Final
Artık Hayat Akça vefat etmişti ve Batuhan'la, Defne yalnız kalmışlardı. Batuhan en sevdiği eşini kaybetmişti, Defne ise annesini kaybetmişti. Defne büyüdüğünde annesini hiç göremeden ve tanıyamadan vefat etmişti.
Havva ve Mert ise en yakın arkadaşlarını kaybetmişti. Onlar ise Hayat'ın kaybını içlerinde her ne kadar yaşasalar da Batuhan'ın ve Defne'nin acılarını bastıramayacaklardı. Çünkü çok zordu.
Lara Yıldız ve Mert Yıldız bir tanecik kızlarını kaybetmişlerdi ve acıları çok büyüktü onlar için. Lara Yıldız her ne kadar çok bağırıp çağırsa da kızları asla geri gelmeyecekti. Geriye sadece torunları olan Defne ve Hayat'ın eşi Batuhan kalmıştı. Hayat'dan geriye kalan sadece onlar olmuşlardı.
~🌼~🌼~🌼~🌼~
10 Yıl Sonra
Batuhan'la, Defne Hayat'ın mezarına gelmişlerdi. Defne artık on yaşındaydı. Her ne kadar annesini göremese de annesinin mezarına gelmişti.
“Anne bak ben geldim. Biricik kızın geldi. Senin kızın seni çok özledi anne. Sen de kızını özledin mi?”
“Annen seni çok özlemiş kızım. Annem seni özlemez olur mu hiç? Görüyor musun Hayat kızımız kocaman oldu. Keşke sende bu günleri görebilseydin.”
“Baba, annem beni zaten görebiliyor. Unuttum mu yoksa?”
“Unutmadım kızım. Annen bizi her daim izliyor ve görüyor.”
~🌼~🌼~🌼~🌼~
Aradan kaç yıl geçse de Defne annesinin birebir kopyası oluvermişti. Annesi gibi güzel ve akıllı olmuştu. Ama artık herşey o günkü gibiydi. Herşey en başında ki gibiydi. Bu hikayenin en başından bu yana kadar yaşanan tüm olaylar onlar için hem iyiydi hem de kötü bitmişti. Ama artık bu hikayenin sonu da böyle bitmesi herkesi biraz da olsa içten üzmüştü. Bir hikaye burada son buldu artık. Başka bir serüven de ve başka bir kitapta görüşmek üzere.
SON
