Adine, benim için önünde diz çökeceğim en yüce, en saf varlık olduğuna dizlerimin üstünde yemin ederim, en küçük bir güvensizlik gölgesi bile bunu zedeler. Ah, Adine dünya batsa ne umrumda! yeter ki sen eskiden olduğun gibi ol!
Fakat o öylesine bir açlık ve susuzluk içindeyken, onu nasıl iter de ince ince neyin doğru, neyin daha iyi olduğunun hesabını yapabilirdim?
'Belki de bende ne gurur kaldı ne de utanç!' diye düşündüm.
Gerçekten bize ait olan, er veya geç bizim olur. Bu yüzden, senindi benimdi cinsinden bütün hasisçe kaygılar değersizdir. Yapmamız gereken tek şey yolumuza devam etmektir; bize ait olan birlikte gelir, bizimle beraber yürümeyeninse, bizi durdurmasına izin vermemeliyiz