Abdurrahman bin Avf'a bir gün yemek ikram edilmişti. Tam yemeğe elini uzatırken durdu, ve:
"Uhud günü, benden daha hayırlı olan Mus'ab bin Umeyr şehid düştüğünde, kefen olarak bir hırkaya sarıldı. Başı örtülünce ayakları, ayakları örtülünce de başı açıkta kalıyordu.
Hamza da o gün şehid düştü. O da benden hayırlıydı. Daha sonra servetimiz alabildiğine çoğaldı, her şeyimiz oldu. İyiliklerimizin karşılığının bu dünyada verilmesinden ve ahirete bir şey kalmamasından korkuyorum." dedi.
Ağlaması öyle şiddetlendi ki, gözyaşlarından dolayı yemek yiyemedi, sofradan çekildi.
(Tabakat, İbn Sa'd)