burası dört duvar. iki artı iki dört, senle beni toplasan sıfır edermiş. delirmedim. aklım hâlâ yerinde, ruhum hâlâ bipolar. söylemediğim çok şey var aslında. yazıp yazıp silmelerim de çok. karar kılmıyorum bir türlü. eksik mi yazıyorum, yeterince iyi değil mi cümlelerim yoksa korkuyor muyum göstermeye o tarafımı. inan bende bilmiyorum. şu sıralar ne doğru ne yanlış, ne bana göre ne değil emin değilim. boşvermişlik ve bıkkınlığın arasında gidiyorum. kendi kendime çalıp oynuyorum değil mi? sen okumayacaksın bile. nerden denk geleceksin ki. bende oku diye atmam sana. herkes okur da sen eksik kalırsın. belki de en doğrusu budur. sen zaten duymadın, görmedin ki beni. bunları okusan ne değişecekti. süslü lafları sevmem bilirsin, iki üç kelâm ederim kendimce.