"Nihayet onlardan birine ölüm gelip çatınca, 'Rabbim! Beni geri gönder de geride bıraktığım dünyada iyi işler yapayım.' der. Hayır!
Onun söylediği bu söz boş laftan ibarettir. Önlerinde, yeniden diritilecekleri güne kadar bir berzah vardır." (Mü’minun , 99-100)
Mevlâna hazretleri bu konuda diyor ki:
"Kuş havadadır, gölgesi yerde kuş gibi uçar görünür. Ahmağın biri, o gölgeyi avlamaya kalkışır, takati kalmayıncaya kadar koşar. O gölge havadaki kuşun yansıması olduğundan; o gölgenin aslının nerde bulunduğundan haberi yok! Gölgeye doğru ok atar, okluk bomboş kalır. Ömrünün okluğu boşaldı.
Ömür gitti; gölge avı ardında koşarak yandı, eridi!"