Yürüyorum nereye çıktığını bilmediğim dar bir sokakta. Kulaklığım ve beni daha derine sürükleyen müziklerimle adımlarımı sıklaştırıyorum. Sahi ne çalıyordu ki kulaklığımda. Seslere anlam veremeden devam ediyor ayaklarım beni sürüklemeye.
İçimde bir acı var beni benden yoksun bırakan. Sessizliğimi baltalayan, ruhumu yeraltına sürükleyen bir acı. Duyumsadığım tek duygu birikintisi içinde yolumu bulmaya çalışırken rast gelemediğim her anım için bu haykırışlarım. Tek bulut yok göğümün mavisinde. Azalan maviliğimde...
Tanıdığım yollar bana yabancı. Attığım adımlarım bana düşman. Gözyaşlarım kendi karanlığına hapsolmuş. Son kalan yalnızlık yudumunu içime çekip kendime dönüyorum.