En kolay şeydi aslında insan olmak fakat hepimiz neredeyse unuttuk. İnsan insana zulmeder mi? Dünya herkese yetecek kadar büyüktü aslında ama insanların hırsları savaşı kazandı ve dünya cehennem oldu. Sınırlar gönüllerde, kimsenin kimseye tahammülü yok. En çok canımı acıtan da güzelim tabiat ananın yok olması, en az bizim kadar dünyada yaşam hakkı olan hayvanlara eziyet edilmesi ve çocukların hayallerini yok etmek. Dili, dini, ırkı, cinsiyeti ne olursa olsun kardeş gibi yaşamayı öğrendiğimiz....
youtube.com/watch?v=Ubg7AI8...
Sonra aramıza şehirler girecek, hiç karşılaşmayacağız. Tesadüfler bile bir araya getiremeyecek bizi. Sonra da belki birimiz öleceğiz, diğerimiz hiç bilmeyecek...