Huriye
@huvesk
4 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Sanki bütün bir yaşamımız bu anı var kılmak için yaşanmış gibidir. Şimdi, geçmişimizin en uç noktasıdır, aynı şekilde geleceğimizin de kenarıdır; ucudur. Konuşurken de konuşan şimdide değil, 'gecmiş'i, 'şimdi'yi, ve 'gelecek'i aynı anda taşıyan 'zaman'dadır; demek yaşamdadır; en dar anlamında bu yaşam bizim kendi yaşamımızdır. Ama aslına bakarsan konuşan bizim yaşamımız değil, bizim aracılığımızla yaşamın kendisidir.
... denize atılan bir taşın çevresinde oluşan, giderek yarıçapı büyüyen halkalar gibi, sanat eserleri de aslında gerçekliğin 'algılanabilecek', ama şu ya da bu şekilde bazılarımızın algılayamadığı alanlarını, tıpkı bu iç içe olan ama birbirlerini içererek genişleyen, yayılan halkalar gibi genişletir.
Puan vermedi·76 syf.·
2022 38. kitabı
Fiiliyatımızın kaynağı, kendimizi zamanın merkezi, nedeni ve sonucu zannetmeye bilinçsizce meyilli olmamızdadır. Reflekslerimiz ve gururumuz, teşkil ettiğimiz et ve bilinç parçasını bir gezegene dönüştürür. Eğer dünyadaki konumumuzu doğru olarak anlayabilseydik; eğer kıyaslamak, yaşamaktan ayrılmaz olsaydı, mevcudiyetimizin ufaklığının açığa çıkması bizi ezerdi. Ama yaşamak, kendi boyutlarına karşı körleşmektir...
