Oathbringer'i okumak çok yormuştu ama bu çok iyiydi. Yan karakterler bile direkt ana olaya hizmet ediyordu. Normalde ara söz bölümlerini hemen geçmek istiyordum diğer kitaplarda çünkü maalesef çok fazla isim ve hemen anlaşılmayan çok fazla olay gerçekleşiyor o kısımlarda ve çoğunu da ana olaya bağlanmadan unutuyordum. Bu sebeple yorucu oluyordu ama bu öyle olmadı. Ana karakterlerin çevresinden hiç uzaklaşmak istemiyorum bu seriyi okurken.
o kadar güzeldi ki... uzun zamandır kitaplarda bu kadar şaşırdığım, elimden düşüremediğim anlar olmamıştı sanırım umarım serinin diğer kitapları da bu kadar güzeldir
Alchemised bu kitabın en büyük sıkıntılarından biri sanki biz öncesini biliyormuşuz da kitabın geçtiği yere hakimmişiz gibi yazılmasıydı
evet bir fanfic olduğu için eğer manacled halini okusam karakterleri daha iyi anlayabilirdim ama burda böyle bir durum yok ilişkileri benimseyemiyorsunuz mesela ginny yani bu kitaptaki haliyle lilanın helenayla bağını benimsemek çok zor, evet harry potterda ikisinin birbiriyle olan güçlü bağını biliyoruz zaten ama bu kitapta ikisinin arasındaki bağı bize tekrardan anlatmalıydı çünkü artık farklı bir kitap okuyoruz burda
yazar bazı şeyleri bizim anlamamızı beklemiş ve hiç olmamış bu malesef
Alchemised bu kitabın en büyük sıkıntılarından biri sanki biz öncesini biliyormuşuz da kitabın geçtiği yere hakimmişiz gibi yazılmasıydı
evet bir fanfic olduğu için eğer manacled halini okusam karakterleri daha iyi anlayabilirdim ama burda böyle bir durum yok ilişkileri benimseyemiyorsunuz mesela ginny yani bu kitaptaki haliyle lilanın helenayla bağını benimsemek çok zor, evet harry potterda ikisinin birbiriyle olan güçlü bağını biliyoruz zaten ama bu kitapta ikisinin arasındaki bağı bize tekrardan anlatmalıydı çünkü artık farklı bir kitap okuyoruz burda
yazar bazı şeyleri bizim anlamamızı beklemiş ve hiç olmamış bu malesef