"Gidelim mi?"
"Hayır burda kalmak istiyorum ,burası bana iyi geliyor,"
Burası ona aslında hiç iyi gelmiyordu fakat güneşin batmasını bekliyordu ,o gördüğü şeyin gerçekliğinden emin olmak istiyordu.
Alinin bir oyunu olup olmadığndan emin olmak istiyordu ona sarılıyor fakat güvenmiyordu.
Ali birden ortamın gerginliğiini ve duygusalığını bozarak.
"Çok açım "dedi ve ardından "bir şeyler yiyelim mi ?"diye sordu.
Simayın öfkesi dinmiş gözyaşları kurumuştu.
Hafifçe başını salladı.
Ormanın bir adım ilersine bıraktığı arabasına her zaman koyduğun atıştırmalıkları yanına aldı .
tepesi yüksek olan her zamanki yerlerine geçtiler Ali hızlı hızlı atıştırmalıkları ağzına atarken birden elindekini Simaya uzattı .
"Sen seversin ."
Sİmay gülümsedi .
"Severim"
Ali yine alaylı gülümsemesini takınarak "Hani bana hep diyorsun ya ?Ne zaman büyüyecek olgun biri gibi davranacaksın diye?"Biliyor musun ?Aslında sende hiç büyümedin ,Bazen küçük bir çocuk gibi inatlaşıyorsun,tıpkı çocukken yaptığın gibi .Bazen seni hiç anlayamıyorum,Bir anda deli dolu bir anda çok huysuz oluyorsun.Çok değişiksin ."
"Öyle miyim gerçekten?"
"Ehh tabi bana inanmıyor musun?
"İnanıyorum."
"Bana kalırsa hep çocuk kalmak isterdim "
"O zaman hep çocuk kalalım Ali .Hiç büyümeyelim ,hep böyle kalalım "
