sana benzemeyeceğime dair kendime binlerce yeminim var. senin gördüğün sevgisizliği de bana yaşattığın sevgisizliği de devam ettirmeyeceğime dair. bu yaşıma kadar el pençe peşinden koştum, sırf iki güzel kelâmın için. bazı geceler seni bazı geceler kendimi suçladım. en kolay olan kendini suçlamaktır. eksik yapmışımdır dedim, yanlış olmuştur dedim. kendi eksikliğim senden daha az acıttı canımı. buna inandım suçlarken. eksikliğimi sen bile bilmiyorsun ki, sorsan her şey güllük gülistanlık. inan zor değildi takdir etmek, sevgi göstermek. bilirim ki en iyisini de yapıyordun. çocukken farkında değildim, yaşımla beraber görüş açım da genişledi. yaralarım daha da derinleşti. konu ne bendim, ne görmediklerindi. konu istemeyişindi, bana yabancılığındı. kendi canından değilmişcesine. tanrı varsa eğer o şahit çok çabaladım, görmezden geldim. ama anlıyorum ki sen sevgini vermek istemedin. kendi sevgisizliğinde de hepimizi çürütüp hiç ettin.