hilimoni
@hilimoni
Okuyarak gezen bilir.
*** Bir bebek tarafından büyütülüyorum
tasarım
üniversite
Galaksi
39 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sonsuz seçme şansı olsa, kaç insan yine kendisini seçer? Kim kendinden ne kadar memnun? Kim kendini ne kadar çekiştiriyor, en az bir sebepten ona buna şuna benzemeye çalışmıyor?
Zar zor kitabı yarılayabildiğim günlerde her sayfa için şunu düşündüm;” bu sayfayı daha önce okumadım mı, aynı satırı iki kere mi okuyorum”,”hay allah bugün de mi odaklanamıyorum”,”yahu bugün de mi kafam dolu, halbuki günüm de güzel geçmişti”
Kitap yarıya kadar beni bastı da bastı. Sonra anladım ki şizofren bir karakter yaşamının her saniyesini bu basılmışlık duyguyla geçiriyor galiba. Hal böyle olunca da inanılmaz hayran kaldım kalemine. Kitapta boğuldum ama Bay Golyadkin de her an boğuluyordu ya işte. Ölemiyordu. Üstelik karşısında kendinin tam zıttı bir kendisi daha vardı. Üstelik toplum öbür Bay Golyadkin’i kabul ediyordu ama bedelleri hep bu Bay Golyadkin ödüyordu… Sonra herkesleşemediği için yok olmak zorunda kalınmıyor muydu toplumda…
Reklam
Değişim yolculuğuEdebiyat
Livaneli'yi daha önce okumamış olma ayıbım şu yanda dursun, neredeydi benim çuvaldızım?
Efendim kitap gayet akıcı, ama nitelik derseeek 10 üzerinden 4. Akıcılık da şöyle; tam olarak televizyon kanallarındaki kadın kuşağı dedektiflik programları kıvamında. Yerli ve milli merak alanımız töre, namus, ahlak bekçiliği, ensest gibi başlıklar aynı potada eritilmiş. Konu çok klişe, dil oldukça yavan. Ama aralardaki alıntı ve göndermeler yazarın entellektüel birikiminin çok olduğunu ama kaleme dökmediğini bize kitaptaki Prf.İrfan karakteri üzerinden net olarak hissettiriyor.
Bir de kadın karakterimiz var. Resmen homo erectusdan, homo sapiens sapiense evrildi.
Bir de ilkel bir Cemal abimiz var, askerliği komando olarak yapmış. Gücünü düşününce, eline düşenin vay haline.
Türkiyenin batı ucu ile doğu ucu arasındaki kültür, örf, anene, ahlak, entellektülite, gelenek gibi değerlerin farklılığı çok iyi anlatılmış. Değişim denen şey ne kadar da sancılı bir süreç. Kitap aslında 3 ana karaterin değişim yolculuğu üzerine kurgulanmış. Yok aslında 2 değişim 1 dönüşüm var. Neyse işte.
Ayrıca betimleme tekrarları akıcılığı bozmadan "hööööfffff" dedirtse de yine de başarılı bir kitap.
Bana yeni bi farkındalık, bakış açısı kattı mı? Ihhh cıx. Ama iyi bi kitap mı? kesinlikle evet.
Yani sanırım Türk kültürüne doğmamış biri olsaydım, büyülenebilirdim. Tıpkı Fransız gurbetçilerimizin Töre cinayeti işlediklerinde, Fransa hukuk sisteminin mavi ekran vermesi gibi.
Peki ya Anna erkek bi karakter olsaydı?Hayat ve İnsan
Toplum standartlarından çıkıp kendi olma yoluna düşen güzeller güzeli bir kadın. Bu değişim sürecinde insanlığa dair bütün duyguları besliyorsunuz ona. Sevgi, tutku, nefret, tiksinti, acıma, saygı, gurur, yok sayma... Yeri geliyor toplum içindeki sıradanlığında kendinizi buluyorsunuz, yeri geliyor ondan tiksinirken bir anda empati yapıyorsunuz. Döneminin içinde bu kadar sivri nasıl olabilmiş derken, ben bu çağda ne kadar cesurum diye kendinize bakıyorsunuz. Kendi sınırlarınıza meraklı bir keşfe çıkartıyor sizi. Ben, kendimden ne kadar ileri gidebilirim bilmiyorum. Hangi konu bana başkaldırtır bilmiyorum. "İnsanın kendine yaptığını, yedi düvel bir olsa yapamaz" denir ya öyle de bi son yani.
Bir yanda böyle çıkıntılıklar varken bir yanda da yine kendi olarak var olmuş bir erkek karakter var. O da aslında en az Anna kadar sivri ama erkek olduğu için midir nedir, kendisi ile bu kadar uğraşmadık duygular denizinde. Bu kadın-erkek ayırımları hep vardı. Hep de var olacak kadın,erkek var olduğu sürece.
Tolstoy işte hümanist mi hümanist bir yazar. Bize yine insan olmayı, insanı keşfetmeyi ve her haline saygı duymayı hatırlatıyor. Asla kabul etmeyeceğimiz bir duruma saygı duymayı yaşatıyor. Din, ahlak, kültür, toplum çatışmalarında ara bulucu olmaya meylettiriyor. Canım Tolstoy, senin insanlığını seveyim.
bakire meryemİnsan ve Duygular
Anlaşılan bu sene benim için Stefan Zweig yılı olacak. İncecik kitaplarının akıcı dili, betimleme ustalığı, anlam derinliği falan filan derken biri bitince diğerini açıveriyorum. Kendisiyle da her kitabında daha çok tanış oluyorum tabi.
Okuyacağım kitaba başlamadan önce incelemelerini okurum. Önsöz okumak gibi geliyor. Yazarı, çevirmeni, kitabı daha iyi anlıyor tanıyorum. Şimdiye kadar Zweig'in Freudyen olduğunu okumuştum kendim ama kitaplarında tam çıkaramamıştım. Ama bu kitapta "ahaaaaa işte buuuu" dedim. Hatta öyle bir dedim ki neredeyse Freud aslında Zweigçiymiş kadar keskindi. O da şöyle oldu; kadın karakterimiz Esther kızımızın çocukluktan kadınlığa duygusal sıçramasının kaynağını bir bebeğe karşı yaşadığı duygulara bağlıyor....
Şimdi ben içinden geldiğince bu incelemeye devam etsem kitaptan daha kalın olur. Ya işte biraz sanat gözü, biraz din, biraz merhamet, biraz şefkat, biraz şehvet,biraz haz, biraz korku, biraz kahramanlık.... Diye diye her şeyden biraz olan ama derinliği dipsiz bir kuyu olan bir kitap. Tekrar okurumlar listemde .
Kitabı 2 günde bitirdim ama çocuk büyürken asla bitirilmeyecek bir kitap. 3 yaş civarı çocuğu olan bütün ebeveynlere bu kitap hadiye edilebilir. Çocuklarla oynanabilecek birbirinden güzel oyunlar anlatıyor. Hem de oyuncakçıya gitmeden. Bunun için ihtiyaç olan 2 malzeme var
1-çocuk 2-ebeveyn bitti, hepsi bu kadar.
Açıp açıp kopya çekin. Hangi sayfadaydı, hangi sarırındaydı diye aramanıza gerek yok. Her satır başka bir oyun. Hele ki eğlenmeyi özgür bırakmış bir ebeveynseniz, oyun arkadaşınızla beraber daha yeni yeni neler türetirsiniz ki bilir.....
İyi okumalar, ay pardon iyi oyunlar...
Reklam