Birinci Bölüm
Havva Şimşek'den
Aradan belli bir süre geçmişti. Kapı zili çaldığında gidip baktığımda kapıda polislerin olduğunu görmüştüm. O an koşar adımlarla abilerimin yanına gitmiştim. Abilerime polislerin geldiğini söylediğimde bana kapıyı açmam gerektiğini söylemişlerdi. Her ne kadar açmak istemesemde buna mecbur kalmıştım. Kapının yanına tekrar gidip açmıştım ve içeriye girmişlerdi. Abilerimi ve beni de yanlarına alıp karakola gitmiştik. Yolda giderken kendi arkadaşlarıma da haber vermiştim ve en kısa zamanda orada olacaklarını söylemişlerdi. Karakola geldiğimizde babamız olacak o kişiyi görmüştük. O kadar masum rolünü oynuyordu ki içimden onu mahvederim geliyordu. Ama karakolda olduğumuz için bunu yapamıyordum maalesef. İlk olarak Münteha abimi içeriye almışlardı. Münteha abimin sorgusu bitene kadar dışarda beklemek çok sinir bozucu olsada, o adamın yakınlarında olmak daha da çok sinir bozmaya yetiyordu. Boş yere abilerime suç atıyordu. Onların bir suçu yokken nasıl böyle bir suç atabilirdi ki? Kendi evlatlarına nasıl böyle davrana bilirdi bir baba? Belli bir zaman geçtikten sonra Münteha abim çıkmıştı içerden ve sıra Fatih abime gelmişti. Fatih abimin de sorgusu alındıktan sonra da sıra bana gelecekti. “Abi iyi misin?” “İyiyim canım.” “Peki ne sordular sana?” “Seni alıkoyduğumuzu, seni kendi evimizde tutsak ettiğimizi, seni ona göstermememizi falan filan saçma sorular sorup durdular işte.” “Güya baba olucak.” “Canını sıkma bir tanem. Seni kimse yanımızdan alamaz.” “Peki alırsa? O zaman ne olucak?” “Kanıtımız var merak etme sen.” “Doğru ya ben onu unutmuştum.” “O kanıt şuan Batuhan da. Herhangi bir aksilik çıktığında Batuhan o kanıtı getirip verecek ve iş biticek.” Hiçbir sorun çıkmamasını uçuyordum. Çünkü artık yorulmuştuk. Her sorun çıktığında muhakkak bizi buluyordu. O kadar çok sinir bozucu bir durumdu ki artık katlanılmaz oluyordu. Artık Fatih abimde içeriden çıkmıştı ve sıra bana gelmişti. İçeriye girdiğimde kapı kapanmıştı ve boş olan sandalyeye oturmuştum. Ne sorulacaksa biran önce sorulup çıkmak istiyordum. Abilerimin yanında olmak istiyordum. “Havva Şimşek, size birkaç sorum olucak.” “Tabii.” “Babanızın iddialarına göre Fatih Can Aytan ve Münteha Deveci kendi evlerinde sizleri alıkoyduğunu, abilerinizin babanıza göstermediğini söylüyor. Sizce doğru mu?” “Hayır, yalan hepsi.” “Yani bütün bunların hepsi yalan suçlamalar?” “Evet, hepsi yalan. Öyle bir şey yok.” “Peki neden anne ve babanızla yapamıyorsunuz da, abilerinizin yanında yaşıyoraunuz?” “Çünkü babam olucak o şahız bana şiddet uyguladı. Kollarım ve bacaklarımın bazı yerleri morluklar kalmıştı, yeni yeni iyileşti.” “Yani babanız size şiddet uyguladığı için sizde abilerinizin yanında yaşama kararı aldınız öyle mi?” “Evet, öyle.” “Babanızın size şiddet uyguladığına dair bir kanıtınız var mı?” “Var. Arkadaşım Batuhan'ın elinde tüm kanıtlar.” “Tamamdır. Çıkabilirsiniz.” Odadan çıktığımda sevgilim ve arkadaşlarım gelmişlerdi. O kadar çok sevinmiştim ki onları gördüğüm için, şimdi ise sadece polislerin vereceği karara kalmıştık hepimiz.