Hümeyra
@humacicegi
51 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Arka kapaktan;
“Fakat en önemlisi, Müslümanın kendi iç oluşumunu gerçekleştirmeye çalışmasıdır. Müslümanlar sürçtükleri, tökezledikleri yerde, bunun başlıca sebebinin kendi iç oluşumlarını tamamlamakta gösterdikleri ihmalden kaynaklandığını görmezden gelmemelidir.”
En çok okunan çalışmalarından biri olan Müslümanca Yaşamak’ta Özdenören’in İslam’ın bugün nasıl yaşanacağına dair önemli ilkesel ve pratik ipuçları sunuyor.
Herkesin kendi öz nefsini "acaba Allâh' ın İslâm nimetini üzerimde hakkıyla taşıyabiliyor muyum" diyerek uzun bir müddet sorgulatacak bir eser. Benim için bir kitap bir kez daha okunacaklar kısmına ayrılmışsa, o kitap değerlidir. Her defasında yeniden "hiç bu açıdan düşünmemiştim" dedirten yerler olacağına da eminim. Herkese tavsiye, dostlara ise emirdir efendim. Es-Selâm.
• Spoiler içerebilir.
Umduğumu bulamadığım bir kitabın daha incelemesini/yorumunu yapmak istiyorum.
Öncelikle kitap konu olarak çok karışık geldi aynı bölüm içinde bir an geçmişte bir an cenazeyi gömme sahnesinde bulabiliyorsunuz kendinizi.
Kitapta özellikle yeni keşfedilen gezegen ve oraya giden 2 kozmonotla alakalı bölüm olmasa da konu çok güzel işlenebilirdi gibime geldi. Kitabı okurken yarısına gelene kadar konu ilerlemedi.
Kitabın ve yazarın seveni çok ama rahatsız olduğum çok yer oldu. Devesi Karanar’ a sırf yaratılışından gelen konularda yaptığı eziyet, kırbaçla dövmesi sonra hem dostunun karısına ölümünden sonra da olsa aşık olup hem de kitabın sonlarında dostuna sadıklığı adına iade-i itibarını geri almak için uğraşması tezat düştü zihnimde açıkçası.
Diğer bir husus ise yazar bildiğim kadarıyla Müslüman ama kitapta Yedigey yeri geldi Allâh yok dedi yeri geldi cenaze namazında Allâh’ a yalvarırken reankarnasyon ihtimalini de dillendirdi. Yeri geldi isyanları için af talep ederken “herkes Allâh gibi olduğuna kendini inandırmazsa, sen de varlığını koruyamazsın ey Allâh” demeyi de ihmal etmedi.
Ben bu tarz sözlerden özellikle de okuduğum yazar müslümansa rahatsız oluyorum. Nayman Ana’ nın yaptığı isyan sözleri de diğer bir örnek.
Sanırım Beyaz Gemi’ yi daha çok sevmiştim. Kitapta basılmadığını okuduğum bölüm ve yeniden kitaplaştırılan Cengizhan’ a Küsen Bulut’ u bir zaman sonra okumayı düşünüyorum ama umarım onda da aynı şeyle karşılaşmam. Hayrlı ramazanlar cümleten.
Okuduğum ilk Cengiz Aytmatov romanıydı. En çok bilinen ve sevilen diğer iki romanı da kitaplığımda var aslında ama ben ince olduğu için bununla başladım.
Çocuğun iç dünyası bana biraz Zeze’ yi anımsattı, mesela o ağacıyla konuşurken çocuk da çantasıyla konuşuyordu :)
Aslında çok akıcı bir kitap, sürükleyici de denebilir. Ama ben sonunu çok farklı düşünüyordum. Kitapta Maral efsanesi o kadar kutsallaştırılmış ki, (adına kurban kesilmesinden tutun da dua edilmesine kadar..) Orozkul ve Bekey’ e o beşiği boynuzunda getirip çocukları olur zannetmiştim
Sonunu farklı düşünmeye çalıştım ama sanırım Aytmatov’ un da kitabın sonunda dediği gibi her ne kadar kitapta kötülük iyiliği yenmiş gibi gözüküyor olsa da ahlak üstünlüğü yine çocukta kalıyor.
Aslında kısa öyküleri okumayı pek sevdiğim söylenemez. Bu kitapta da bazı yerlerde kısa olduğu için eksik kaldığını düşündüğüm öyküler oldu. Ama bu yazarın sözcükleri kullanma becerisinden hiç bir şey götürmemiş bence :) Yani eksik kalan öyküler bile çok güzel mesajlar veriyor. Özellikle Yok, Gaz Lambası, İç İçe Zamanlar ve Çalar Saat isimli öyküler çok güzeldi. Çalar Saat’ i okurken Ayşegül Genç’ in Kuğu Boynu isimli eseri döndü durdu zihnimde sürekli. (Okuyanlar varsa neyi kastettiğimi anlamıştır)
Öyle çerezlik, araya sıkıştır oku tarzı kitaplardan değil ve okumaya da değer buldum ben. Tavsiye eder miyim, ederim tabi, neden olmasın? :)
! Spoiler içerir.
Zulüm 1948’ de İsrail devletinin kurulmasıyla başladı. Ahmad Hamidin yolculuğu bu coğrafyanın hikayelerinden sadece biri. Ahmad zekası, iyi yürekliliği, çalışkanlığı ile ön plana
