senin her zaman kalbimde var olabileceğini.