Beri
@holyberi
Lisans Mezunu
İstanbul
191 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Freud’u Okumak, Freud’un eserlerini kronolojik bir sırayla ele alarak düşüncelerinin yıllar içindeki değişimini net biçimde görmemi sağladı. Kitap, Freud’u yüzeysel anlatmadan sade bir dille aktarıyor ve her bölümün sonunda Freud sonrası psikanalistlere yer vermesiyle içeriği oldukça zenginleştiriyor.Bu kitaptan önce Freud’a karşı ciddi önyargılarım vardı; ancak okudukça bu önyargıların büyük ölçüde kırıldığını fark ettim. Çünkü bize genellikle katı ve değişmez bir Freud anlatılırken, burada kendi fikirlerini sorgulayan ve eleştiriye açık bir Freud portresiyle karşılaştım. Kadınlar meselesinde ise Freud’un erkek bakış açısının sınırlarını kabul ederek kadınlık deneyimini kadın psikanalistlere bırakmış olması bana daha gerçekçi ve yerinde geldi. Freud’u nasıl ve hangi sırayla okumalıyım diyenler için çok iyi bir başlangıç ve rehber kitap.
Mola
Susanna Tamaro’nun okuduğum ikinci kitabı Yüreğinin Götürdüğü Yere Git, yazarın en çok sevilen ve en çok okunan kitabı. Bu yüzden büyük bir beklentiyle başlamadım ama açıkçası beklentisizliğimi fazlasıyla aştı.
Susanna’nın yazım dili insanı hemen içine çekiyor; içten, doğal ve çarpıcı. Gencinden yaşlısına herkesin okurken kendinden bir parça bulabileceğini düşünüyorum. İster istemez yazarla ve kitabıyla bir bağ kuruyorsunuz. Roman, bireyin iç sesini dinlemesi, özgürlük arayışı ve hayatın rüzgârı karşısında kendi yolunu bulma çabası üzerine odaklanır; insanın seçimleriyle olgunlaşmasını anlatır. Bunu altmışlı yaşlarındaki Chiara’nın iki kızı ve eşine yazdığı mektuplar üzerinden anlatır bize.
Akıp giden, yormayan, tatlı bir kitap… Ben sevdim
Fake Trendyol reklamına düşmüşüm gibi bir kitap
Muhtemelen bu kitaba siz de defalarca denk geldiniz. Evet, ben de. Ve evet, keşke pas geçseydim.
40 yaşındaki bir adamın iç monologlarıyla ilgilenmediğimi bu kitap sayesinde bir kez daha fark ettim. Başta iş arkadaşı Matyas’la aralarındaki ilişkinin dostluktan sevgiye evrileceğini umdum — olmadı. Keşke olsaydı; en azından bir anlamı olurdu.
Ana karakter Waclaw, iş arkadaşı Matyas’ı bir iş kazasında kaybettikten sonra onun eşyalarını ailesine teslim etmek üzere yola çıkıyor. Bu yolculuk, aynı zamanda uzun süredir ertelediği sözde bir “içsel yolculuk”. Kâğıt üzerinde fena durmuyor ama okurken hiçbir karşılığı yok. Sürekli aynı duygu etrafında dönen, derinleşmeyen, tekdüze bir anlatı.
40 yaşında, straight, düz bir erkeğin varoluşsal bunalımını okumak isteyenler için uygun olabilir. Erkek okurlara öneririm; mutlaka “bir yerlerden tanıdık” bir şey bulurlar (yıllar önceki bir kadına takılı kalmak gibi).
Benim için fazlasıyla sıkıcıydı.
Okumayın 10/1
@kendineait1kitap lütfen takipleyin!!1000Kitap
Engin Geçtan denildiğinde akla gelen ilk kitaplardan biri, İnsan Olmak. Adından da anlaşıldığı gibi insan olmanın getirdiği binbir farklı renklere bilimsel olarak kabul görmüş kuramları, klinik